IV SA/Wa 1403/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Kaja Angerman (spr.),, Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska,, sędzia WSA Katarzyna Golat, Protokolant sekr. sąd. Robert Dudek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi Zarządu Województwa [...] na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość 1. Uchyla decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...]; 2. Zasądza na rzecz Województwa [...] od Ministra Inwestycji i Rozwoju kwotę 4275,36 (cztery tysiące dwieście siedemdziesiąt pięć złotych trzydzieści sześć groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. IV SA/Wa 1403/18 UZASADNIENIE Minister Inwestycji i Rozwoju decyzją z [...] lutego 2018r. po rozpatrzeniu odwołania M. Z., od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...], orzekającej w pkt 1 o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł na rzecz M. Z. z tytułu przejęcia z mocy prawa na rzecz Województwa [...] prawa własności nieruchomości, położonej w obrębie M. – B., jednostce ewidencyjnej B., oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 0,0371 ha i nr [...] o pow. 0,0202 ha, przeznaczonej pod budowę odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] od węzła autostrady [...] do skrzyżowania z drogą gminną nr [...]. Modernizacja drogi wojewódzkiej nr [...] K. – B.. Etap I, w pkt 2 o zaliczeniu na poczet odszkodowania ustalonego w pkt 1 decyzji, kwoty odszkodowania wypłaconego przez Zarząd Dróg Wojewódzkich na rzecz M.Z. na podstawie uchylonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r" znak: [...] w wysokości [...] zł, w pkt 3 o przyznaniu na rzecz M. Z. kwoty [...] zł stanowiącej różnicę pomiędzy nowo ustalonym w pkt 1 odszkodowaniem a odszkodowaniem wypłaconym na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. oraz w pkt 4 o zobowiązaniu Zarządu Dróg Wojewódzkich, działającego w imieniu Zarządu Województwa [...] do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stanie się ostateczna uchylił w całości zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. i orzekł o: 1. ustaleniu odszkodowania na rzecz M. Z. w wysokości [...] zł (słownie: [...]) z tytułu przejęcia z mocy prawa na rzecz Województwa [...] ,prawa własności nieruchomości, położonej w obrębie M. – B., jednostce ewidencyjnej B., oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 0,0371 ha i nr [...] o pow. 0,0202 ha, przeznaczonej pod budowę odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] od węzła autostrady [...] do skrzyżowania z drogą gminną nr [...]. Modernizacja drogi wojewódzkiej nr [...] K. – B.. Etap I, 2. odmowie powiększenia ustalonego odszkodowania o kwotę równą 5% wartości nieruchomości, należną w przypadku niezwłocznego jej wydania do dyspozycji inwestora, 3. zobowiązaniu Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] działającego w imieniu Zarządu Województwa [...] do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni, od dnia wydania niniejszej decyzji. Decyzja była wynikiem następujących ustaleń i oceny prawnej. Nieruchomość położona w obrębie M. – B., jednostce ewidencyjnej B., oznaczona jako działki nr [...] o pow. 0,0371 ha i nr [...] o pow. 0,0202 ha, decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej została przeznaczona budowę odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] od węzła autostrady [...] do skrzyżowania z drogą gminną nr [...]. Modernizacja drogi wojewódzkiej nr [...] K. – B.. Etap I. Decyzją z dnia [...] października 2014 r., znak: [...], Minister Infrastruktury i Rozwoju uchylił ww. decyzję w zakresie, w jakim określa ona linie rozgraniczające teren przedmiotowej inwestycji oraz w zakresie podziału nieruchomości i w tym zakresie orzekł, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...] orzekł o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł na rzecz M. Z. za przejęcie z mocy prawa na rzecz Województwa [...] przedmiotowej nieruchomości, a także zobowiązał Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna. Od powyższej decyzji odwołanie do Ministra Infrastruktury i Budownictwa wniosła M. Z. Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...], orzekł w pkt 1 o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł na rzecz M. Z. z tytułu przejęcia z mocy prawa na rzecz Województwa [...] prawa własności nieruchomości, w pkt 2 o zaliczeniu na poczet odszkodowania ustalonego w pkt 1 niniejszej decyzji, kwoty odszkodowania wypłaconego przez Zarząd Dróg Wojewódzkich na rzecz M. Z. na podstawie uchylonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., w wysokości [...] zł, w pkt 3 o przyznaniu na rzecz M. Z. kwoty [...] zł stanowiącej różnicę pomiędzy na nowo ustalonym w pkt 1 odszkodowaniem a odszkodowaniem wypłaconym na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., oraz w pkt 4 zobowiązał Zarząd Dróg Wojewódzkich, działający w imieniu Zarządu Województwa [...] do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stanie się ostateczna. Odwołanie od powyższej decyzji do Ministra Infrastruktury i Budownictwa wniosła M. Z. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał m.in., że w niniejszej sprawie podstawę dla ustalenia wysokości odszkodowania za przejęcie z mocy prawa na rzecz Województwa [...] przedmiotowej nieruchomości, stanowi operat szacunkowy z dnia [...] lutego 2017 r., sporządzony na zlecenie Wojewody [...] przez rzeczoznawcę majątkowego T. B. (uprawnienia nr [...]). Operat szacunkowy jest jednym z dowodów w sprawie, i tak jak każdy inny dowód, podlega ocenie przez organ administracji, stosownie do art. 77 Kpa. Rzeczoznawca majątkowy wskazał, że działka nr [...] powstała w wyniku podziału działki nr [...], natomiast działka nr [...] została wydzielona z działki pierwotnej nr [...] i są położone w miejscowości M., w gminie B.. Teren szacowanych działek posiada kształt regularny, wydłużony, zbliżony do prostokąta i usytuowany jest w terenie płaskim. Najbliższe otoczenie wycenianej nieruchomości stanowią tereny niezabudowane, rolne, zadrzewione i zakrzewione, w dalszej odległości znajduje się rozproszona zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i zagrodowa oraz autostrada [...]. Biegły ustalił, że według stanu na dzień wydania przez Wojewodę [...] decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wycenianym gruncie znajdowały się składniki roślinne, które zostały szczegółowo opisane w tabeli na str. 15 operatu. Ponadto autor opracowania wskazał, że przedmiotowa nieruchomość znajdowała się w terenie częściowo uzbrojonym w prąd i gaz. Przeznaczenie szacowanej nieruchomości zostało określone przez rzeczoznawcę majątkowego na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, gdyż teren na którym są położone działki nr [...] i nr [...] nie był objęty ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B., zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Gminy B. z dnia [...] czerwca 1998 r. wyceniane działki położone są w strefie gospodarki rolnej. Takie też jest przeznaczenie przeważające wśród gruntów przyległych. Rzeczoznawca majątkowy mając na uwadze ww. przeznaczenie wyjaśnił, że wycena przedmiotowej nieruchomości zostanie dokonana w oparciu o transakcje nieruchomościami drogowymi, bowiem cel wywłaszczenia szacowanych działek powoduje zwiększenie ich wartości. Zatem w niniejszej sprawie biegły dokonał wyceny przedmiotowej nieruchomości zgodnie z brzmieniem przepisu § 36 ust. 4 rozporządzenia w związku z art. 134 ust. 3 i 4 ugn, tj. według alternatywnego sposobu użytkowania. Na potrzeby wyceny rzeczoznawca przeanalizował rynek drogowy. Ze względu na niedostateczną liczbę transakcji odnotowaną na rynku lokalnym, badanie rozszerzono o teren powiatu b. oraz sąsiedniego powiatu b. w okresie od 2015 r. do daty wyceny. W okresie od 2015 r. do dnia wyceny odnotowano kilka transakcji tego typu nieruchomościami, których ceny zawierały się w przedziale od 20,00 zł/m2 do 55,64 zł/m2. Biegły wskazał, że najwyższe ceny zawierają działki położone w atrakcyjnej lokalizacji, w centrum miasta, z bardzo dobrą dostępnością komunikacyjną, w sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej i zagrodowej, lokalnych obiektów handlowo - usługowych oraz terenów rolnych i leśnych. Z kolei najniższe ceny zawierały nieruchomości graniczące z terenami rolnymi, leśnymi bez prawa zabudowy. Ponadto rzeczoznawca ustalił, że istotną cechą jest uzbrojenie nieruchomości w media. Biegły wyceniając grunt zastosował podejście porównawcze, metodę porównywania parami. Z kolei wartość znajdującego się na szacowanym gruncie drzewostanu została określona metodą odtworzeniową. Na podstawie szczegółowej analizy transakcji sprzedaży gruntów przeznaczonych pod drogi publiczne, wybrano do ostatecznej bazy porównawczej 3 transakcje nieruchomościami, położone w obrębie M., L. i J., które pod względem cech rynkowych były najbardziej podobne do przedmiotu wyceny. Na podstawie własnej analizy cen transakcyjnych na lokalnym rynku nieruchomości, biegły ustalił, że na kształtowanie się poziomu cen zasadniczy wpływ miały następujące cechy rynkowe: lokalizacja - 35%, sąsiedztwo i otoczenie - 25%, przeznaczenie gruntów przyległych - 20%, ograniczenia i atuty - 10%, uzbrojenie - waga 10%. Dokonano również charakterystyki przyjętych cech rynkowych. Po skorygowaniu przyjętych cech rynkowych odpowiednią poprawką kwotową obliczono wartość 1 m2 gruntu na kwotę 33,01 zł. Zatem wartość prawa własności gruntu działki nr [...] i nr [...] wyniosła 18.915,00 zł. Z kolei wartość drzewostanu została oszacowana przez biegłego zgodnie z art. 135 ust. 5 ugn na kwotę [...] zł. Natomiast wartość składników roślinnych w postaci leszczyny oraz sadzonek olchy wyniosła [...] zł. Zdaniem organu odwoławczego w niniejszej sprawie organ wojewódzki prawidłowo nie powiększył ustalonej kwoty odszkodowania o 5% wartości nieruchomości, gdyż jak wynika ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, przedmiotowa nieruchomość nie została wydana w terminie uprawniającym do powiększenia odszkodowania. Łącznie wartość przedmiotowej nieruchomości została wyceniona na kwotę [...] zł. Organ odwoławczy stwierdził, że ocena operatu szacunkowego w konfrontacji z brzmieniem przepisów rozporządzenia pozwala stwierdzić, że sporządzony na potrzeby niniejszego postępowania operat szacunkowy nie zawiera nieprawidłowości, które uniemożliwiałyby dalsze jego wykorzystywanie dla celu ustalenia odszkodowania. W związku z faktem, iż przedmiotowa nieruchomość zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego była przeznaczona pod tereny rolne, prawidłowo przyjęto do wyceny transakcje nieruchomościami przeznaczonymi pod inwestycje drogowe z uwagi na korzystniejsze ceny transakcyjne. Tym samym operat szacunkowy sporządzony w niniejszej sprawie wypełnia dyspozycję przepisu § 36 ust. 4 rozporządzenia w związku z art. 134 ust. 3 i 4 ugn, a zatem może stanowić podstawę ustalenia wysokości odszkodowania w niniejszej sprawie. Z uwagi na fakt, iż na przedmiotowej nieruchomości znajdowały się składniki roślinne, a na analizowanym rynku nie zanotowano tego tupu transakcji, rzeczoznawca zatem oszacował oddzielnie wartość gruntu oraz oddzielnie wartość części składowych. Tym samym wypełnił dyspozycję określoną w art. 135 ust. 1 i 2 ugn. W odniesieniu do zarzutów odwołania dotyczących nieuwzględnienia przez biegłego w wycenie przedmiotowej nieruchomości uzbrojenia