IV SA/Wa 1373/21

PostanowienieWSA w Warszawie2021-11-24

Skład orzekający: Wojciech Rowiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy J. R. posiada legitymację do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jeśli postanowienie to zostało wydane w wyniku zażalenia S. R. i nie rozstrzyga o prawach ani obowiązkach J. R.?
Ratio decidendi
Skarga J. R. jest niedopuszczalna, ponieważ nie była ona stroną postępowania administracyjnego, a wydane postanowienia nie rozstrzygały o jej prawach ani obowiązkach. Brak legitymacji procesowej uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący S. R. i J. R. złożyli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia aktu własności ziemi. Postanowienie to zostało wydane w wyniku zażalenia S. R. na postanowienie Wójta Gminy. Sąd administracyjny uznał, że J. R. nie była stroną postępowania administracyjnego i w związku z tym jej skarga jest niedopuszczalna.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę J. R.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu 24 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. R. i J. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia ostatecznego aktu własności ziemi postanawia odrzucić skargę J. R. S. R. i J. R. (dalej: "Skarżący") złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] dotyczące odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia ostatecznego aktu własności ziemi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. W niniejszej sprawie skarga J. R. jest niedopuszczalna. Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Określone w art. 58 p.p.s.a. podstawy odrzucenia skargi nawiązują do przesłanek dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego, rozumianych jako określone przepisami prawa warunki prawidłowego zaskarżenia, dotyczące przedmiotu skargi, jej formy, treści, ale także dotyczące przesłanek o charakterze przedmiotowym i podmiotowym, określających, od jakiej formy działalności organów administracji publicznej skarga przysługuje i który z podmiotów jest legitymowany do wniesienia skargi. Natomiast zgodnie z treścią art. 28 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2020 r. poz. 256; dalej: "k.p.a.") stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie SKO w [...], wydane w toku postępowania wszczętego wnioskiem złożonym przez S. R. 24 kwietnia 2015 r., w którym żądał on stwierdzenia wygaśnięcia decyzji stwierdzającej nabycie własności nieruchomości. Wójt Gminy [...] potraktował ww. wniosek jako złożony wyłącznie przez S. R., a w związku z tym wydane przezeń postanowienie z [...] grudnia 2020 r. zostało skierowane wyłącznie wobec niego. Zaskarżone postanowienie SKO zostało wydane w wyniku wniesienia przez S. R. zażalenia na postanowienie Wójta Gminy [...] z [...] grudnia 2020 r. i również zostało doręczone wyłącznie jemu. W związku z tymi faktami, a także w świetle treści przytoczonych wyżej przepisów J. R. nie była stroną postępowania administracyjnego, wydane postanowienia nie rozstrzygały o jej prawach i obowiązkach, a co więcej – w ogóle nie odnosiły się do niej. Zatem nie przysługuje jej legitymacja do wniesienia skargi na postanowienie SKO. Sąd pragnie zaznaczyć, że odrzucenie skargi J. R. nie ma wpływu na merytoryczne rozpoznanie przez Sąd skargi złożonej przez S. R.. Skarga ta – po uzupełnieniu jej braków fiskalnych – będzie dalej procedowana, bowiem to S. R. posiada legitymację skargową do zaskarżenia postanowienia SKO. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło