IV SA/Wa 1380/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D., R. D., M. P. oraz P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu postanawia - odrzucić skargę - E. D., R. D., M. P. oraz P. P., działając przez adwokata S. T., wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu. Wraz z wniesieniem skargi do Sądu pełnomocnik skarżących uiścił wpis od skargi w wysokości 200 zł. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.) w sprawach dotyczących zagospodarowania przestrzennego pobiera się wpis w wysokości 500 zł. Wobec powyższego, Sąd w dniu 31 lipca 2006 r. wezwał profesjonalnego pełnomocnika skarżących, do wykazania, iż w terminie do wniesienia skargi uiścił należny w sprawie wpis (wpis sądowy w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł). W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżących wskazał, że uiścił wpis sądowy w wysokości 200 zł, ponieważ uznał, iż przedmiot sprawy dotyczy problematyki rolnictwa i leśnictwa. Natomiast zgodnie § 2 ust. 3 pkt 6 w/w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wpis sądowy w sprawach dotyczących rolnictwa i leśnictwa wynosi 200 zł. Jednocześnie pełnomocnik skarżących w dniu 25 sierpnia 2006 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wraz z wnioskiem o zwolnienie skarżącego od ponoszenia kosztów wpisu sądowego w wysokości przekraczającej kwotę 200 zł. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2006 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek E. i R. D. oraz M. i P. P. o przyznanie praw pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego ponad kwotę 200 zł, z uwagi na niezłożeni go przez profesjonalnego pełnomocnika na urzędowym formularzu. Postanowieniem z dnia 5 września 2006 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o zwolnienie wyżej wymienionych z wpisu sądowego ponad kwotę 200 zł. Pełnomocnik skarżących, pismem z dnia 13 września 2006 r. złożył sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 31 sierpnia 2006 r., załączając do niego urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżącej E. D.. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, pismem z dnia 20 września 2006 r. wezwał pełnomocnika skarżących do uzupełnienia wniosku E. D. o dane dotyczące aktualnej sytuacji materialnej i rodzinnej skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 września 2006 r., po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 31 sierpnia 2006 r., pozostawił wniosek R. D., M. P. i P. P. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 9 października 2006r. przyznał E. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Należy wskazać, iż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. z 2006 r. Nr 45, poz. 322), uznał za niezgodny z art. 221 ppsa i art. 2 Konstytucji ust. 2 § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. nr 221, poz. 2193), który przewidywał, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie (...) po przekazaniu skargi sądowi. Powyższe oznacza, że od dnia 17 marca 2006 r. (data publikacji wyroku TK) Sąd zwolniony jest z obowiązku wzywania do uiszczenia opłaty stałej przypadającej od skargi wniesionej przez adwokata lub radcę prawnego. W ocenie Sądu, uiszczenie wpisu w kwocie 200 zł nie stanowi należytego opłacenia skargi, gdyż wpis sądowy wynosi od niej 500 zł. Przyznanie prawa pomocy postanowieniem z dnia 9 października 2006 r. E. D. nie stanowi uzupełnienia wpisu sądowego należnego od przedmiotowej skargi, ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy E. D. został złożony po przekroczeniu terminu do złożenia skargi, więc zwolnienie z ponoszenia kosztów sądowych odnosi się do prowadzonego postępowania w przyszłości, nie wywiera skutków w zakresie uzupełnienia wpisu sądowego. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi upływał w dniu 20 czerwca 2006 r. (decyzję doręczono E. D. w dniu 19 maja 2006 r. – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych), natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został złożony w dniu 25 sierpnia 2006 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia w/w wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jak wyżej wskazano Sąd prawomocnym postanowieniem z dnia 5 września 2006 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie praw pomocy. Oznacz to, że wniosek o przyznanie praw pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych złożony został po terminie do złożenia skargi. Jednocześnie należy podkreślić, że Sąd pozostawił bez rozpoznania wnioski o przyznanie prawa pomocy R. D., M. P. i P. P., co oznacza, że ich skargi również nie zostały należycie opłacone. W tym stanie rzeczy na mocy art. 220 § 3 w związku z art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.