IV SA/Wa 1379/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy i Miasta R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy i Miasta R. i N. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie reformy rolnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Gmina i Miasto R. w skardze na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie reformy rolnej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, iż podniesione w skardze zarzuty, a zwłaszcza naruszenie art. 107 § 1 kpa w zakresie sprzeczności rozstrzygnięcia w pkt 1 i 2 sentencji decyzji w części dotyczącej działek nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha oraz fakt, iż orzeczenie to wpływa istotnie na prawo własności nieruchomości, uzasadnia wniosek o wstrzymanie wykonalności ostatecznej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Przesłanki umożliwiające Sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej P.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego postanowienia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06). Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06)". Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sposób przekonujący. Tym samym, zdaniem Sądu, strona skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób, iż wykonanie decyzji, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W świetle powyższego Sąd uznał, iż w sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a orzekł jak w sentencji.