IV SA/Wa 1380/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 27 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G., M. G., D. G. i B. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. G., M. G., D. G. B. D. i T. H. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia: - odmówić przywrócenie terminu do wniesienia skargi - Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. odrzucono skargę J. G., M. G., D. G. B. D. i T. H. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia jako wniesioną z uchybieniem terminu. Skarżący J. G. M. G., D. G. i B. D. w dniu [...] września 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w którym podniosły, iż wysłanie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zamiast do Ministra Gospodarki, nastąpiło na skutek błędu popełnionego przez jedną ze współskarżących tj. T. H., na którą to scedowały kwestię zaadresowania skargi i za której to błąd nie powinny ponosić konsekwencji. Dodatkowo skarżące oświadczyły, iż T. H. w okresie składania skargi znajdowała się w bardzo złym stanie emocjonalnym, ze względu na ujawnienie u jej męża choroby. Trudna sytuacja rodzinna T. H. wedle skarżących stała się przyczyną zaistniałej pomyłki w zaadresowaniu skargi, a o błędzie w zaadresowaniu skargi dowiedziały się dopiero z postanowienia Sądu o odrzuceniu ich skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) wynika, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 207-209). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności (tak: NSA w wyroku z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. Z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że bez wątpienia skarżące dochowały 7-dniowego terminu do złożenia wniosku, bowiem z oświadczenia skarżących wynika, iż o uchybieniu terminu dowiedziały się w dniu [...] sierpnia 2010 r., a więc w dniu otrzymania odpisu postanowienia o odrzuceniu ich skargi, a przedmiotowy wniosek został złożony w dniu [...] września 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). W niniejszej sprawie konieczne stało się zatem rozważenie, czy argumenty skarżących uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżących. Z akt administracyjnych sprawy bezspornie wynika, iż każda ze skarżących została prawidłowo pouczona przez organ o sposobie i terminie złożenia skargi. Z podanej przez skarżące argumentacji wynika, iż uchybienie terminowi do wniesienia skargi, nastąpiło w wyniku błędu jednej ze skarżących, która w sposób niewłaściwy zaadresowała przesyłkę zawierającą skargę. Wnioskujące uzasadniały, że powierzając T. H. czynność zaadresowania skargi, przekonane był, iż posiada ona stosowną wiedzę i umiejętności w tym zakresie. W ocenie Sądu, przedstawionych okoliczności, w świetle regulacji normującej instytucję przywrócenia terminu, nie można potraktować jako przesłanki uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminowi. Działając czy to samodzielnie, czy też posługując się osobami trzecimi, skarżące powinny dołożyć należytej staranności przy podejmowaniu wszelkich czynności w tym zakresie. Oznacza to, że nawet w sytuacji scedowania pewnych czynności na jedną ze współskarżących - nie są one zwolnione z obowiązku starannego ich wykonania. W świetle powyższego, nie można uznać przedstawionych przez skarżące okoliczności, jako nie dających się usunąć przeszkód uniemożliwiających wniesienie skargi w terminie, wynikły one bowiem z zaniedbania działań przez jedną ze skarżących. Brak kontroli nad prawidłowością wykonanych przez współskarżącą czynności, należy uznać za nieuwagę lub zaniedbanie, których nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, skarżące nie uprawdopodobniły, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez ich winy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 i 87 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.