IV SA/Wa 1402/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu R. B. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Pismem z dnia 20 czerwca 2012 r. R. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany zajętego w zaskarżonym do Sądu rozstrzygnięciu stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, co wynika z art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. Stanowiące w niniejszej sprawie przedmiot zaskarżenia postanowienie o zawieszeniu postępowania odwoławczego należy traktować jako wydane przez organ I instancji, dlatego przysługuje na nie zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 101 § 3 w zw. z art. 141 oraz art. 144 k.p.a.), a dopiero w dalszej kolejności skarga do sądu administracyjnego. Organem wyższego stopnia w stosunku do Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych jest Minister Środowiska. Zgodnie bowiem z art. 17 pkt 3 k.p.a. organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt. 1 i 2 - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością. Z kolei art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (t. j. Dz. U. z 2007 r., Nr 65, poz. 437 ze zm.) stanowi, że minister właściwy do spraw środowiska sprawuje nadzór m. in. nad Państwowym Gospodarstwem Leśnym "Lasy Państwowe", którym zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 12, poz. 59 ze zm.) kieruje Dyrektor Generalny przy pomocy dyrektorów regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych. Minister Środowiska jest zatem podmiotem sprawującym nadzór nad Dyrektorem Generalnym Lasów Państwowych i w tym znaczeniu organem wyższego stopnia. Z powyższego wynika zatem, że skarżący nie zgadzając się z treścią postanowienia Generalnego Dyrektora Lasów Państwowych z dnia [...] maja 2012 r. winien najpierw wnieść zażalenie do Ministra Środowiska a dopiero w dalszej kolejności skargę do Sądu. Niewyczerpanie przez skarżącego w przedmiotowej sprawie trybu powoduje niedopuszczalność skargi i skutkować musi jej odrzuceniem. Bez względu na takie rozstrzygnięcie pozostaje błąd organu, polegający na mylnym pouczeniu strony postępowania, co do przysługującego jej środka zaskarżenia. Z uwagi na to jednak, że strona nie może ponosić ujemnych konsekwencji działania organów administracji, okoliczność błędnego pouczenia stanowić może podstawę wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia w trybie i na zasadach określonych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Mając na względzie powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.