IV SA/Wa 1385/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 25 lipa 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. A. na pisma Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] i z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie potrąconych kwot postanawia: odrzucić skargę. R. A. (dalej zwany "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pisma Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] oraz z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie potrąconych kwot z renty inwalidzkiej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - dalej zwanej "p.p.s.a.", należy orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Natomiast w myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta kontrolą sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Przedmiotem rozpoznawanej skargi są pisma Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] i z dnia z dnia [...] października 2017 r. nr [...], [...] informujące o prawidłowym wyliczeniu zwaloryzowanej kwoty renty inwalidzkiej w odniesieniu do zarzutów skarżącego w zakresie potrąceń alimentacyjnych i pozaalimentacyjnych z przysługującej mu renty inwalidzkiej. Wskazać należy, iż kwestie związane z ustaleniem wysokości świadczeń emerytalnych i rentowych policjantów zostały uregulowane w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r. poz. 708 ze zm.). Jak stanowi art. 6 powołanej ustawy emerytury i renty oraz podstawy ich wymiaru podlegają waloryzacji na zasadach i w terminach przewidzianych w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Natomiast zgodnie z art. 51 ww. ustawy ze świadczeń pieniężnych prowadzi się egzekucję w wysokości i na zasadach określonych w przepisach ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W myśl art. 32 ust. 4 powołanej ustawy od decyzji organu emerytalnego przysługuje zainteresowanemu odwołanie do właściwego sądu, według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Z powyższego wynika, że zakwestionowanie prawidłowości decyzji waloryzacyjnych następuje przez wniesienia odwołania do sądu właściwego w sprawach zakresu ubezpieczeń społecznych. Jednocześnie zauważyć należy, iż zgodnie z treścią art. 476 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 155 ze zm.) sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych dotyczących emerytur i rent, należą do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, a zatem stosownie do art. 1 i 2 ww. ustawy są sprawami cywilnymi, do których rozpoznania powołano sądy powszechne. Właściwość sądu doprecyzowano w art. 461 § 2 Kodeku postępowania cywilnego wskazując, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych właściwym do rozpoznania jest sąd powszechny, w którego okręgu ma miejsce zamieszkania strona odwołująca się od decyzji wydanej przez organ rentowy (...). Z powyższego wynika, że zarówno w sprawach o wydanie decyzji o ustalenie prawa do zaopatrzenia emerytalnego jak i renty inwalidzkiej przyznanej funkcjonariuszowi, w tym prawidłowości potrąceń alimentacyjnych, właściwy jest sąd powszechny. Wobec tego stwierdzić należało, że niniejsza sprawa nie mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, co czyni skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.