IV SA/Wa 1363/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Polskiego Związku Wędkarskiego Zarząd Okręgu w L. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. utrzymał w mocy decyzję Starosty O. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] o wydaniu pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych tj. przystani (pomostów) kajakowych na rzece B.. Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przedmiotową decyzję skarżący Polski Związek Wędkarski Zarząd Okręgu w L. wniósł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Skarżący dowodzi, że wykonanie decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. spowoduje znaczną szkodę dla środowiska poprzez ingerencję w ekosystem rzeki B.. Budowa przystani kajakowych przekształci rzekę w tor kajakowy, co utrudni wykonywanie nieinwazyjnej formy turystyki, jaką jest wędkarstwo. PZW zwraca także uwagę na zagrożenie gatunków ryb, które odbywają tarło i żerują na obszarze objętym decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. W odpowiedzi na wniosek organ nie znalazł podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295). Zgodnie z art. 122 ust. pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm., zwanej dalej p.w.) do wykonania urządzeń wodnych wymaga się pozwolenia wodnoprawnego. Jednocześnie w decyzji o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego organ stosownie do art. 128 ust. 1 p.w. ustala cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonywania uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę środowiska. Wyszczególnione w tym przepisie elementy pozwolenia dają podstawę do stwierdzenia, że taka decyzja nadaje się do wykonania, a zatem możliwe jest także zawieszenie jej wykonania. Zgodnie z powyższym decyzja z dnia [...] czerwca 2011 r. utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2011 r. o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego nadaje się do wykonania. Jednak należy w tym miejscu rozważyć przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie przedstawił wystarczających argumentów, by przesądzić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. GZ 138/04 chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W niniejszej sytuacji nie ma podstaw, by stwierdzić, że wykonanie decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. wywoła znaczącą szkodę. W decyzji I instancji, a także w odpowiedzi na wniosek organ wskazał, że pozwolenie wodnoprawne dotyczy jedynie wykonania urządzeń wodnych i nie warunkuje organizowania spływów kajakowych ani też regulacji rzeki. Mając na uwadze przywołany wyżej art. 128 § 1 p.w., Sąd przychyla się do tego twierdzenia. Decyzja ta ma wąski charakter i przykładowo dla pogłębienia lub regulacji rzeki B. niezbędne byłoby nowe pozwolenie. Dodatkowo, jak nadmienił organ w odpowiedzi, dotychczas nie ustalono warunków korzystania z wybudowanych urządzeń na potrzeby spływów kajakowych. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.