IV SA/Wa 1381/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-10-12

Skład orzekający: Przewodniczący sędzia WSA Danuta Dopierała

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny, jeśli doręczenie pisma, od którego biegnie termin, nie było skuteczne z powodu nieupływu wymaganego czternastodniowego okresu przechowywania pisma w placówce pocztowej?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny, jeśli doręczenie pisma, od którego biegnie termin, nie było skuteczne z powodu nieupływu wymaganego czternastodniowego okresu przechowywania pisma w placówce pocztowej. Skuteczne doręczenie zastępcze wymaga, aby pismo było przechowywane przez pełne czternaście dni, a jego zwrot do nadawcy przed upływem tego terminu oznacza, że doręczenie nastąpiło dopiero z chwilą faktycznego odbioru pisma przez adresata.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na postanowienie Wojewody, dołączając wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, argumentując, że zaskarżone postanowienie odebrała dopiero po upływie terminu, gdyż była nieobecna pod adresem korespondencyjnym w czasie wysyłki. Organ wniósł o odrzucenie skargi, twierdząc, że postanowienie zostało skutecznie doręczone w trybie doręczenia zastępczego, ponieważ zostało awizowane, a następnie zwrócone jako niepodjęte w terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 12 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie o wymeldowanie postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi A. B. w skardze z dnia [...] lipca 2009 r., złożonej na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W jego uzasadnieniu wskazał, że zaskarżone postanowienie odebrał dopiero 20 lipca 2009 r. w Urzędzie Dzielnicy W., ponieważ w czasie, gdy postanowienie zostało do niego wysłane był nieobecny pod wskazanym adresem do korespondencji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi. Organ stwierdził, że skarżone postanowienie zostało wysłane do skarżącego listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru na wskazany przez niego adres korespondencyjny. Przesyłkę awizowano 14 kwietnia i 20 kwietnia 2009 r., a następnie zwrócono do [...] Urzędu Wojewódzkiego Wydział Spraw Obywatelskich jako nie podjętą w terminie. A. B. o wydanym postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2009 r. dowiedział się dopiero 20 lipca 2009 r. Mając jednak na uwadze uregulowania zawarte w art. 44 k.p.a. postanowienie to należało uznać za doręczone w dniu 28 kwietnia 2009 r., tj. z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awizowania przesyłki czyli 14 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek może przywrócić termin. Stosownie natomiast do regulacji z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, a na postanowienie takie służy zażalenie. Z niedopuszczalnością wniosku mamy do czynienia m.in. wtedy, gdy czynność strony była dokonana w terminie, a taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Wbrew bowiem twierdzeniom zawartym w odpowiedzi na skargę przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie nie została A. B. skutecznie doręczona w trybie art. 44 k.p.a. Wskazać należy, że zgodnie z art. 44 §1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę, 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Jak wynika z powyżej przytoczonych regulacji, aby doręczenie zastępcze zostało uznane za skuteczne musi zostać spełniony podstawowy warunek pozostawienia pisma do odbioru w placówce pocztowej przez okres 14 dni. Tego natomiast warunku nie spełnia doręczenie zastępcze postanowienia zaskarżonego w niniejszej sprawie. Z adnotacji poczty na przesyłce zawierającej to postanowienie wynika, że została ona awizowana po raz pierwszy 14 kwietnia 2009 r. i po raz drugi 17 albo 20 kwietnia 2009 r. (pod stemplem "awizowano powtórnie" znajdują się obie te daty). Przesyłka została zaś zwrócona do nadawcy w dniu 28 kwietnia 2009 r. Zatem od daty pierwszego awiza do dnia zwrotu przesyłki do nadawcy nie upłynęło 14 dni, bowiem zwrot do nadawcy nastąpił w ostatnim dniu czternastodniowego terminu, w którym skarżący mógł odebrać przesyłkę. W związku z powyższym uznać należy, że postanowienie z dnia [...] kwietnia 2009 r. zostało doręczone dopiero w dniu 20 lipca 2009 r., kiedy to A. B. odebrał je osobiście w Urzędzie Miasta Dzielnicy W. Skarga z dnia 24 lipca 2009 r. została więc wniesiona w terminie, o którym mowa w art. 53 §1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 88 p.p.s.a., przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu, jako niedopuszczalny, należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło