IV SA/Wa 1378/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Katarzyna Tomiło, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2006 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. w wyniku rozpoznania odwołania M. P., na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy N. z dnia [...] marca 2006 r. odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku rekreacji indywidualnej (zabudowa letniskowa) na działce o nr ew. [...] w m. L. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że wskazana przez inwestora działka położona jest na terenach leśnych kompleksów w granicach G. Parku Krajobrazowego i została już zabudowana budynkiem letniskowym o konstrukcji drewnianej i jest wykorzystywana na cele rekreacji indywidualnej i w sprawie tej zabudowy prowadzone jest postępowanie dotyczące samowolnej budowy obiektu letniskowego. Jak wynika z ustaleń organu pierwszej instancji działka o nr ew. [...] w rejestrze gruntów jest zakwalifikowana jako użytek leśny oznaczony symbolem "l_s VI" i nie jest objęta ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. W obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy N. zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy w N. z dnia [...] października 1994 r. (Dz. Urzęd. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...] grudnia 1994 r.) przedmiotowy teren stanowił grunt leśny bez prawa zabudowy i nie był objęty zgodą na zmianę przeznaczenia na cele nieleśne. Organ podkreślił, iż w obecnym stanie prawnym nie ma możliwości sporządzenia miejscowego planu obejmującego działkę nr ew. [...] i przyległe działki leśne, ponieważ w "studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy N.", zatwierdzonym Uchwałą nr [...] Rady Gminy z dnia [...] grudnia 1999 r. teren przedmiotowej działki, jak również działki sąsiednie powstałe w wyniku podziału działki o nr ew. [...] położone w miejscowości L. wchodzą w skład lokalnych wartości zasobów środowiska przyrodniczego, w których kierunki zagospodarowania określono jako cyt. "zachowanie i ochrona terenów przed ekspansją urbanistyczną i gospodarczą, ze względu na ochronę środowiska przyrodniczego i kulturowego". Jest to strefa poza trenami zabudowanymi i preferowanymi do rozbudowy. sygn. akt IV SA/Wa 1378/06 W konsekwencji poniższych ustaleń, organ pierwszej instancji odmówił ustalenia warunków zabudowy wnioskowanej inwestycji, wskazując na niespełnienie warunku określonego w art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) w zw. z art. 7 ust. 1, ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 3 lutego 2003 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (jedn. tekst Dz.U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało rozstrzygnięcia podjęte przez organ pierwszej instancji za prawidłowe, gdyż teren przeznaczony pod inwestycję posiada przeznaczenie leśne, a inwestor nie uzyskał zgody na zmianę przeznaczenia tych trenów na cele nieleśne i ta okoliczność powoduje, że nie zostały spełnione łącznie warunki określone w art. 61 ust. 1 w/w ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jednocześnie organ zauważył, że bez znaczenia dla sprawy pozostaje przywołany przez Wójta Gminy N. zapis dotyczący studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania. Odnosząc się od zarzutu odwołania, iż działka według stanu rejestru na dzień 25 sierpnia 2005 r. oznaczona jest jako teren zabudowany i zurbanizowany i inwestor płaci podatek od nieruchomości, organ wskazał, że ten dokument nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że działka posiada przeznaczenie: "tereny zabudowane-inne", gdyż w dniu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, obowiązywał już nowy stan w rejestrze gruntów wyprowadzony zmianą z dnia [...] listopada 2005 r., zgodnie z którym działka ma przeznaczenie leśne, a organ obowiązany jest brać pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania. Natomiast sprawa podatków jest odrębną kwestią, uregulowaną w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych i nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie. Dodatkowo organ podniósł, iż z pisma Starosty Powiatowego w P. z dnia 16 września 2005 r. - dołączonego do odwołania - wynika, że zostanie przeprowadzona weryfikacja prawidłowości sporządzonej dokumentacji geodezyjnej przez geodetę J. C., dla terenów, na których stwierdzono inny niż leśny sposób użytkowania. Skargę na powyższą decyzję wniósł M. P. wnosząc o jej uchylenie, jak również decyzji organu pierwszej instancji jako wydanych z naruszeniem art. 75 § 1 i § 2, art. 76 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i art. 80 kpa, a także art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. sygn. akt IV SAM/a 1378/06 W uzasadnieniu skargi podniesione zostało, że uchwała nr [...] Rady W Gminy w N. z dnia [...] grudnia 2004 r. ustalono, że przedmiotowy teren to grunt o symbolu Bi o przeznaczeniu gruntu zabudowanego i zurbanizowanego. Uchwała ta została oparta według stanu rejestru z dnia 25 sierpnia 2005 r. Ponadto skarżący powołuje się na okoliczność, że w wypisie księgi wieczystej KW nr [...] w dziale I jest adnotacja "tereny zabudowane inne", o czym zostało powiadomione Starostwo Powiatowe w P. Zdaniem skarżącego, uprawomocnione zapisy w księdze wieczystej powodują, że wszystkie inne dokumenty, wydane przez organy samorządu terytorialnego sprzeczne z tym zapisem, są niezgodne z prawem. Zgodnie bowiem z treścią art. 76 § 1 kpa dokument urzędowy stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sprowadzając się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 kpa organy administracji publicznej winny przestrzegać zasady praworządności tzn. działać na podstawie przepisów prawa. Zasada ta została podkreślona w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. .Nr 48, poz. 483) stanowiącego, iż organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. sygn. akt IV SA/Wa 1378/06 Postępowanie administracyjne w sprawie niniejszej prowadzone było na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Zgodnie z art. 61 ust. 1 cytowanej ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy przestrzeni pozbawionych planu miejscowego możliwe jest jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków wymienionych w pkt 1-5 tj. kontynuacji istniejącej już zabudowy w zakresie jej funkcji oraz cech architektonicznych i urbanistycznych (art. 61 ust. 1 pkt 1), dostępu do drogi publicznej (art. 61 ust. 1 pkt 2), zapewnienia wystarczającego uzbrojenia terenu (art. 61 ust. 1 pkt 3), teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo, gdy jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzeniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.). art. 61 ust. 1 pkt 4) oraz decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi (art. 61 ust. 1 pkt 5). W rozpoznawanej sprawie teren przedmiotowej działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy N. zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] Rady Gminy z dnia [...] października 1994 r. (Dz. Urzęd. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...] grudnia 1994 r.), stanowił grunt leśny bez prawa zabudowy. Wskazać należy, iż w przypadku gruntów rolnych i leśnych zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 r, o ochronie gruntów rolnych i leśnych, obowiązującej w dniu uchwalenia wyżej wskazanego planu, ich przeznaczenia na cele nierolnicze i nieleśne można było dokonać jedynie w ramach miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Podjęcie działań zmierzających do przeznaczenia tych gruntów na cele nierolnicze i nieleśne wymagało zgody Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej w odniesieniu do gruntów klasy I-IV oraz gruntów leśnych pozostających pod jego zarządem bądź pod zarządem innych ministrów, a w pozostałych wypadkach terenowego organu administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego. Zgoda wydana przez właściwy organ, stosownie do powyższej regulacji, jest zatem aktem niesamoistnym stanowiącym konieczną podstawę do umieszczenia odpowiednich ustaleń w planie. Skoro więc w rozpatrywanej sprawie teren wskazany we wniosku inwestora nie był objęty zgodą przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy N. zatwierdzonego Uchwałą sygn. akt IV SA/Wa 1378/06 Rady Gminy z dnia [...] października 1994 r., to należy uznać, iż organy zasadnie rozstrzygnęły odmawiając ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku rekreacji indywidualnej. Należy podkreślić, iż ustawodawca dopuszczając możliwość zagospodarowania przestrzeni pozbawionej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy uzależnia od łącznego spełnienia przesłanek określonych w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 w/w ustawy. Brak spełnienia przynajmniej jednej przesłanki wynikającej z tego przepisu wyklucza wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy. Nie sposób podzielić stanowiska skarżącego, iż organ związany był treścią wypisu z księgi wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości, w którym podano sposób korzystania z działki - "tereny zabudowane inne" i że brak przeprowadzenia dowodu przeciwko treści tego dokumentu wskazuje na wydanie decyzji sprzecznych z prawem. Z ustaleń organów administracji publicznej prowadzących postępowanie w niniejszej sprawie wynika, iż według danych z rejestru gruntów z dnia 8 listopada 2005 r. działka nr [...] oznaczona jest symbolem "Ls VI" -funkcja tereny leśne. Należy zauważyć, że organem uprawnionym do prowadzenia ewidencji gruntów i budynków jest właściwy organ administracji publicznej, natomiast zapisy w księdze wieczystej mają za zadanie potwierdzać istniejący stan faktyczny i prawny. W razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym osoba, której prawo nie jest wpisane lub jest wpisane błędnie albo jest dotknięte wpisem nieistniejącego obciążenia lub ograniczenia może żądać usunięcia niezgodności (art. 10 ustawy z 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz.U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361). Postępowanie w tym zakresie prowadzone jest przez właściwy sąd powszechny. Również zarzut skarżącego, że uchwałą Rady Gminy w N. z dnia [...] grudnia 2004 r. w sprawie ustalenia stawek podatku od nieruchomości, ustalono, że jest to grunt o symbolu Bi nie jest trafny, albowiem kwestia podatków nie ma znaczenia w sprawie o ustalenie warunków zabudowy i jak zostało wykazane przez organy prowadzące postępowanie w niniejszej sprawie na dzień wydawania decyzji przez organ pierwszej instancji przedmiotowa działka według ewidencji gruntów stanowiła teren leśny. sygn. akt IV SA/Wa 1378/06 Na marginesie należy wyjaśnić skarżącemu, że w świetle obowiązującego stanu prawnego nie ma możliwości uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla obiektu już zrealizowanego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 P.s.s.a., orzekł jak w sentencji.