działek w prąd i gaz organ odwoławczy wyjaśnił, że w operacie szacunkowym z dnia [...] lutego 2017 r. rzeczoznawca majątkowy przyjął pięć cech rynkowych nieruchomości porównawczych, w tym właśnie uzbrojenie terenu w media. Dla wycenianej nieruchomości przyjęto częściowe uzbrojenie z uwagi na fakt, iż teren na którym były położone działki nr [...] i nr [...] był uzbrojony jedynie w prąd i gaz. Takie też uzbrojenie posiadały przyjęte do porównań nieruchomości położone w miejscowości M., L. i J.. Powyższe oznacza, iż twierdzenie strony skarżącej dotyczące pominięcia w wycenie cechy rynkowej "uzbrojenia" przedmiotowej nieruchomości uznać należy jako nieuzasadnione. Odnosząc się z kolei do podniesionego przez stronę skarżącą zarzutu przeprowadzenia oględzin na nieruchomości bez udziału strony skarżącej organ odwoławczy wyjaśnił, że przepisy kpa nie zawierają wymogu umożliwienia stronom postępowania uczestnictwa w czynnościach biegłego, które podejmowane są w celu sporządzenia opinii. Organy administracji prowadzące postępowanie administracyjne oraz biegły nie mają więc obowiązku powiadamiania stron tego postępowania o miejscu i terminie przeprowadzenia przez biegłego oględzin oraz innych czynności przez tego biegłego wykonywanych. Dopiero po sporządzeniu opinii strony mogą wnosić do tej opinii uwagi oraz wnioskować o wyjaśnienie określonych kwestii. Okoliczność, że skarżący nie uczestniczyli w czynnościach biegłego nie może więc stanowić podstawy do kwestionowania prawidłowości sporządzonej przez tego biegłego opinii. Niezależnie od powyższego organ odwoławczy podkreślił, że w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji wypłacił w dniu [...] listopada 2014 r. na rzecz M. Z. kwotę odszkodowania, ustaloną na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., która to decyzja została następnie uchylona decyzją Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...] ([...]). Wyjaśnił, że w myśl art. 12 ust. 5 specustawy drogowej do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 18. Z kolei stosownie do treści art. 132 ust. 1a ugn, w sprawach w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu, zapłata odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni, od dnia w którym decyzja o ustaleniu odszkodowania stanie się ostateczna. Mając na względzie brzmienie cytowanego powyżej przepisu ugn, organ odwoławczy stwierdził, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., na podstawie której wypłacono odszkodowanie na rzecz M. Z., wobec wniesienia odwołania, nie uzyskała waloru ostateczności a zatem nie było podstawy do wypłaty odszkodowania. Ponadto Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. uchylił ww. decyzję wojewody [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji a zatem wyeliminował ww. decyzje z obrotu prawnego. Zatem zdaniem organ przyjąć należy, że kwota odszkodowania ustalona na podstawie decyzji nieostatecznej, wypłacona została przez płatnika w dniu [...] listopada 2014 r., jako świadczenie nienależne. Jak wynika z treści art. 410 § 2 Kc, świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia. Organ odwoławczy stwierdził, że w obowiązującym stanie faktycznym i prawnym nie znajduje uzasadnienia przyznanie na rzecz M. Z. kwoty odszkodowania, stanowiącej różnicę pomiędzy nowo ustalonym odszkodowaniem, a odszkodowaniem wypłaconym na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Natomiast wypłaconej w dniu [...] listopada 2014 r. przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] kwoty odszkodowania można dochodzić na drodze cywilnoprawnej ewentualnie rozliczyć wypłaconą kwotę przy wypłacie aktualnego odszkodowania, poza postępowaniem administracyjnym. W ocenie Ministra Inwestycji i Rozwoju zasadnym jest uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. w