IV SA/Wa 1358/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant ref. staż. Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2010 r. sprawy ze skarg A. G. i K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia - oddala skargi - Zaskarżoną do Sądu decyzja z dnia [...] czerwca 2010 r. Samorządowe Kolegium w O. po rozpatrzeniu odwołania K. G. oraz A. G. od decyzji wydanej przez Wójta Gminy C. z dnia [...] kwietnia 2010 roku o nr [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn. "P." działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. , art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 72 ust. 1 pkt 10, art. 84, art. 85 ust. 1, ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko -zwanej dalej ustawą (Dz.U. z 2008 r. Nr 199 poz. 1227 z późn. zm.) oraz § 3 ust 1 pkt 56 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z dnia 3 grudnia 2004 r. z późn. zm.) orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym: zaskarżoną decyzją organ I instancji ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn. "P.". W decyzji tej określony został rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia poprzez wskazanie, że projektowana droga gminna w miejscowości O. będąca drogą klasy L (wg. właściwej klasyfikacji) o prędkości projektowej 40 km/h będzie zlokalizowana na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów nr [...]. Określone zostały warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. W zakresie wymagań dotyczących ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia w projekcie budowlanym wskazano na potrzebę realizacji zgodnie z przepisami prawa, zastosowania wyrobów budowlanych posiadających aprobatę techniczną oraz wskazano na potrzebę przywrócenia terenu przyległego do stanu pierwotnego po zakończeniu robót budowlanych. W niniejszej sprawie nie zaszła potrzeba określenia wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych oraz w zakresie transgranicznego oddziaływania na środowisko. Organ I instancji nie nałożył obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przebudowa drogi i nadanie jej funkcji ciągu pieszo-jezdnego o szerokości 7 m (w tym szerokości nawierzchni 4-5 m) wiąże się ze zmianą nawierzchni żwirowej na powierzchniowe utwardzenie z zastosowaniem nawierzchni z mieszanek mineralno-asfaltowych, co usprawni ruch pojazdów i zmniejszy hałas emitowany przez samochody. Realizacja przedsięwzięcia będzie się wiązała z usunięciem 1 drzewa. Zawarta została także informacja o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Odwołania od powyższej decyzji złożyli K. G. oraz A. G. K. G. w swoim wystąpieniu wskazał, że droga będzie przebiegać po jego działce nr [...] po ścianie jego budynku do działki nr [...]. Droga nie będzie stanowić dojazdu do przyległych pól, domostw, gospodarstw, gdyż przy niej znajduje się tylko jedno gospodarstwo Państwa G., którzy jednak mają dostęp do drogi gminnej nr [...]. Działka nr [...] należąca do Pana U. została sprzedana, a on zostawił sobie jedynie siedlisko. Żąda odrzucenia zaskarżonej decyzji i zastosowania przebiegu drogi wyznaczonej przez biegłego geodetę, która nie ingeruje w działkę Skarżącego. A. G. w odwołaniu od decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez naruszenie art. 82 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 1 i 10 ustawy i art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy wobec braku nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W związku z tym zażądał uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenia co do istoty sprawy bądź ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu swego wystąpienia wskazał, że planowana inwestycja drogowa będzie miała szerokość 7 m., a tymczasem obecna gruntowa droga jest zdecydowanie węższa, co każe przypuszczać, że budowa drogi odbędzie się kosztem usytuowanych przy niej zabudowanych nieruchomości. W ocenie odwołującego się wójt nie wziął pod uwagę, czy budowa nie nastąpi na ujęciu wody bądź szambie, co wpłynęłoby niewątpliwie negatywnie na środowisko i zagrażałoby zdrowiu osób zamieszkałych w pobliżu planowanej drogi poprzez możliwe zatrucie wód gruntowych. Okoliczności te winny wpłynąć na konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Odstąpienie od tego powoduje, że nie wyjaśniono dostatecznie oddziaływania inwestycji na środowisko, co może skutkować niedopuszczeniem jej realizacji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpatrując niniejszą sprawę stwierdziło, iż analiza zgromadzonych akt sprawy nie wykazała, aby w toku postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją dopuszczono się naruszenia przepisów prawa mogących rzutować na prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia. Dnia [...] września 2009r. do Wójt Gminy C. wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Przebudowa drogi gminnej w miejscowości O.". Do wniosku zostały dołączone prawem wymagane załączniki: karta informacyjną przedsięwzięcia (z uwagi na fakt, że planowane przedsięwzięcie, zgodnie z cytowanym wyżej przepisem rozporządzenia, może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko); poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie; wypis z ewidencji gruntów obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmujący obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. W karcie informacyjnej