IV SA/Wa 1376/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. i B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) czerwca 2008 r., nr (...) w przedmiocie ustalenia warunków zagospodarowania i zabudowy terenu postanawia: odrzucić skargę . Decyzją z dnia (...) czerwca 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia (...) marca 2008 r., ustalającą warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, wolnostojącego i szamba szczelnego na działce ewidencyjnej nr (...) w obrębie (...) o użytku gruntu RV, RVI przy drodze dojazdowej z prawem przejścia i przejazdu od ul. (...) na terenie Dzielnicy (...) w W. Odpis decyzji został doręczony G. i B. S. w dniu 17 czerwca 2008 r. Na powyższą decyzję G. i B. S. wnieśli skargę, którą nadali za pośrednictwem urzędu pocztowego – w dniu 18 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga podlega odrzuceniu, bowiem została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej : P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 83 § 3 powołanej ustawy P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W niniejszej sprawie odpis decyzji został doręczony skarżącym w dniu 17 czerwca 2008 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 17 lipca 2008 r. Skarżący wnieśli skargę, która została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 18 lipca 2008 r. Złożenie skargi nastąpiło zatem z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 ustawy P.p.s.a. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy P.p.s.a.