IV SA/Wa 1350/07

Dnia 6 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia WSA Anna Szymańska, asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant Hanna Parypa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2007 roku sprawy ze skargi A. P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) maja 2007 r. nr (...) w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy finansowej za pozostawienie pomieszczeń inwentarskich bez obsady ptakami - oddala skargę - Wnioskiem z dnia 5 grudnia 2006r. A. P. zwróciła się do Agencji Rynku Rolnego o udzielenie pomocy finansowej za pozostawienie pomieszczeń inwentarskich bez obsady ptakami przez okres powyżej 3 tygodni. Wniosek dotyczył udzielenia pomocy finansowej za pozostawienie pomieszczeń inwentarskich nr [...] ( o powierzchni 1090 m 2), nr [...] ( o powierzchni 1000m 2), nr [...] ( o powierzchni 790 m2) oraz nr [...] ( o powierzchni 720 m2) bez obsady ptakami za osiem przerw produkcyjnych każda po 4 tygodnie tj. za okres od 1 października 2005r. do 10 listopada 2005r. Z załączonych do wniosku dokumentów wynikało, iż wskazane pomieszczenia inwentarskie zasiedlone zostały pisklętami w dniu 3 grudnia 2005r., a opróżnione w okresie od 9 lutego 2006r. do 2 maja 2006r. Decyzją z dnia [...] marca 2007r. Prezes Agencji Rynku Rolnego po rozpatrzeniu powyższego wniosku działając na podstawie art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 18 października 2006r. o zmianie ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 208 poz. 1541) odmówił udzielenia pomocy finansowej. W uzasadnieniu Prezes wskazał, iż zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 listopada 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków, sposobu i trybu udzielania pomocy finansowej z tytułu nadzwyczajnych środków wsparcia rynku ( Dz.U.06.208.1543) pomoc finansowa za nieprzetrzymywanie żadnych ptaków w pomieszczeniach inwentarskich przeznaczonych do utrzymywania indyków rzeźnych, przez okres dłuższy niż 3 tygodnie przysługuje jeśli spełnione zostały warunki określone w art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji Europejskiej (WE) nr 1010/2006 z dnia 3 lipca 2006r. dotyczącego niektórych nadzwyczajnych środków wsparcia rynku w sektorze jaj i drobiu w niektórych państwach członkowskich, a pomieszczenia inwentarskie opróżniono z indyków rzeźnych po dniu 30 września 2005 r. W niniejszej sprawie opróżnienie przez wnioskodawczynię pomieszczeń inwentarskich nie nastąpiło po 30 września 2005r. a zatem brak było podstaw do uwzględnienia jej wniosku. W dniu 3 kwietnia 2007r. odwołanie od powyższej decyzji złożyła A. P. wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, iż z powodu paniki "ptasiej grypy" i będących jej konsekwencją bardzo niskich cen drobiu postanowiła pozostawić bez obsady indykami pomieszczenia inwentarskie, które były w pełni przygotowane do wstawienia tam piskląt. Wniosek o udzielenie pomocy finansowej złożyła w ustawowym terminie przedkładając dokumenty potwierdzające, iż pozostawiła pomieszczenia inwentarskie przez okres przekraczający 3 tygodnie bez obsady ptakami. Podniosła, iż jej zdaniem celem przyjęcia przepisów prawnych ustanawiających dopłaty dla producentów drobiu było umożliwienie im częściowego zrekompensowania poniesionych strat, które powstały nie z ich winy, a z przyczyn niezależnych jakim była panika wywołana przypadkami ptasiej grypy. Decyzją z dnia [...] maja 2007r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi po rozpoznaniu odwołania A. P. od decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] marca 2007r. z dnia [...] marca 2007r. w sprawie odmowy udzielenia pomocy finansowej za pozostawienie pomieszczeń inwentarskich bez obsady ptakami przez okres powyżej 3 tygodni działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 13 ust. 2 pkt 4 i art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 18 października 2006r. o zmianie ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 208 poz. 1541) oraz art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004.o Agencji Ryku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U Nr 42 poz. 386 z póź. zm.) - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazał, iż ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż strona nie prowadziła produkcji indyków rzeźnych przed rozpoczęciem okresu, w którym zgodnie z przepisami przerwa w produkcji objęta jest pomocą z tytułu nadzwyczajnych środków wsparcia rynku w sektorze jaj i drobiu. Pismem z dnia '16 czerwca 2007r. A. P. skierowała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie wskazanej decyzji i orzeczenie o udzieleniu pomocy finansowej za pozostawienie pomieszczeń inwentarskich bez obsady ptakami przez okres powyżej 3 tygodni. Uzasadniając skargę wyjaśniła, iż produkcję indyków w ramach działów specjalnych produkcji rolnej prowadzi od 1997r.W roku 2005 z powodu zagrożenia ptasia grypą drastycznie spadły ceny drobiu. Właśnie z powodu "ptasiej grypy " skarżąca w okresie od 1 października 2005r. do 2 grudnia 2005 pozostawiła pomieszczenia inwentarskie puste mimo, iż były przygotowane do wprowadzenia tam drobiu. Z tego też tytułu skarżąca poniosła straty finansowe i w celu ich częściowego zrekompensowania złożyła wniosek o udzielenie pomocy finansowej za pozostawienie pomieszczeń inwentarskich bez obsady ptakami przez okres powyżej 3 tygodni. Zdaniem skarżącej spełniła ustawowe warunki uprawniające do otrzymania pomocy finansowej, albowiem dobrowolnie przedłużyła okres przerwy sanitarnej powyżej 3 tygodni we wskazanych we wniosku pomieszczeniach inwentarskich. Zdaniem A. F. niejasne są zapisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 listopada 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków, sposobu i trybu udzielania pomocy finansowej z tytułu nadzwyczajnych środków wsparcia rynku, które określają termin opróżnienia pomieszczeń inwentarskich. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Sąd, badając legalność zaskarżonych decyzji w oparciu o wyżej powołane kryteria doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2007r. utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] marca 2007r. odmawiającą udzielenia pomocy finansowej za pozostawienie pomieszczeń inwentarskich bez obsady ptakami przez okres powyżej 3 tygodni nie narusza prawa. Strona skarżąca będąc hodowcą drobiu domagała się w niniejszym postępowaniu otrzymania pomocy finansowej z tytułu pozostawienia pomieszczeń inwentarskich bez obsady ptakami przez okres powyżej 3 tygodni. Zdaniem skarżącej wniosek o udzielenie pomocy finansowej był w pełni uzasadniony, albowiem w związku z paniką wywołaną ptasią grypą wstrzymała się z wprowadzeniem do nowo zakupionych i przygotowanych kurników piskląt indyków z którego to tytułu poniosła straty finansowe. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż przepisy uprawniające polskich hodowców drobiu do wnioskowania o pomoc finansową wydane zostały w oparciu o postanowienia Rozporządzenia Komisji Europejskiej (WE) NR 1010/2006 z dnia 3 lipca 2006 r. dotyczącego niektórych nadzwyczajnych środków wsparcia rynku w sektorze jaj i drobiu w niektórych państwach członkowskich (Dz.U.UE.L.06.180.3) Jak czytamy w preambule do rozporządzenia z uwagi na zaistnienia przypadków wysoce zjadliwej ptasiej grypy (H5N1), które występowały od 2005 r. na obszarach znajdujących się w pobliżu terytorium Wspólnoty i od lutego 2006 r. na terenie kilku państw członkowskich, spożycie mięsa drobiowego i w mniejszym stopniu jaj znacznie spadło w niektórych państwach członkowskich. Znaczny i szybki spadek spożycia mięsa drobiowego spowodował spadek cen, w wyniku czego rynek mięsa drobiowego z tego powodu został poważnie zakłócony. Ponieważ poważne zakłócenia rynku związane są z utratą zaufania konsumenta wynikającą z istnienia zagrożeń dla zdrowia zwierząt, za właściwe zdaniem Komisji uznano podjęcie, na wniosek zainteresowanych państw członkowskich, nadzwyczajnych środków wsparcia rynku w rozumieniu art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 i art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75 i przyznanie pomocy mogącej zrekompensować część strat finansowych spowodowanych zniszczeniem jaj wylęgowych lub likwidacją piskląt, przedwczesnym ubojem części stad hodowlanych, czasowym zmniejszeniem produkcji lub ubojem młodych kur niosek, wziąwszy pod uwagę środki bezpieczeństwa biologicznego wymagane zapobiegawczo przez niektóre państwa członkowskie. W artykule 5 rozporządzenia przewidziano, iż - dobrowolne przedłużenie trzytygodniowego okresu przerwy sanitarnej jest uznawane za nadzwyczajny środek wsparcia rynku zgodnie z art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75, pod warunkiem jednak, że przez ten okres żaden ptak nie zostanie wprowadzony ponownie do produkcji ( ust. 1 ) . Jednocześnie w ust. 2. określono, iż rekompensata za wspomniane przedłużenie przewidziane w ust. 1, w zależności od liczby m2 i tygodni trwania przerwy sanitarnej przekraczającej trzytygodniowy okres standardowy ustalony dla hodowli drobiu, będzie przyznawana zainteresowanemu państwu członkowskiemu w granicach powierzchni maksymalnej określonej w załączniku V i w okresie ustalonym we wspomnianym załączniku. Zgodnie z załącznikiem okres ten ustalony został od października 2005r do marca 2006r. Na podstawie powołanego rozporządzenia Komisji uchwalono krajowe przepisy. I tak zgodnie z art. 13 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 18 października 2006r. o zmianie ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 208 poz. 1541) w zw. z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 listopada 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków, sposobu i trybu udzielania pomocy finansowej z tytułu nadzwyczajnych środków wsparcia rynku ( Dz.U.06.208.1543) - pomoc finansowa za nieprzetrzymywanie żadnych ptaków w pomieszczeniach inwentarskich przeznaczonych do utrzymywania indyków rzeźnych, przez okres dłuższy niż 3 tygodnie przysługuje jeśli spełnione zostały warunki określone w art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji Europejskiej (WE) nr 1010/2006 z dnia 3 lipca 2006r. dotyczącego niektórych nadzwyczajnych środków wsparcia rynku w sektorze jaj i drobiu w niektórych państwach członkowskich, a pomieszczenia inwentarskie opróżniono z indyków rzeźnych po dniu 30 września 2005 r. Określenie terminu opróżnienia pomieszczeń po 30 września 2005r. wynika z faktu, iż zgodnie z załącznikiem V do rozporządzenia Komisji Europejskiej nr 1010/2006 pomoc finansowa została przyznana za okres od października 2005r do marca 2006r W ocenie Sądu z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, iż pomoc finansowa przysługiwała tym hodowcom drobiu, którzy na skutek podjętych działań polegających m.in. na zniszczeniu jaj wylęgowych, likwidacji piskląt, przedwczesnym uboju części stad hodowlanych, czasowym zmniejszeniu produkcji lub uboju młodych kur niosek czy też przedłużeniu przerwy sanitarnej ( w trakcie prowadzonej produkcji) - ponieśli straty finansowe w ramach prowadzonej już produkcji. Pomoc przysługiwała zatem za poniesione straty, a nie utracone korzyści. W niniejszej sprawie bezsporne, iż skarżąca A. P. przed datą 30 września 2005r. w ogóle nie rozpoczęła działalności we wskazanych we wniosku pomieszczeniach inwentarskich. W związku z ptasią grypą postanowiła wstrzymać się z jej rozpoczęciem co jednak zdaniem Sądu nie uzasadniało przyznania pomocy finansowej. Skarżąca nie poniosła bowiem konkretnych strat związanych z opróżnieniem pomieszczeń inwentarskich i przedłużeniem przerwy sanitarnej, lecz w związku z przesunięciem daty zasiedlenia wskazanych kurników nie osiągnęła planowanych korzyści. Powyższe potwierdza stanowisko skarżącej zawarte w odwołaniu: " nie wstawiłam piskląt w miesiącu październiku, co pozwoliłoby mi je sprzedawać w okresie Bożego Narodzenia, w czasie w którym tradycyjnie jest większy popyt na mięso indycze, a tym samym możliwość osiągnięcia lepszych cen." Zdaniem Sądu za prawidłowe uznać zatem należy stanowisko rozstrzygających w przedmiotowej sprawie organów, które odmówiły przyznania skarżącej wnioskowanej pomocy finansowej. Wobec powyższego działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.