IV SA/Wa 135/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" z siedzibą w W. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania przewoźnika "[...]" z siedzibą w W., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r. o nałożeniu na ww. przewoźnika kary administracyjnej w wysokości 3000 EUR, co w przeliczeniu na złote wg średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski wynosi 12.450,00 PLN. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. G. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" z siedzibą w W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując go niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podał, że działalność w zakresie przewozu stanowi jego jedyne źródło dochodu. Stwierdził, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, będącej m.in. skutkiem kryzysu w branży przewozowej, zaś konsekwencje wyegzekwowania kwoty 12.450,00 zł mogą być trudne do odwrócenia. Wyegzekwowanie kary pieniężnej uniemożliwi skarżącemu pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością, co w konsekwencji może prowadzić do konieczności znacznego ograniczenia lub zaprzestania prowadzonej działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa więc, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego. W niniejszej sprawie, mając na uwadze charakter zaskarżonej decyzji oraz wysokość orzeczonej kary pieniężnej, stwierdzić należy, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego. W szczególności, uiszczenie kary pieniężnej mogłoby wpłynąć na płynność finansową przewoźnika, a w konsekwencji doprowadzić do ograniczenia bądź zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.