IV SA/Wa 1381/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-05-13

Skład orzekający: Anna Szymańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze stwierdzające nieważność uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe na skutek cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, ponieważ nie stwierdził, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowało utrzymanie w mocy wadliwego aktu. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a., cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zachodzą określone przesłanki negatywne.
Stan faktyczny
Rada Miejska w P. złożyła skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody stwierdzające nieważność uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Następnie skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska, po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady Miejskiej w P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 1 kwietnia 2015 r. Rada Miejska w P. (dalej: "skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W dniu 11 maja 2015 r. wpłynęło do Sądu oświadczenie skarżącej o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Sąd, mając powyższe na względzie, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., w związku z art. 60 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło