IV SA/Wa 1351/18
PostanowienieWSA w Warszawie2018-07-31
Skład orzekający: Teresa Zyglewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o wymeldowaniu z pobytu stałego powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący podnosi argumenty o nieodwracalnych skutkach prawnych, szkodzie dla małoletniego i jego przedstawicielki ustawowej, konieczności poinformowania organów o zmianie adresu oraz kosztach wymiany dokumentów?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji o wymeldowaniu, uznając, że decyzja ta ma charakter ewidencyjny i potwierdza jedynie stan faktyczny, nie powodując nieodwracalnych skutków prawnych ani znacznej szkody. Argumenty dotyczące konieczności wymiany dokumentów i poinformowania instytucji o zmianie adresu nie są wystarczające do udzielenia tymczasowej ochrony prawnej.Stan faktyczny
Przedstawicielka ustawowa małoletniego wniosła skargę na decyzję Wojewody o wymeldowaniu z pobytu stałego, wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Jako uzasadnienie wniosku podniesiono argumenty o nieodwracalnych skutkach prawnych, szkodzie dla małoletniego i przedstawicielki, konieczności poinformowania organów o zmianie adresu oraz kosztach wymiany dokumentów.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi małoletniego J. T. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego A. S. na decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2018r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
A. S. jako przedstawiciel ustawowy małoletniego J. T. wniosła w jego imieniu skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego w budynku położonym w P. przy ul. [...]. Wraz ze skargą złożony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazano, że wykonanie decyzji doprowadzi do nieodwracalnych skutków prawnych i wyrządzenia szkody dla małoletniego i jego przedstawicielki ustawowej. Ponadto, podniesiono, że wykonanie decyzji spowodowałoby konieczność poinformowania wszelkich organów o zmianie adresu, a także poniesienie kosztów wymiany dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej zwanej "P.p.s.a.", sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Obowiązek wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu obciąża wnioskodawcę i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Ocena czy grożąca szkoda jest znaczna, możliwe jest wyłącznie na podstawie analizy okoliczności konkretnej sprawy i można o niej mówić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołane wykonaniem zaskarżonego aktu są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Trudne do odwrócenia skutki to takie skutki wykonania zaskarżonej decyzji, które wprawdzie można odwrócić, ale przy podjęciu nadmiernego w danych warunkach wysiłku.
Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli zaskarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie trzeba mieć jednak na względzie przedmiot decyzji objętej wnioskiem, o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja orzekająca o wymeldowania małoletniego skarżącego, zatem ma charakter ewidencyjny i potwierdza jedynie zaistniały stan faktyczny. Skutki decyzji o wymeldowaniu nie mają charakteru nieodwracalnego, decyzja ta nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, tym samym nie może powodować skutków powołanych we wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Potwierdza jedynie, że stałe miejsce pobytu osoby, niezależnie od przyczyn zmiany tego miejsca, jest inne niż dotychczas. A zatem ewidencja ludności, służąca rejestrowaniu pobytu, ma charakter wyłącznie porządkowy, co oznacza, że zameldowanie nie jest związane z rozstrzyganiem uprawnień (praw przedmiotowych i podmiotowych) do lokalu, ani prawa do ewentualnego przebywania w nim (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 44/16, z dnia 8 maja 2018r. sygn. akt II OZ 446/18). Ewentualne wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie jest więc w okolicznościach niniejszej sprawy bezpośrednim wynikiem wykonania takiej decyzji (por. postanowienia NSA z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt II OZ 186/14, Lex 1450973 i z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1064/12, Lex 1240782, z dnia 8 maja 2018 r., sygn. akt II OZ 446/18).
Wobec tego odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie pozbawi małoletniego skarżącego prawa do ewentualnego przebywania w budynku z którego został wymeldowany. Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie wystąpią więc, jako bezpośredni skutek wykonania decyzji.
Ponadto, w ocenie Sądu nie ma podstaw aby znaczną szkodę uzasadniającą udzielenie tymczasowej ochrony przez wstrzymanie wykonania decyzji o wymeldowaniu małoletniego skarżącego miała stanowić wskazana we wniosku potrzeba wymiany dokumentów urzędowych i poniesienia związanych z tym kosztów, a tym bardziej konieczność zawiadomienia różnych instytucji o ewentualnych zmianach w kwestii zameldowania. Z uwagi na powyższe, brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło