IV SA/Wa 1344/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: zwolnić M. W. od kosztów sądowych powyżej kwoty 10 zł. W toku postępowania w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r. w przedmiocie wymeldowania, skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W rubryce nr 4 formularza PPF wskazał, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych lub częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, natomiast w uzasadnieniu wniosku w rubryce nr 11 formularza sprecyzował, iż wnosi o "udzielenie pomocy skutkującej wpisem od jednej sprawy w wysokości 10 zł", a zatem o zwolnienie od kosztów sądowych powyżej kwoty 10 zł. Skarżący, w uzasadnieniu wniosku złożonego na formularzu PPF, wskazał na swoją złą sytuację materialną, która uniemożliwia mu uiszczenie wpisu w wysokości 100 zł. Jest w stanie uiścić jednorazowy wpis w wysokości 10 zł. Skarżący poinformował, że posiada dom jednorodzinny o powierzchni 162 m.kw., garaż o pow. 44 m.kw. działkę – 1165 m.kw.. Nadto posiada ¼ mieszkania o pow. 51,66 m.kw. Nadto wskazał, że majątek jest współwłasnością byłych małżonków, którzy znajdują się w trakcie podziału majątku przed Sądem. Do mieszkania, do którego posiada tytuł (1/4 prawa) nie posiada dostępu ze względu na wyrok sądowy. Jako średni miesięczny dochód brutto, skarżący wskazał kwotę 742,30 zł. Skarżący poinformował o tym, ze jego dochód za 2009 r. wyniósł 8907,66 zł Na cele "bytowe" wydał o 5200,- zł (węgiel, gaz, prąd, komunikacja, leki, środki utrzymania osobistego). Na żywność, obuwie i ubranie spożytkował pozostałą kwotę 3707,66 zł( tj. ok. 309 zł miesięcznie). W ocenie skarżącego, dochód za 2010 r. będzie niższy niż dochód uzyskany w 2009 r., ze względu na pogarszający się stan zdrowia. Skarżący cierpi na [...]. Obecnie przebywa w [...] (od dnia 9 sierpnia 2010 r.), gdzie poddawany jest [...]. Skarżący poinformował, że należności sądowe ze sprawy rozwodowej zostały rozłożone na raty, natomiast ze sprawy karnej – umorzone. Nie posiada środków na rachunku bankowym. Zadłużenie za najem lokalu firmowego wynosi 40 tys. zł, zadłużenie alimentacyjne ok. 50 tys. zł. Według skarżącego nie jest on w stanie spłacić tych należności, także dlatego, że liczne postępowania sądowe i niskie dochody uniemożliwiają mu planowanie wydatków. Ponadto majątek jego firmy został zajęty przez Komornika, podobnie, jak sprzęty domowe i pojazdy. W ocenie skarżącego, zbycie zajętego majątku narazi go na konsekwencje karne. Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do poniesienia kosztów postępowania. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając przedłożony przez wnioskodawcę wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Z informacji podanych we wniosku wynika, iż wnioskodawca znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Obecnie przebywa w [...]. W 2009 r. jego dochód (roczny) wyniósł 8907,66 zł, w tym roku w ocenie skarżącego będzie on niższy ze względu na pogarszający się stan zdrowia. Obecnie przebywa w [...]. Wnioskodawca oświadczył, iż jest zadłużony: zadłużenie za najem lokalu formowego wynosi 40 000 zł, zaś zadłużenie alimentacyjne – ok. 50 000 zł. Skarżący oświadczył, iż jest w stanie uiścić jedynie 10 zł tytułem wpisu. Biorąc pod uwagę opisaną przez wnioskodawcę sytuację rodzinną, majątkową i zdrowotną, należało się do jego prośby przychylić i zwolnić go od kosztów sądowych w niniejszej sprawie ponad kwotę 10 zł, którą - zgodnie oświadczeniem - jest w stanie uiścić bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.