IV SA/Wa 1354/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. N. z dnia 28 czerwca 2011 r. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. N. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania postanawia: przyznać radcy prawnemu K. N. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23% podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla J. N. radcę prawnego z urzędu w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego K. N. Wyrokiem z dnia 19 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. N. na powołane postanowienie Wojewody [...]. Jednocześnie Sąd przyznał radcy prawnemu K. N. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. W dniu 23 maja 2011 r. radca prawny K. N. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 19 maja 2011 r. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono mu 13 czerwca 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 96 akt sprawy). W dniu 28 czerwca 2011 r. wyznaczony radca prawny nadesłał do Sądu skierowaną do J. N. opinię w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 19 maja 2011 r. Pełnomocnik zwrócił się zarazem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się radca prawny K. N., sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 1354/10. Radca prawny powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ prowadził on sprawę przed wydaniem wyroku przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.