IV SA/Wa 1401/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Dopierała (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2010 r. sprawy ze skargi W. B., R. B., J. S., G. Z. i T. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. solidarnie na rzecz skarżących W. B., R. B., J. S., G. Z. i T. M. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez W. B., R. B., J. S. (z domu L.), G. Z. i T. M. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] umarzające postępowanie zażaleniowe od postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...] o podjęciu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przedstawiło dotychczasowy tok postępowania wskazując, co następuje: Pismem z dnia [...] marca 2009 r. K. M. wystąpiła z wnioskiem o zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwu-lokalowego, szamba oraz zjazdu z ul. [...], na działce ewid. Nr [...] w obrębie [...] na terenie W.. Postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] Prezydent W., na podstawie art. 98 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego [(Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "k.p.a."], zawiesił postępowanie w ww. sprawie, podając jako podstawę ww. wniosek inwestora. Pismem z dnia [...] maja 2009 r. K. M. wystąpiła o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Wskazała w uzasadnieniu, że wobec protestów złożonych w sprawie ogólnego wyglądu i gabarytów planowanego budynku, wnioskuje o zmianę parametrów planowanej inwestycji zawartych we wniosku o ustalenie warunków zabudowy zgodnie z załączoną dokumentacją. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. Prezydent W., powołując art. 97 § 2 k.p.a., podjął zawieszone postępowanie wskazując jako podstawę skorygowany wniosek inwestora o ustalenie warunków zabudowy. Sygn. akt IV SA/Wa 1401/09 Na ww. postanowienie zażalenie wniósł R. B. - współwłaściciel działki ewid. nr [...] (drogi) oraz działki ewid. nr [...], które nie graniczą z terenem planowanej inwestycji. W uzasadnieniu podniósł, iż zaskarżone postanowienie nie zawiera uzasadnienia faktycznego, a więc zostało wydane z naruszeniem art. 124 § 2 k.p.a. Organ pierwszej instancji ograniczył się bowiem do lakonicznego stwierdzenia, że rozstrzygnięcie podjęto wobec złożenia przez inwestora wniosku z dnia [...] maja 2009 r., nie wskazał jednak okoliczności i przyczyn złożenia tego wniosku oraz faktów, które legły u podstaw uznania wniosku za prawidłowy. Uzasadniając postanowienie z dnia [...] lipca 2009 r., umarzające postępowanie wywołane ww. zażaleniem na zasadzie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, iż – jak wynika z akt sprawy – R. B. jest współwłaścicielem działki nr [...] (droga) oraz działki nr [...], które nie graniczą z terenem planowanej inwestycji. Teren ten (działka nr [...]) oddziela od drogi (działka nr [...]) pas terenu stanowiący działkę nr [...] będącą własnością N. Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Zdaniem Kolegium, inwestycja planowana na działce nr [...] nie będzie oddziaływać negatywnie na istniejącą drogę i przylegającą do drogi nieruchomość (działka nr [...]), której współwłaścicielem jest żalący się, ani też na nieruchomość z nią sąsiadującą (działka nr [...]). W związku z powyższym brak jest interesu prawnego po stronie współwłaścicieli działki stanowiącej drogę tj. J. L., W. B., R. B., T. M. i G. Z. do występowania w sprawie ustalenia przedmiotowych warunków zabudowy. Żaden przepis prawa materialnego nie przyznaje bowiem - w sytuacji takiej jak omawiana - przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. osobie nie będącej właścicielem lub użytkownikiem wieczystym działki graniczącej bezpośrednio z terenem planowanej inwestycji. Tym bardziej przymiotu strony nie posiadają właściciele działek nr [...] i [...]. Działki te oddziela od planowanej inwestycji droga (działka nr [...]) oraz pas działki nr [...]. Zatem przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu nie przysługuje również M. L. i M. M. - współwłaścicielom działki nr [...]. Sygn. akt IV SA/Wa 1401/09 Końcowo Kolegium wskazało, iż co do zasady stronami w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy na danej działce są zawsze właściciele i użytkownicy wieczyści sąsiednich nieruchomości. Natomiast osoby mające prawa do nieruchomości niebędących sąsiednimi w stosunku do planowanego terenu zabudowy powinny każdorazowo wykazać interes prawny do występowania jako strony w takiej sprawie. W omawianym przypadku interesu prawnego wymienionych wyżej osób, opartego na przepisie prawa materialnego, wskazać nie można. W skardze na powyższe postanowienie - reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika: W. B., R. B., J. S. (z d. L.), G. Z., T. M., M. L. i M. M. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r. oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie: 1) art. 28 k.p.a. w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [(Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), dalej powoływanej jako: "u.p.z.p."] poprzez uznanie, że zarówno wnoszący zażalenie – R. B., jak i pozostali skarżący nie posiadają interesu prawnego w rozstrzygnięciu sprawy, w toku której wydane zostało postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2009 r., w szczególności nie mają prawa do ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów sąsiadujących ze stanowiącymi ich własność nieruchomościami gruntowymi, 2) art. 144 w zw. z art. 140 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całości materiału dowodowego w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia sprawy, 3) art. 144 w zw. z art. 140 w zw. z art. 124 § 2 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego postanowienia, w szczególności brak wskazania dowodów, na których organ się oparł przy wydawaniu owego postanowienia oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, Sygn. akt IV SA/Wa 1401/09 4) art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez umorzenie postępowania zażaleniowego w sytuacji, gdy nie zaistniały podstawy do takiego umorzenia. W motywach skargi wskazano w szczególności, iż stroną postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy może być nie tylko właściciel (użytkownik wieczysty) nieruchomości graniczącej z terenem planowanej inwestycji, ale również właściciel (użytkownik wieczysty) nieruchomości z terenem owym sąsiadującej, nawet jeżeli nieruchomość ta nie posiada z owym terenem wspólnej granicy. Odwołano się również do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącego pojęcia działki sąsiedniej w znaczeniu funkcjonalnym, które należy odnieść do nieruchomości położonych w okolicy, tworzących pewną urbanistyczną całość, a nawet do wszystkich nieruchomości znajdujących się w obszarze analizowanym. Wskazano, iż wprawdzie powołane orzeczenia dotyczą w pierwszym rzędzie zasad, którymi powinny się kierować organy administracji przy określaniu obszaru, którego zabudowa może stanowić punkt odniesienia przy ustalaniu warunków zabudowy dla zamierzonej inwestycji, to jednak zasadne wydaje się zastosowanie takiej wykładni pojęcia "działki sąsiedniej" także przy ustalaniu kręgu podmiotów posiadających interes prawny w postępowaniach dotyczących ustalenia warunków zabudowy. Przyjęcie stanowiska przeciwnego skutkowałoby powstaniem sytuacji, w której interesy inwestora podlegałyby ochronie kosztem interesów właścicieli działek - wprawdzie niegraniczących z terenem inwestycji, lecz położonych w jego bliskim sąsiedztwie, na które w przyszłości może wywierać wpływ planowana inwestycja. Następnie wskazano, iż działka nr [...] oddzielona jest od działki [...] stanowiącej drogę prywatną, obsługującą dojazd do działek [...], [...] i [...], jedynie wąskim 3-metrowym pasem działki nr [...]. Jakkolwiek działka nr [...] nie graniczy z działką [...], to jednak znajduje się w jej najbliższym sąsiedztwie i jakakolwiek inwestycja realizowana na tej działce oddziaływać będzie na działkę nr [...]. Za położone w bliskim sąsiedztwie należy uznać również działki [...], [...] i [...] położone w odległości zaledwie 7 metrów od granicy działki nr [...]. Okoliczność ta nie powinna pozbawiać współwłaścicieli ww. działek statusu strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy na działce nr [...], która bezsprzecznie może wywrzeć wpływ na przedmiotowe działki. Sygn. akt IV SA/Wa 1401/09 Końcowo zaznaczono, iż Kolegium w żaden sposób nie uzasadniło swego stanowiska odnośnie braku przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu po stronie skarżących, co pozostaje w sprzeczności z powołanymi przepisami postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Ustosunkowując się do zarzutów skargi wskazało, iż czym innym jest wyznaczenie obszaru analizowanego, a czym innym określenie kręgu stron postępowania w danej sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy. Nie można bowiem uznać, że właściciele (użytkownicy wieczyści) wszystkich nieruchomości w obszarze analizowanym są stronami w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Jakkolwiek zgodzić się należy ze stwierdzeniem, że nie tylko właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości bezpośrednio sąsiadujących z terenem danej inwestycji mogą być stronami postępowania o ustalenie warunków zabudowy, to jednak winni oni wykazać własny, zindywidualizowany interes prawny, oparty na przepisie prawa materialnego. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazali jednak interesu prawnego ani w postępowaniu administracyjnym, ani w skardze. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Prezydent W., na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., umorzył postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji na działce nr [...] wobec wniosku inwestora z dnia [...] sierpnia 2009 r. "o zamknięcie postępowania w sprawie (...) i pozostawienie bez rozstrzygnięcia na obecnym etapie". Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. M. i M. L. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...] lipca 2009 r. na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sygn. akt IV SA/Wa 1401/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a."], sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonego aktu administracyjnego - w dacie jego wydania - z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Sąd, uwzględniając skargę uchyla zaskarżony akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 p.p.s.a.). W ocenie Sądu skarga złożona w przedmiotowej sprawie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r. jest wadliwe w stopniu uzasadniającym jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Jak wynika z akt sprawy, inwestycja objęta wnioskiem z dnia [...] września 2008 r. o ustalenie warunków zabudowy miała zostać usytuowana na działce nr [...] położonej w obrębie [...] przy ul. [...] w W.. Działka ta graniczy m.in. z działką nr [...] (stanowiącą własność N. Sp. z o.o. w W.), która pasem o szerokości 3 m oddziela działkę nr [...] od działki nr [...] stanowiącej drogę prywatną. Droga ta, o szerokości ok. 4 m, obsługuje dojazd do działek [...], [...] i [...] stanowiących własność skarżących i uczestników postępowania. Skarżący – R. B. jest współwłaścicielem drogi (działki nr [...]) oraz działki nr [...]. W powyższych okolicznościach faktycznych sprawy Kolegium doszło do przekonania o zasadności umorzenia postępowania zażaleniowego uznając, że żalący się – R. B. - nie posiada przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy w rozumieniu art. 28 k.p.a. Nie jest on bowiem właścicielem ani użytkownikiem wieczystym nieruchomości bezpośrednio Sygn. akt IV SA/Wa 1401/09 sąsiadującej z terenem planowanej inwestycji, nie wykazał też interesu prawnego do występowania jako strona w przedmiotowym postępowaniu. Jednocześnie Kolegium stwierdziło, iż planowana inwestycja nie będzie oddziaływała negatywnie na istniejącą drogę i nieruchomości oznaczone nr ewid. [...], [...], [...]. Stanowisko Kolegium - w ocenie składu orzekającego - jest co najmniej przedwczesne. Ustalenie stron i ich indywidualne zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy jest jednym z podstawowych obowiązków organu, który prowadzi to postępowanie. Ustalenie stron następuje na podstawie kryteriów określonych w art. 28 k.p.a., zgodnie z którym stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy (decyzja administracyjna) może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Interes taki powinien być bezpośredni, konkretny, realny i znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniają zastosowanie normy prawa materialnego. Dla kwestii ustalenia stron postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy istotna pozostaje treść art. 6 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p., zgodnie z którym każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych. Z kolei w myśl art. 54 pkt 2 lit d) w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p., decyzja o ustaleniu warunków zabudowy określa warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich. W doktrynie ugruntował się pogląd, iż w sprawach o ustalenie warunków zabudowy przymiot strony będzie przysługiwał wnioskodawcy, właścicielom nieruchomości stanowiącej teren inwestycji, jak również osobom uprawnionym do nieruchomości, na które rozciąga się wpływ (oddziaływanie) planowanej inwestycji. Chodzi tu o oddziaływanie rozumiane szeroko - jako wpływ na środowisko Sygn. akt IV SA/Wa 1401/09 przyrodnicze oraz na nieruchomości sąsiednie (w szerokim znaczeniu sąsiedztwa) m.in. poprzez emisję zanieczyszczeń, powodowaniu nadmiernego hałasu czy utrudnianiu nasłonecznienia (por. Niewiadomski [w] Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, wyd. 4, art. 52 i 53, Warszawa 2008). Przy takim rozumieniu oddziaływania zamierzonej inwestycji - obok inwestora i właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości objętej wnioskiem - przymiot stron postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy będą mieli - co do zasady - również właściciele (użytkownicy wieczyści) działek graniczących z obszarem przeznaczonym pod inwestycję. Zasada ta doznaje jednak ograniczeń w sytuacji, gdy okoliczności konkretnej sprawy związane z rodzajem, rozmiarem i charakterem planowanej inwestycji wymagają każdorazowego ustalania kręgu stron postępowania w następstwie badania zasięgu oddziaływania tejże inwestycji na otoczenie. Wyniki takiego badania mogą prowadzić do konkluzji, że stronami postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy mogą być - w zależności od okoliczności - także właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości niesąsiadujących bezpośrednio z terenem zamierzonej inwestycji. Powyższy pogląd, który skład orzekający w całości podziela, zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 września 2004 r., sygn. akt OSK 394/2004, LEX nr 160631). Uzasadniając postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego organ uznał, że R. B. jako współwłaściciel działki nr [...] nie ma przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu z dwóch powodów: teren planowanej inwestycji (działka nr [...]) oddziela od drogi wewnętrznej (działki nr [...]) pas działki nr [...], która stanowi własność osoby trzeciej, a nadto planowana inwestycja nie będzie oddziaływała negatywnie na istniejącą drogę ani na działkę nr [...]. Nadto brak przymiotu strony stwierdził w stosunku do współwłaścicieli działki nr [...]. Stanowiska swego, w ocenie Sądu, należycie jednak nie uzasadnił naruszając tym samym art. 124 § 2 k.p.a. W szczególności nie wyjaśnił przyczyn, dla których uznał, że 3-metrowy pas gruntu pomiędzy działką inwestora a drogą wewnętrzną eliminuje potencjalny wpływ planowanej inwestycji na możliwość korzystania z nieruchomości - działki nr [...] oraz [...] i [...]. Sam fakt "pozostawienia" ww. pasa gruntu przylegającego do Sygn. akt IV SA/Wa 1401/09 działki nr [...] stanowi w rozpatrywanej sprawie okoliczność szczególną, wymagającą rozważenia i rzetelnej oceny z punktu widzenia ochrony interesu prawnego właścicieli ww. nieruchomości sąsiadujących. Ocena taka pozwoliłaby na wyeliminowanie ewentualnych wątpliwości co do możliwego ograniczenia kręgu stron przedmiotowego postępowania w następstwie takiego działania. Podkreślenia wymaga, że oddzielenie terenu inwestycji wąskim pasem gruntu od nieruchomości sąsiadującej nie może automatycznie skutkować wyeliminowaniem ich właścicieli z kręgu stron postępowania tylko z tego powodu, że nieruchomość ta nie graniczy z terenem planowanej inwestycji. Nadto organ nie wyjaśnił w żaden sposób na czym oparł swe przekonanie, że planowana inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływać na nieruchomości sąsiadujące. Lakoniczne stwierdzenie, iż jest to budynek mieszkalny, przy jednoczesnym braku uwzględnienia charakterystyki urbanistycznej (parametrów) i architektonicznej (gabarytów i formy) zamierzonej inwestycji nie czyni zadość wymaganiom dotyczącym wszechstronnego rozpatrzenia okoliczności sprawy, o których mowa w art. 7 i 77 k.p.a. Zauważyć dodatkowo należy, że na kwestie dotyczące "ogólnego wyglądu i gabarytów" planowanego budynku zwrócił uwagę sam inwestor w piśmie z dnia 27 maja 2009 r. W świetle powyższego stwierdzenie Kolegium, iż "zweryfikowało wniosek i pozostały materiał dowodowy w sprawie" nie znajduje odzwierciedlania w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Brak jest bowiem motywów podjętego rozstrzygnięcia. Odnośnie argumentu Kolegium, iż to na żalącym się spoczywał obowiązek wykazania interesu prawnego do występowania jako strona przedmiotowego postępowania wskazać należy, że organ pierwszej instancji nie kwestionował istnienia przymiotu strony w stosunku do właścicieli ww. nieruchomości sąsiadujących z działką inwestora. W tej sytuacji żalący się nie miał podstaw do tego by w toku postępowania administracyjnego podnosić argumenty mające potwierdzać jego interes prawny. W zażaleniu kwestionował jedynie zasadność postanowienia organu pierwszej instancji o podjęciu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Na marginesie już tylko Sąd zauważa, iż zażalenie wpłynęło od jednej tylko strony postępowania, brak było zatem podstaw - na ww. etapie postępowania - do Sygn. akt IV SA/Wa 1401/09 wypowiadania się odnośnie przymiotu strony w stosunku do pozostałych ww. właścicieli działek sąsiadujących z terenem planowanej inwestycji. Konkludując Sąd stwierdza, iż organ orzekający w sprawie niniejszej dopuścił się naruszenia wymienionych powyżej przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. Rozpatrując sprawę ponownie Samorządowe Kolegium Odwoławcze będzie miało na względzie ocenę prawną i wskazania zawarte w niniejszym wyroku. Jednocześnie uwzględni nowe okoliczności faktyczne zaistniałe po dacie wydania zaskarżonego postanowienia, a wynikające z decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego.