IV SA/Wa 1402/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA -Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. K. i H. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. K. i H. K. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie wyłączenia z produkcji gruntów leśnych postanawia -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji- W skardze z dnia 14 lipca 2008 r. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie wyłączenia z produkcji gruntów leśnych L. K. i H. K. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 8 września 2008 r. skarżący, uzasadniając przedmiotowy wniosek, wskazali, że wykonanie powołanej decyzji umożliwi właścicielom działki objętej zezwoleniem uzyskanie pozwolenia na budowę i wycięcie lasu. Usunięcie drzew jest czynnością nieodwracalną i spowoduje ogromne spustoszenie w lesie, a skarżących, którzy są właścicielami działki bezpośrednio sąsiadującej, pozbawi walorów krajobrazowych, które miały dla nich istotne znaczenie przy nabyciu nieruchomości. Ponadto, posadowienie domu w sąsiedztwie zmniejszy wartość ich działki, pogorszy jej nasłonecznienie i zburzy naturalną barierę odgradzającą ich od ruchliwej drogi. Skarżący podnieśli także, iż aktualnie toczy się postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie z ich skargi, a także ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej w T. na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest bowiem stanem niepożądanym niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych, a prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to, że o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004.). Należy podkreślić, iż obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji leży po stronie skarżącego. Odnosząc się do okoliczności podnoszonych przez skarżących na uzasadnienie wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] lipca 2008 r. należy wskazać, że w procesie inwestycyjnym wcześniejsze działania prawne umożliwiają dopiero działania następne. Mamy tu bowiem do czynienia z wieloczłonową całością. Prawidłowa realizacja tej całości wymaga określonej wcześniej kolejności (sekwencji) działań: decyzji o zmianie przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne (inwestycyjne), zmiany w tym zakresie planu o zagospodarowaniu przestrzennym (potem w określonym czasie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej) oraz po spełnieniu określonych ustawowych wymagań decyzji o pozwoleniu na budowę. Zauważyć też trzeba, że stosownie do treści art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.) wydanie decyzji o odlesieniu powinno zawsze poprzedzać uzyskanie pozwolenia na budowę. Powyższe wskazuje, że uzyskanie przez inwestora zezwolenia na wyłączenie z produkcji gruntów leśnych nie wywołuje skutków powołanych przez skarżących na uzasadnienie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jej wydanie nie oznacza samo w sobie, że na działce, co do której zezwolono na wyłączenie z produkcji zostanie zrealizowane planowane przez inwestora zamierzenie. Rozstrzygnięcie wydane w oparciu o art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych stwarza jedynie potencjalną możliwość przeprowadzenia kolejnych etapów inwestycji - uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, zgody na wycięcie drzew, rozpoczęcia prac budowlanych. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości zaskarżonej decyzji. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym wyeliminowaniu jej z obrotu prawnego. Okoliczności podnoszone w przedmiotowym wniosku dotyczące usunięcia drzew, czy też posadowienia domu nie stanowią bezpośrednich skutków wykonania zaskarżonej decyzji, zatem rozpoznając wniosek pod kątem tych okoliczności nie można uznać, iż wykonanie decyzji nieodwracalnie pogorszy sytuację skarżących przed zakończeniem postępowania sąodowadministracyjnego wywołanego skargą na tę decyzję. Pozostała, wskazywana przez skarżących, argumentacja w zakresie postępowań związanych z bezprawnymi w ich ocenie działaniami związanymi z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie ma natomiast wpływu na ocenę nieodwracalności skutków wykonania decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntów leśnych z produkcji, a w konsekwencji nie może stanowić uzasadnienia orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, mając na uwadze rygorystyczne kryteria, jakie ustawodawca wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać, że brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 cyt. ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.