IV SA/Wa 1345/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Tomiło-Nawrocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2014 r. sprawy ze skargi N. I. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE - oddala skargę - Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] na podstawie art. 67 pkt 1 w związku z art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 264, poz. 1573 ze zm.) oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 - dalej kpa) - po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez obywatelkę U. N.I. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] orzekającej o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] października 2013 r. N.I. wystąpiła do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE motywując wieloletnim pobytem w Polsce i wykonywaniem tu pracy. Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. Wojewoda [...] odmówił udzielenia zainteresowanej zezwolenia stwierdzając, że uzyskiwane przez nią dochody nie mają cech stabilności, a ponadto w 2012 r. i 2013 r. nie spełniały określonego kryterium dochodowego. Od powyższej decyzji cudzoziemka wniosła odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zarzucając naruszenie przepisów kpa oraz podnosząc, że od pięciu lat posiada stałe zatrudnienie. Zgodnie zaś z treścią art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.), organ rozpatrujący sprawę powinien uwzględnić wyłącznie dochód osiągnięty przez nią w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Ponadto, N.I. poinformowała, że jej pracodawca zamierza zawrzeć z nią umowę o pracę na czas nieokreślony, a proponowana wysokość dochodu wynosi 2200 PLN brutto. W tych okolicznościach, w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy, została wydana opisana na wstępie decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE udziela się cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bezpośrednio przed złożeniem wniosku, legalnie i nieprzerwanie, co najmniej przez 5 lat, który posiada: 1) stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu, 2) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie zaś z art. 67 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 65 ust. 1. Organ stwierdził, że N.I. przebywa legalnie na terytorium Polski na podstawie wiz i zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony od kwietnia 2008 r. Przerwy w pobycie cudzoziemki nie przekroczyły 10 miesięcy. W związku z powyższym, cudzoziemka w dniu złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE spełniła formalną przesłankę, dotyczącą wymogu legalnego i nieprzerwanego pobytu w Polsce przez okres 5 lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wskazał, że w sprawie istotna jest kwestia posiadania przez zainteresowaną stabilnego i regularnego źródła dochodu, wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania w Polsce. Zauważył, iż wnioskodawczym od 2008 r. pracowała w "[...]" Sp. z o.o., następnie od 2009 r. w "[...]" Sp. z o.o., a obecnie w "[...]" Sp. z o.o. Z informacji przekazanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego P. w dniu 11 września 2013 r. oraz w dniu 2 kwietnia 2014 r., nadesłanych na wezwanie organu drugiej instancji wynika, że dochód cudzoziemki, przyjęty do opodatkowania w 2008 r. wyniósł 1276 PLN, w 2009 r. - 4834 PLN, w 2010 r. - 9103 PLN, w 2011 r. - 9424 PLN, w 2012 r. - 3586 PLN, w 2013 r. - 10 129 PLN. Organ podkreślił, że rozpatrując sprawę o udzielenie cudzoziemce zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, przy obliczaniu dochodów zobowiązany jest uwzględnić treść art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej. Z akt dotyczących udzielenia cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony wynika, że w 2012 r. uzyskała przychód w wysokości 4800 PLN, natomiast zgodnie z treścią art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, po odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i podatek dochodowy, dochód wyniósł 3742 PLN. Natomiast w 2011 r. cudzoziemka uzyskała przychód 12 000 PLN, po odliczeniu składek i podatku dochód wyniósł 9248 PLN. Wysokość uzyskanych przez cudzoziemkę rocznych dochodów, obliczonych zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, nieznacznie różni się od kwot podanych przez organ podatkowy. W piśmie z dnia 4 grudnia 2013 r. cudzoziemka wyjaśniła m.in., że nie posiada świadectwa pracy z "[...]" Sp. z o.o. i przedstawiła jedynie umowę o pracę za okres od dnia 20.05.2010r. do dnia 09.06.2011r. W dniu 13 stycznia 2014 r. zeznała do protokołu, że kilka miesięcy w roku przebywa na urlopie bezpłatnym z uwagi na charakter zatrudnienia, tj. prace budowlane. Zainteresowana wyjaśniła, że odkłada środki finansowe, aby w okresach kiedy nie może pracować miała z czego się utrzymywać. Dodała, iż w "[...]" Sp. z o.o. pracowała do lipca 2012 r., nie miała przerwy w zatrudnieniu i od razu podjęła pracę w "[...]" Sp. z o.o. Organ wskazał, że z informacji z ZUS z dnia 27 marca 2014 r., uzyskanych w trakcie postępowania odwoławczego wynika, że cudzoziemka była zgłoszona do ubezpieczenia społecznego przez pracodawcę "[...]" Sp. o.o., następnie "[...]" Sp. z o.o., a od sierpnia 2012 r. - "[...]" Sp. o.o. Składki na rzecz cudzoziemki były uiszczane w następujących okresach: od czerwca do września 2008 r., od kwietnia do października 2009 r., od lutego do września 2010 r., od kwietnia do maja 2011 r., od sierpnia do listopada 2012 r., od kwietnia do grudnia 2013 r., a obecnie od lutego 2014 r. Podał, że z informacji tych wynika, iż cudzoziemka wielokrotnie przebywała na urlopach bezpłatnych, w tym od listopada 2012 r. do kwietnia 2013 r., od grudnia 2013 r. do lutego 2014 r. Organ zauważył, że z powyższych ustaleń wynika m.in., że cudzoziemka miała przerwę w opłacaniu składek na jej rzecz w okresie od lipca 2011 r. do lipca 2012 r. Jednocześnie, z deklaracji PIT za 2011 r. wynika, że składki te były uiszczane. Stwierdził, iż wnioskodawczyni od 2008 r. wykonuje pracę w Polsce, lecz w jej zatrudnieniu są kilkumiesięczne przerwy, w trakcie których przebywała na urlopach bezpłatnych i nie uzyskiwała wówczas żadnych dochodów. Ponadto wskazał, że brak jest informacji o uiszczanych składkach na ubezpieczenie społeczne w okresie od lipca 2011 r. do lipca 2012 r., pomimo deklaracji strony, że w tym okresie była zatrudniona w "[...]" Sp. z o.o. Organ zauważył także, iż zainteresowana nie posiada świadectwa pracy od ww. pracodawcy. Zdaniem organu odwoławczego, powyższe ustalenia uzasadniają stwierdzenie, że cudzoziemka miała dodatkową przerwę w zatrudnieniu. Dochód strony w 2011 r. wyniósł 9242 PLN, co nie jest zgodne z informacjami podanymi przez ZUS, jednak w 2012 r. uzyskała ona dochód w wysokości 3586 PLN, co pokrywa się z danymi podanymi przez ZUS. Organ odwoławczy podzielił ustalenia Wojewody Wielkopolskiego, iż roczny dochód cudzoziemki uzyskany w 2012 r. jest niższy, niż przyjęte kryterium dochodowe określone w ustawie o pomocy społecznej i jest to wystarczająca przyczyna, podważająca stabilność dochodów cudzoziemki w badanym okresie. Stabilność dochodów uzyskiwanych przez cudzoziemkę podważają również liczne przerwy w wykonywaniu przez nią pracy. Organ podkreślił, że rozpatrując sprawę o udzielenie cudzoziemce zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE jest zobowiązany do zbadania, czy dochody uzyskiwane przez nią w trakcie pobytu w Polsce, w dłuższej perspektywie czasowej, były stabilne i regularne, a ponadto wystarczające do pokrycia kosztów pobytu w Polsce. W przypadku wnioskodawczyni nie można orzec, że jej dochody są stabilne. Ponieważ cudzoziemka nie spełnia wszystkich wymogów określonych w art. 65 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, organ odwoławczy stwierdził, iż wobec strony zachodzi przesłanka z art. 67 pkt 1 ww. ustawy. Okoliczność, iż cudzoziemka spełnia pozostałe przesłanki wymienione w art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem tylko łączne spełnienie przesłanek wymienionych w art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach może skutkować udzieleniem stronie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Jednocześnie organ zauważył, że wydana decyzja nie pozbawia wnioskodawczyni możliwości dalszego zamieszkiwania w Polsce, a jedynie rozstrzyga kwestię możliwości udzielenia jej zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE w obecnym stanie faktycznym. Odnosząc się do zarzutu, iż z uwagi na treść art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej organ rozpatrujący sprawę powinien uwzględnić jedynie dochód uzyskany przez nią w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wyjaśnił, iż przepis ten wskazuje sposób obliczenia kryterium dochodowego, od którego przyznaje się środki z pomocy społecznej oraz dotyczy wniosku o udzielenie tych środków. Organ rozpatrujący sprawę o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE kieruje się ww. przepisem jedynie do ustalenia, czy dochody cudzoziemca uzyskiwane przez niego w badanym okresie nie były niższe, niż obliczone na podstawie tych przepisów kryterium dochodowe. W związku z powyższym, zarzuty cudzoziemki w tym zakresie nie są zasadne. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła N.I. Kwestionowanej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 65 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 65 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach oraz art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, które miało wpływ na wynik postępowania poprzez błędną wykładnię przejawiającą się w: - uznaniu, że ocena stabilności i regularności źródła dochodu ma dotyczyć blisko pięcioletniego okresu wstecz i wymóg minimum dochodowego ma być spełniony w odniesieniu do całego tego okresu, podczas gdy przepisy prawa w ogóle nie pozwalają na przyjęcie konkretnych kryteriów czasowych, w których musi być spełnione minimum dochodowe określone w art. 65 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach, - uznaniu, że ocena stabilności i regularności źródła dochodu będzie spełniona w momencie zawarcia umowy o pracę na czas nieokreślony, podczas gdy treść przepisów nie pozwala na przyjęcie konkretnych kryteriów czasowych w przyszłości, w jakich winien być oceniany wymóg stabilności i regularności źródła dochodu. Skarżąca zarzuciła ponadto naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a w szczególności: - art. 8, art. 9 kpa poprzez niepoinformowanie skarżącej o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, a w szczególności o konieczności zawarcia umowy o pracę na czas nieokreślony, - art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez niepodjęcie przez organy prowadzące postępowanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, w szczególności poprzez niezwrócenie się do Urzędu do Spraw Cudzoziemców w P. o wszystkie akta i dokumenty sprawy z okresu 5 lat poprzedzających złożenie wniosku o rezydenta długoterminowego UE, które dotyczyły wydawania zezwoleń na pracę i zezwoleń na zamieszkanie dla cudzoziemki, - art. 80 kpa poprzez pominięcie w ustaleniach faktycznych okoliczności, iż skarżąca jest współudziałowcem, posiadającym 5% udziałów w "[...]" Sp. z o.o., która to okoliczność ma wpływ na ocenę spełnienia przez skarżącą kryterium stabilności i regularności posiadanego źródła dochodu, jak również pominięcie okoliczności, iż ,"[...]" Sp. z o.o. zadeklarowała chęć zatrudnienia skarżącej na umowę o pracę na czas nieokreślony, po tym jak uzyska ona status rezydenta długoterminowego, z miesięcznym wynagrodzeniem na poziomie 2.200 zł brutto. Skarżąca zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych polegający na stwierdzeniu, iż na podstawie okoliczności, że skarżąca od pięciu lat posiada stałą, legalną pracę oraz zawartą kolejną umowę o pracę, nie sposób przyjąć, iż posiada ona stałe, regularne źródło dochodu i źródło takie będzie posiadała również w przyszłości. Dodała, że przy ocenie stabilności i regularności dochodów organ powinien uwzględnić również fakt, że zamieszkuje ona z konkubentem, a w przypadku nawet skromnych dochodów podział kosztów utrzymania wpływa na sytuację finansową wnioskodawczyni. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżąca zwróciła się o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonej decyzji, w ramach wskazanych kryteriów, prowadzi do oceny, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa. Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu administracji ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania. Kontroli Sądu podlegała decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2014 r., utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. o odmowie udzielenia cudzoziemce zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Materialnoprawną podstawę kwestionowanej decyzji stanowi art. 67 pkt 1 w związku z art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011 r. Nr 264, poz. 1573 ze zm.). Stosownie do art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE udziela się cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bezpośrednio przed złożeniem wniosku, legalnie i nieprzerwanie, co najmniej przez 5 lat, który posiada: 1) stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu, 2) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie zaś z art. 67 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 65 ust. 1. Wskazać również należy, że stosownie do art. 65 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach, dochód, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, po odliczeniu kosztów zamieszkania, przypadający na każdego członka rodziny pozostającego na utrzymaniu cudzoziemca lub na cudzoziemca, gdy jest osobą samotną, musi być wyższy niż wysokość dochodu, od której przyznaje się świadczenia pieniężne z pomocy społecznej na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (j-t. Dz.U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.). Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, w związku z § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2012 r., poz. 823) prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, 41, 53a, 78 i 91 przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 542 zł, natomiast osobie w rodzinie kwoty 456 PLN. Kryterium dochodowe, o którym mowa powyżej, do września 2012 r. wynosiło 477 PLN na osobę samotnie gospodarującą. Jak stanowi art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach, 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca przebywa legalnie na terytorium Polski na podstawie wiz i zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony od kwietnia 2008 r. Przerwy w pobycie cudzoziemki nie przekroczyły 10 miesięcy. Oznacza to, iż cudzoziemka w dniu złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE spełniła formalną przesłankę, dotyczącą wymogu legalnego i nieprzerwanego pobytu w Polsce przez okres 5 lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku. Aby wniosek mógł zostać uwzględniony przez organ, konieczne jest jednak spełnienie pozostałych warunków określonych w art. 65 ust. 1 cytowanej ustawy w zakresie posiadania stabilnego i regularnego źródła dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania. Organy obu instancji na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prawidłowo uznały, że dochody skarżącej nie są stabilne z uwagi na przerwy w jej zatrudnieniu oraz charakteryzujący się znaczną zmiennością poziom uzyskiwanych dochodów w poszczególnych latach. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca pracowała w "[...]" Sp. z o.o., następnie od 2009 r. w "[...] Sp. z o.o., a obecnie w "[...]" Sp. z o.o. Z pism Naczelnika Urzędu Skarbowego P. z dnia 11 września 2013 r. oraz z dnia 2 kwietnia 2014 r. wynika, że dochód cudzoziemki, przyjęty do opodatkowania w 2008 r, wyniósł 1276 PLN, w 2009 r. - 4834 PLN, w 2010 r. - 9103 PLN, w 2011 r. - 9424 PLN, w 2012 r. - 3586 PLN, natomiast w 2013 r. -10 129 PLN. Z informacji nadesłanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w dniu 27 marca 2014 r. wynika ponadto, iż skarżąca była zgłoszona do ubezpieczenia społecznego przez pracodawcę "[...]" Sp. z o.o., następnie "[...]" Sp. z o.o., a od sierpnia 2012 r. przez "[...]" Sp. z o.o. Składki na rzecz skarżącej były uiszczane od czerwca do września 2008 r., od kwietnia do października 2009 r., od lutego do września 2010 r., od kwietnia do maja 2011 r., od sierpnia do listopada 2012 r., od kwietnia do grudnia 2013 r., a obecnie od lutego 2014 r. Cudzoziemka przebywała na urlopach bezpłatnych w okresach od lutego do marca 2009 r., od listopada do grudnia 2009 r., od stycznia 2010 r. do marca 2010 r., od października 2010 r. do marca 2011 r., w czerwcu 2011 r., od listopada 2012 r. do kwietnia 2013 r., od grudnia 2013 r. do lutego 2014 r. oraz miała przerwę w opłacaniu składek na jej rzecz w okresie od lipca 2011 r. do lipca 2012 r. Należy podzielić stanowisko organów administracji rozpatrujących niniejszą sprawę, że w tych okolicznościach oświadczenie aktualnego pracodawcy skarżącej, w którym zadeklarowano zamiar zawarcia z nią umowy na czas nieokreślony, jak również fakt, iż skarżąca jest współudziałowcem posiadającym 5% udziałów w "[...]" Sp. z o.o., pozostają bez wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia. Słusznie organy uznały, że okoliczności te mogą prowadzić do ustabilizowania sytuacji finansowej skarżącej w przyszłości, jednak w dniu wydania zaskarżonej decyzji przyjęcie takiej oceny byłoby przedwczesne. Prawidłowo organ wskazał, że rozpatrując sprawę o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, zobowiązany był zbadać, czy dochody uzyskiwane przez stronę w trakcie pobytu w Polsce w dłuższej perspektywie czasowej były stabilne, regularne oraz wystarczające do pokrycia kosztów pobytu w Polsce. Tymczasem, roczny dochód cudzoziemki uzyskany w 2012 r. jest niższy, niż przyjęte kryterium dochodowe, a stabilność dochodów uzyskiwanych przez cudzoziemkę podważają liczne przerwy w wykonywaniu pracy. Źródła dochodu posiadanego przez skarżącą nie można zatem uznać za stabilne, w przypadku zaś stwierdzenia okoliczności wymienionych w art. 67 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach z 2003 r., odmowa udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE jest obligatoryjna. Deklarowane przez skarżącą zamieszkiwanie wraz z konkubentem również nie mogło wpłynąć na ocenę stabilności jej dochodu, bowiem konkubent wnioskodawczyni nie ma obowiązku łożenia na jej utrzymanie. Ewentualne wsparcie finansowe z jego strony może ulec zmianie bądź ustać. Ponadto, z dołączonej do akt sprawy umowy najmu zawartej w dniu [...] kwietnia 2012 r. wynika, że skarżąca wynajmuje pokój samodzielnie. W odniesieniu do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze wyjaśnić należy, że nie każde naruszenie prawa procesowego skutkuje uchyleniem decyzji poddanej kontroli sądu administracyjnego, a tylko takie, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie nie wystąpiły tego rodzaju uchybienia. Postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób szczegółowy, a wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy dostatecznie uzasadnił motywy rozstrzygnięcia. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd oddalił skargę.