przedsięwzięcia zwarto dane o rodzaju, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia (m.in. wskazano, że projektowana droga gminna jest drogą klasy L wg. klasyfikacji o prędkości projektowanej 40 km/h, a głównym zadaniem tej drogi jest zapewnienie dojazdu do przyległych do drogi domostw, pól i gospodarstw); dane o powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną (łączna powierzchnia terenu zajętego pod pas drogowy przy średniej szerokości 7 m. będzie wynosić 1617 m2. Przy realizacji zakłada się funkcję ciągu pieszo-jezdnego. Przebudowa drogi wymaga wycięcia 1 drzewa. Wody opadowe, przy braku kanalizacji, odprowadzane będą do istniejącego rowu przy drodze wojewódzkiej, co nie wymaga pozwolenia wodno prawnego); dane o rodzaju technologii (zastosowanie powierzchniowego utrwalenia emulsją asfaltową. Przy przebudowie drogi nie przewiduje się prac rozbiórkowych. Na projektowanym odcinku nie występują podziemne urządzenia infrastruktury technicznej kolidujące z przebudową drogi. Należy jednak zachować szczególną ostrożność przy wykonaniu robót w miejscach, gdzie poprzecznie przebiegają rurociągi). Ponadto w karcie informacyjnej zawarto dane o ewentualnych wariantach przedsięwzięcia; przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii, rozwiązaniach chroniących środowisko; rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko. Na podstawie zgromadzonych dokumentów organ określił środowiskowe uwarunkowania dla planowanej inwestycji. Analizując przebieg postępowania przeprowadzonego przez organ I instancji tut. Kolegium nie dopatrzyło się wad mogących rzutować na prawidłowość zapadłego rozstrzygnięcia. Zgromadzona dokumentacja była zgodna z prawnymi wymogami, organ uzyskał niezbędne opinie, a stronom zapewniony został czynny udział w postępowaniu i możliwość zapoznania się z aktami sprawy w tym z charakterystyką przedsięwzięcia i kartą informacyjną przedsięwzięcia. Sama decyzja, podana do publicznej wiadomości, spełniła wymogi nałożone ustawą, jak i ogólne wymogi dla decyzji administracyjnych, zakreślone w art. 107 § 1 k.p.a. Odpowiadając na zarzuty podniesione w odwołaniach, Kolegium wskazało, iż decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, będąc jedynie etapem procesu inwestycyjnego, daje dopiero inwestorowi prawo do wystąpienia o wydanie decyzji m.in. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Nie stanowi ona jednak aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót i realizacji inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw skarżących w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Ponadto z dokumentacji akt sprawy wynika, że planowana inwestycja nie wiążę się z jakimikolwiek pracami rozbiórkowymi, a na projektowanym odcinku nie występują podziemne urządzenia infrastruktury technicznej kolidujące z przebudową drogi. Z uwagi na skalę przedsięwzięcia oraz jego usytuowanie poza obszarami objętymi ochroną przyrody, a w bezpośrednim sąsiedztwie terenów rolnych, w niewielkim stopniu zabudowanym, zgodzić się należy z organem I instancji, że nie wystąpiła potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Pismem z dnia [...] lipca 2010r. A. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwestionując zaskarżoną decyzję. Zdaniem skarżącego nie jest prawdą, iż planowana droga będzie służyła obsłudze przylegających do niej gospodarstw, a jedynie S. Z. który prowadzi ze skarżącym spór o przejazd przez pola należące do skarżącego. Ponadto w ocenie skarżącego nie można zgodzić się z twierdzeniem, iż budowa planowanej drogi nie będzie miała negatywnego wpływu na środowisko, albowiem prace ziemne naruszą panujące na tym terenie stosunki wodne, warstwa wykopanej ziemni zniszczy znaczną część upraw, wzrośnie zanieczyszczenie powietrza, natężenie hałasu. Z kolei pismem dnia [...] lipca 2010 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł K. G. podnosząc, iż nie wyraża zgody na budowę wskazanej drogi, która przebiegać będzie przez należącą do niego działkę nr [...], po ścianie jego budynku, co spowoduje pękanie ścian tego budynku i utrudni korzystanie z niego. Podniósł podobnie jak w odwołaniu, iż droga nie będzie stanowić dojazdu do przyległych pól, domostw, gospodarstw, gdyż przy niej znajduje się tylko jedno gospodarstwo Państwa G., którzy jednak mają dostęp do drogi gminnej nr [...]. Zdaniem skarżącego gmina C. planuje budowę drogi do samowoli budowlanej wybudowanej na działce nr [...] przez Państwa Z. Skarżący domaga się, więc wyjaśnienia przez Sąd na jakiej podstawie wybudowano dom bez dostępu do drogi publicznej lub zastosowanie "procedury wyburzenia samowoli budowlanej" W odpowiedzi na skargi organ podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że skargi nie podlegają uwzględnieniu. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy C. ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn. "P. Podstawę materialnoprawną wydanych rozstrzygnięć stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, a także Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko -zwanego dalej rozporządzeniem. Stosownie do treści art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (zwana dalej ustawą), uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane m.in. dla planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z treścią § 3 ust 1 pkt 56 powołanego rozporządzenia przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko są drogi publiczne o nawierzchni utwardzonej, nie będące autostradami, drogami ekspresowymi ani pozostałymi drogami publicznymi o nie mniej niż czterech pasach ruchu, na odcinku nie mniejszym niż 10 km. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. W ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może być przeprowadzona, przez organ właściwy do wydania tej decyzji, ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W przypadku planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, ocenę przeprowadza się, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy. Organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może jednak, w drodze niezaskarżalnego postanowienia, nie stwierdzić potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przed wydaniem postanowienia organ obowiązkowo zasięga opinii właściwego miejscowo starosty (o ile opinia została wydana przed dniem [...] listopada 2009 r.) oraz właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego. Wskazane organy, uwzględniając łącznie uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 (rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia; usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego; rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych wcześniej) wydają opinię co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Także organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie stwierdzając potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w uzasadnieniu postanowienia, niezależnie od wymagań wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, powinien zawrzeć informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy jego wydawaniu (art. 59 ust.1 pkt 2 ustawy, art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy, art. 63 ust.1 i 2 ustawy, art. 64 ust. 1 ustawy w zw. z art. 78 ust 1 pkt 2 ustawy, art. 156 ustawy i art. 174 ustawy). W kończącej postępowanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 84 ust.1). Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia. Uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać - w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Następnie organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach podaje do publicznej wiadomości, w sposób określony ustawą, informacje o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy (art. 85 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy, art. 85 ust. 3 ustawy w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy). W przedmiotowej sprawie z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "P." w dniu [...] września 2009 r. wystąpił Wójt Gminy C., załączając wymagane prawem dokumenty. Jak wynika z akt sprawy Wójt Gminy C., jako organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zasięgnął opinii Starosty P. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. co do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Oba organy, we wrześniu 2009 roku, stwierdziły (po uwzględnieniu rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia oraz z uwagi na jego usytuowanie poza obszarami objętymi ochroną przyrody, a w bezpośrednim sąsiedztwie terenów rolnych, w niewielkim stopniu zabudowanym) brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] listopada 2009r. postanowił nie nakładać obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W wydanej w dniu [...] kwietnia 2010 r. decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn. "P., określono rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. W zakresie wymagań dotyczących ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia w projekcie budowlanym wskazano na potrzebę realizacji zgodnie z przepisami prawa, zastosowania wyrobów budowlanych posiadających aprobatę techniczną - oraz wskazano na potrzebę przywrócenia terenu przyległego do stanu pierwotnego po zakończeniu robót budowlanych. W ocenie Sądu wydane w sprawie decyzje nie naruszają obowiązujących przepisów. W świetle powyższego za bezzasadne uznać należy zarzuty A. G. dotyczące nienależytego rozważenia wpływu planowanej inwestycji na środowisko. Uwzględnieniu nie mogły również podlegać zarzuty podniesione we wniesionych do Sądu skargach, a dotyczące lokalizacji i przebiegu planowanej drogi. Podkreślić jednak należy, iż w przedmiotowym postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. organy nie zajmowały się kwestią lokalizacji przedmiotowej inwestycji, lecz wyłącznie oceną wpływu tej inwestycji na środowisko. Przebieg drogi ustalony został natomiast w planie miejscowym zagospodarowania przestrzennego dla tej gminy przyjętym uchwałą Nr [...] Rady Gminy C. z dnia [...] lutego 2006 r. w sprawie Zmiany Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy C. obejmującej fragmenty wsi G., M., O., P., K., S., T., W. Wynika z niej, że planowane przedsięwzięcie jest położone na terenie oznaczonym jako Kpj - ciągi pieszo - jezdne o szerokości 6-8 m. w liniach rozgraniczających, bez wydzielania jezdni o dwóch kierunkach ruchu. Planowana inwestycja jest zatem objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Kwestionowanie przebiegu planowanej drogi może, więc odbyć się wyłącznie poprzez zakwestionowanie zapisów planu w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe Sad działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargi.