IV SA/Wa 1365/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno- technicznej polegającej na zameldowaniu na pobyt stały. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić M. K. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] skarżący M. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy wnosząc o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejsze sprawie. Z informacji podanych przez skarżącego w nadesłanym do Sądu w dniu 5 grudnia 2008 r. formularzu PPF wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z ojcem oraz matką, na których utrzymaniu pozostaje. Wskazał, iż w utrzymaniu codziennym pomaga mu również starsza siostra, u której wraz ze swoją rodziną zamieszkuje. Z rubryki 7 formularza dotyczącej stanu majątkowego wynika, że skarżący nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych środków finansowych ani przedmiotów wartościowych. W związku z powziętymi wątpliwościami co do dochodów uzyskiwanych przez skarżącego oraz wydatków ponoszonych na codzienne utrzymanie, pismem z dnia 11 grudnia 2008 r. zobowiązano skarżącego do uzupełnienia wniosku, w terminie 7 dni, poprzez złożenie oświadczenia, czy prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z siostrą oraz określenie dochodów wszystkich osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe, przedstawienie informacji na temat wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie oraz wyjaśnienia, skąd czerpie środki na bieżące utrzymanie. Uzupełniając wniosek skarżący w piśmie z dnia 20 grudnia 2008 r. oświadczył, że pomaga siostrze w prowadzeniu gospodarstwa rolnego, z tego tytułu nie otrzymuje jednak żądnych dochodów. Wskazał ponadto, iż nie posiada kont bankowych, nie może również określić miesięcznych wydatków, ponieważ pozostaje na utrzymaniu siostry. Odpowiadając na kolejne wezwanie do uzupełnienia wniosku skarżący w piśmie z dnia 9 lutego 2009 r. ostatecznie wyjaśnił, iż nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z siostrą, czasowo korzysta jedynie z jej pomocy w ponoszeniu kosztów codziennego utrzymania. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika wzięto pod uwagę opisaną przez niego sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie całkowitym. Należy mieć na uwadze, iż skarżący nie posiada żadnych stałych źródeł dochodu, pozostaje na utrzymaniu rodziców. Sytuacja materialnego jego rodziców jest bardzo trudna, ponieważ są oni bezrobotni, nie mają również prawa do zasiłku. Wnioskodawca wraz z rodzina zmuszony jest zatem korzystać z pomocy siostry, u której czasowo przebywa. Ze złożonego przez skarżącego w piśmie z dnia 9 lutego 2009 r. oświadczenia wynika jednakże, iż wnioskodawca nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z siostrą, a jedynie pomaga jej w prowadzeniu gospodarstwa rolnego. Z tego tytułu nie otrzymuje żadnych dochodów, uzyskuje natomiast pomocy w codziennym utrzymaniu. Powyższe daje podstawę przypuszczać, iż sytuacja materialno-bytowa skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.