IV SA/Wa 1381/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. C. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. B. C., pomimo wezwania w piśmie z dnia 28 listopada 2017 r. do złożenia w terminie 14 dni dokumentów źródłowych i dodatkowego oświadczenia, potwierdzających jego dochody, stan majątkowy i możliwości płatnicze, to jest: 1) wyciągów z posiadanych przez niego oraz jego żonę rachunków bankowych; 2) zaświadczenia pracodawcy potwierdzającego aktualną wysokość wynagrodzenia otrzymywanego przez B. C.; 3) zaświadczenia z właściwego urzędu pracy potwierdzającego, że żona skarżącego jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna i nie ma prawa do zasiłku dla bezrobotnych; 4) kopii decyzji właściwego organu administracji w sprawie podatku od nieruchomości oraz 5) oświadczenia wyjaśniającego, w jaki sposób pogorszyła się sytuacja finansowa skarżącego od czasu, kiedy uiścił wpis od skargi - nie wykonał nałożonego na niego obowiązku. Wezwanie, doręczone w dniu 30 listopada 2017 r. (karta nr 49 akt sprawy; odbiór potwierdził dorosły domownik – córka skarżącego D. C.), pozostaje bez odpowiedzi. Odstępując od złożenia wymaganych dokumentów i oświadczenia skarżący nie usunął wątpliwości, jakie budzi oświadczenie zawarte w złożonym przezeń wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym uniemożliwił dokonanie oceny jego rzeczywistej sytuacji materialnej. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.