IV SA/Wa 1354/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędzia NSA Otylia Wierzbicka (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2011 r. sprawy ze skargi J. N. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie wymeldowania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. N. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. M. S. pismem z dnia 9 maja 2002 r. wystąpił do Urzędu Gminy W. z wnioskiem o wymeldowanie z pobytu stałego J. N. z lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w W. Wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie o wymeldowanie J. N. z pobytu stałego zostało zawieszone postanowieniem Prezydenta W. z [...] marca 2006 r. Jako przyczynę zawieszenia postępowania organ wskazał toczące się przed sądem powszechnym postępowanie z powództwa J. N. przeciwko M. S. o naruszenie posiadania lokalu mieszkalnego nr [...] położonego przy ul. [...] w W. Z wnioskiem do organu o zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu rozpatrzenia sprawy przez sąd powszechny wystąpiła J. N. pismem z 16 grudnia 2005 r. Sąd Rejonowy [...] wyrokiem z [...] stycznia 2008 r. sygn. akt [...] oddalił powództwo J. N. Rozstrzygnięcie Sądu stało się prawomocne (Sąd oddalił apelację wyrokiem z [...] czerwca 2008 r. sygn. akt [...]). Postanowieniem z [...] marca 2010 r. Prezydent W. podjął postępowanie administracyjne zawieszone postanowieniem z [...] marca 2006 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że ustała przyczyna zawieszenia wobec wydania przez Sąd prawomocnego wyroku oddalającego powództwo J. N. o naruszenie posiadania lokalu. Na powyższe postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania zażalenie wniosła J. N. Wojewoda [...] postanowieniem z [...] kwietnia 2010 r. po rozpatrzeniu zażalenia utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta W. orzekające o podjęciu zawieszonego postępowania. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że ustała przyczyna zawieszenia postępowania administracyjnego bowiem Sąd Rejonowy [...] oddalił powództwo o naruszenie posiadania lokalu i wyrok stał się prawomocny. Na postanowienie Wojewody [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła J. N. W skardze zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia i mający wpływ na jego treść, błędną interpretację obowiązujących przepisów prawa polegającą na wyrażeniu poglądu, że dowody zebrane w toku postępowania i ustalone na ich podstawie okoliczności nie pozwalają na uznanie zażalenia za zasadne, brak ustosunkowania się organu do poszczególnych dowodów, dokonanie analizy materiału dowodowego z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów a w szczególności do faktu wszczęcia przeciwko M. S. i J. S. postępowania karnego, które zakończyło się skazaniem ich za przestępstwo z art. 190 § 1 KK tj. za to, że grozili J. N. pozbawieniem życia (sygn. akt [...]). Wniosła o zmianę postanowienia lub jego uchylenie. W ocenie skarżącej zaskarżone postanowienie nie może się ostać w obrocie prawnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty przytoczone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, że choć skarżąca jako akt zaskarżenia wskazała w skardze postanowienie Wojewody [...] z [...] kwietnia 2010 r. sygn. [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta W. z [...] marca 2006 r. orzekające o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie o wymeldowanie J. N. z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. to podniesione zarzuty zdaje się kierować pod adresem decyzji organu pierwszej instancji orzekającej o wymeldowaniu jej z tego lokalu. Sąd podjął czynności zmierzające do wyjaśnienia co jest przedmiotem zaskarżenia i ostatecznie uznał po nadesłaniu wyjaśnienia przez skarżącą zawartego w piśmie z 13.10.2010 r.), że jej pismo z 4 czerwca 2010 r. jest skargą na ostateczne postanowienie Wojewody [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania. Na rozprawie przed Sądem profesjonalny pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu oświadczył, że kontaktował się ze skarżącą przed rozprawą i zajął stanowisko, że pismo skarżącej z 4 czerwca 2010 r. jest skargą na ostateczne postanowienie Wojewody [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania. Popierał wniesioną skargę i wnosił jak w skardze - o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Dokonując oceny legalności postanowienia Wojewody należy stwierdzić, ze nie narusza ono prawa. Sąd nie znalazł podstaw do jego uchylenia. Zawieszenie postępowania jest to taki stan postępowania, w którym trwa nadal stan zawisłości sprawy, ale tok postępowania ulega wstrzymaniu, sprawa pozostaje bez biegu i w zasadzie żadne czynności procesowe nie są podejmowane. Art. 97 § 1 kpa wyznacza podstawy obligatoryjnego zawieszenia postępowania. W razie wystąpienia jednej z wymienionych podstaw organ obowiązany jest z urzędu zawiesić postępowanie. Przyczyną obligatoryjnego zawieszenia postępowania jest między innymi sytuacja, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Takie okoliczności zaistniały w sprawie niniejszej. W toku postępowania administracyjnego o wymeldowanie skarżąca wniosła pozew do sądu powszechnego przeciwko M. S. o naruszenie posiadania lokalu nr [...] położonego na nieruchomości przy ul. [...] w W. O wniesieniu pozwu zawiadomiła organ i wnioskowała o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania przed Sądem. Rozstrzygnięcie sprawy o wymeldowanie jej z tego lokalu zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia powództwa przez Sąd. Okoliczność ta obligowała organ do zawieszenia postępowania i takie postanowienie o zawieszeniu postępowania organ wydał. Według art. 97 § 2 kpa organ administracji publicznej podejmie zawieszone postępowanie z urzędu lub na żądanie strony, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie. Organ pierwszej instancji ustalił, że postępowanie przed sądem powszechnym z powództwa skarżącej J. N. o naruszenie posiadania lokalu zostało zakończone prawomocnym wyrokiem oddalającym powództwo (wyrok Sądu Rejonowego [...] z [...] stycznia 2008 r. sygn. akt [...] oddalający powództwo, wyrok Sądu odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 r. sygn. akt [...] oddalający apelację powódki). Tym samym ustała przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie o wymeldowanie J. N. z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. i organ był zobowiązany do podjęcia postępowania. W tych okolicznościach postanowienie organu pierwszej instancji z [...] marca 2010 r. orzekające o podjęciu zawieszonego postępowania jak i postanowienie organu odwoławczego z [...] kwietnia 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji nie naruszają prawa. Skarżąca w zażaleniu ani też w skardze nie przedstawiła żadnych nowych okoliczności, które miałyby uzasadnić dalsze wstrzymanie toku postępowania administracyjnego w sprawie o wymeldowanie. Nie ma więc podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Należy nadto wskazać, że w aktach sprawy znajduje się tylko decyzja organu pierwszej instancji z [...] maja 2010 r. orzekająca o wymeldowaniu J. N. z lokalu przy ul. [...] (obecnie nr [...]). Z pisma tego organu z 31 sierpnia 2010 r. skierowanego do skarżącej można wnosić, że decyzja o wymeldowaniu została przez skarżącą zakwestionowana. Jeżeli pismo skarżącej skierowane do organu pierwszej instancji stanowi odwołanie od decyzji o wymeldowaniu to w postępowaniu odwoławczym organ rozważy zarzuty dotyczące decyzji i ustosunkuje się do nich. W postępowaniu sądowym Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi. Oznacza to, że w niniejszym postępowaniu nie byłaby możliwa kontrola legalności decyzji o wymeldowaniu. Mając na względzie wszystkie wyżej przytoczone okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.