IV SA/Wa 1346/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Szymańska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Miron, asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Elżbieta Granatowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2005 r. sprawy ze skargi L. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie renty strukturalnej - uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji Decyzją nr [...] z dn. [...].04.2005 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez L. W. odmówił wymienionemu przyznania renty strukturalnej. W uzasadnieniu wskazano, iż ponownie rozpoznając sprawę organ uznał, iż wnioskodawca nie spełnia warunków do przyznania przedmiotowego świadczenia. Rentę strukturalną przyznaje się producentowi rolnemu prowadzącemu na własny rachunek działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym w okresie co najmniej 10 lat poprzedzających złożenie wniosku o rentę strukturalną i w tym okresie podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu. W ocenie organu L. W. nie prowadził nieprzerwanie działalności rolniczej w swoim gospodarstwie. W swoim wniosku o wpis do ewidencji producentów nie ustanowił pełnomocnika, a także nie złożył wniosku osobiście. Nie wskazał także we wniosku o wpis rachunku bankowego, którego posiadanie jest obowiązkowe. Na całą powierzchnię użytków rolnych uprawnionych do dopłat wniosek złożył A.K. Dokumentem zaś potwierdzającym faktycznie użytkowanie gruntów (zarówno wydzierżawionych przez L. W. A. K., jak i nie objętych tą umową) jest wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich złożony przez A. K. Fakt posiadania przez L. W. 4 sztuk bydła nie jest wystarczającą przesłanką do wydania postanowienia o przyznaniu renty strukturalnej. Wskutek odwołania wniesionego przez L. W. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniesiono, iż wnioskodawca nie spełnił warunków do ubiegania się o przyznanie renty strukturalnej określonych w § 4 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dn. 30.04.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych, objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191). W ocenie organu odwoławczego nie został spełniony przez skarżącego warunek prowadzenia działalności rolniczej w gospodarstwie rolnym w okresie co najmniej 10 lat poprzedzających złożenie wniosku o rentę strukturalną, gdyż na całą powierzchnię gospodarstwa wnioskodawcy wniosek o przyznanie dopłat bezpośrednich złożył A. K., jako posiadacz gospodarstwa rolnego. W skardze do sądu administracyjnego L. W. podniósł, iż samodzielnie od 1989 r. prowadził nieprzerwanie i nadal prowadzi działalność rolniczą we własnym gospodarstwie rolnym, co zostało potwierdzone dowodami w postaci: nakazu płatniczego, tytułu własności, wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów, zaświadczeń wydanych przez wójta i bank, dowodu w postaci nr identyfikacji gospodarstwa, księgi rejestracji bydła, oświadczeń sąsiadów o prowadzeniu gospodarstwa. Jeżeli chodzi o dopłaty bezpośrednie to A. K. przekazał skarżącemu uzyskane z tego tytułu środki pieniężne bowiem działał w imieniu skarżącego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie. Podkreślono, iż na całe gospodarstwo rolne stanowiące własność skarżącego wniosek o dopłaty bezpośrednie złożył A. K. Oznacza to, iż właśnie ta osoba jest faktycznym posiadaczem gospodarstwa rolnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna, aczkolwiek zarzuty w niej podniesione nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Sąd zaś stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. Podstawą wyrokowania i w konsekwencji uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji było naruszenie przez organy przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa i art. 107 § 3 kpa. Organy jako przyczynę odmowy przyznania renty wskazały okoliczność, iż na grunty stanowiące własność wnioskodawcy osoba trzecia złożyła wniosek o przyznanie dopłat bezpośrednich. Osoba ta tzn. A. K. jest zatem posiadaczem gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18.12.2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. Nr 6, poz. 40 ze zm.) oraz Kodeksu Cywilnego. Z tego też powodu niemożliwe jest, aby jednocześnie inna osoba tj. L. W. mogła być posiadaczem tego samego gospodarstwa. W ocenie Sądu argumentację powyższą należy uznać za uproszczoną i nie spełniającą wymogów pełnego i wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego w kontekście norm prawa materialnego, znajdujących zastosowanie w sprawie. Otóż § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dn. 30.04.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielenia pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191) przewiduje szereg warunków, które muszą być łącznie spełnione przez ubiegającego się o rentę strukturalną producenta rolnego. Jednym z takich wymogów jest prowadzenie nieprzerwanie działalności rolniczej w gospodarstwie rolnym w okresie co najmniej 10 lat poprzedzających złożenie wniosku o rentę strukturalną. Pojęcie "działalności rolniczej" wyjaśnia § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia definiując tę działalność z punktu widzenia produkcji właściwej dla tej dziedziny. Produkcja ta winna być prowadzona w gospodarstwie rolnym. Rozporządzenie nie wyjaśnia pojęcia "gospodarstwa rolnego". Nie ma zatem przeszkód, aby posiłkowo zastosować przepisy Kodeksu cywilnego. W konsekwencji zadaniem organu rozpoznającego wniosek o przyznanie renty strukturalnej było rozważenie, czy wnioskodawca prowadzi produkcję wymienioną w § 2 pkt 1 rozporządzenia. Organ natomiast nie poczynił w tym zakresie wystarczających rozważań. Przyjął jedynie jako dowód na okoliczność nie prowadzenia działalności rolniczej przez wnioskodawcę fakt złożenia przez osobę trzecią wniosku o przyznanie dopłat bezpośrednich na gospodarstwo stanowiące własność L. W. Złożenie wniosku o przyznanie dopłat samo w sobie nie stanowi dowodu, iż L. W. nie prowadził działalności rolniczej. Innym bowiem pojęciem jest "posiadanie", którym musi się wylegitymować ubiegający się o dopłaty bezpośrednie, inne zaś ustalenia wymagane są przy przyznawaniu prawa do renty strukturalnej. Tym samym organ winien poczynić pełne ustalenia faktyczne, co do prowadzenia działalności rolniczej przez L. W. bądź braku tej działalności, nie zaś oprzeć się jedynie na fakcie, iż inna osoba ubiegała się o przyznanie dopłat do gruntów stanowiących własność wnioskodawcy i w rezultacie uzyskała te dopłaty. Ustalenia te zaś winny znaleźć się w uzasadnieniu rozstrzygnięcia stosownie do art. 107 § 3 kpa. Reasumując, w zależności od ustaleń poczynionych przez organy przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, będzie możliwe stwierdzenie, czy skarżący spełnia warunki niezbędne do otrzymania renty strukturalnej. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c) powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie. O kosztach nie orzeczono ze względu na brak wniosku uprawnionego podmiotu.