całości i orzeczenie w pkt 1 o ustaleniu odszkodowania na rzecz M. Z. w wysokości [...] zł z tytułu przejęcia z mocy prawa na rzecz Województwa [...] prawa własności przedmiotowej nieruchomości, w pkt 2 o odmowie powiększenia ustalonego odszkodowania o kwotę równą 5% wartości nieruchomości oraz w pkt 3 o zobowiązaniu Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...], działającego w imieniu Zarządu Województwa [...] ,do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni, od dnia wydania niniejszej decyzji. SKARGA na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju znak: [...], [...] z dnia [...].02.2018 r., uchylającą decyzję Wojewody [...] znak: [...] z dnia [...].04.2017 r. o ustaleniu odszkodowania. Na podstawie art. 50 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 poz. 1369), zaskarżam w całości wskazaną wyżej decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju znak: [...], [...] z dnia [...].02.2018 r. doręczoną skarżącemu w dniu [...].03.2018 r. i zarzucam organowi odwoławczemu: 1. naruszenie przepisów procedury administracyjnej tj.: art. 6, art. 7, oraz art. 77 § 1 Kpa polegające na niedostatecznym i niepełnym ustaleniu i wyjaśnieniu przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej skarżącego, w określonej, w decyzji organu odwoławczego, wysokości, z tytułu przejęcia z mocy prawa na rzecz Województwa [...] prawa własności nieruchomości przeznaczonej pod budowę odcinka drogi wojewódzkiej; 2. naruszenie materialnego prawa administracyjnego, w szczególności błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 12 ust. 4a, 4f, i 5, art. 18 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U z 2017 r. poz. 1496) poprzez nieuwzględnienie przy ustalaniu wysokości odszkodowania faktu zapłaty na rzecz Pani M. Z., w dniu [...].11.2014 r., kwoty [...] zł, na podstawie decyzji Wojewody [...] znak: [...] z dnia [...].08.2014 r. o ustaleniu odszkodowania w wys. [...] zł, uchylonej decyzją Ministra Infrastruktury i Budownictwa znak: [...]([...]) z dnia [...].01.2017 r., a ponadto naruszenie art. 132 ust. 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 121) poprzez jego niezastosowanie. Wskazując na powyższe uchybienia wnoszę o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości; 2. zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami. Uzasadnienie Decyzją nr [...] z dnia [...].03.2014 r. znak: [...] Wojewoda [...] zezwolił na realizacje inwestycji drogowej pn.: Budowa odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] od węzła autostrady [...] do skrzyżowania z drogą gminną nr [...]. Modernizacja drogi wojewódzkiej nr [...] K. – B.. Etap I. Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. W konsekwencji wydania tej decyzji, przed Wojewodą [...] ,zostało wszczęte postępowanie mające na celu ustalenie wysokości odszkodowania za nieruchomość położoną w B. oznaczoną jako działki ewidencyjne nr [...] oraz nr [...] stanowiącą własność pani M. Z.. Decyzją znak: [...] z dnia [...].08.2014 r. Wojewoda [...] ustalił odszkodowanie za przejęcie z mocy prawa, na rzecz Województwa , prawa własności nieruchomości jw. w wys. [...] zł. Powyższa kwota została wypłacona na rzecz pani M. Z. w dniu [...].11.2014 r. Od rozstrzygnięcia w przedmiocie odszkodowania zostało wniesione, w ustawowym terminie, odwołanie przez stronę. W wyniku rozpatrzenia tego odwołania, decyzja Wojewody [...] ,znak: [...] z dnia [...].08.2014 r. o ustaleniu odszkodowania w wys. [...] zł, została uchylona przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa - decyzja znak: [...]([...]) z dnia [...].01.2017 r. Jednocześnie orzeczono o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Wojewoda [...] decyzją znak: [...] z dnia [...].04.2017 r. w pkt 1) ustalił odszkodowanie w wys. [...] zł; w pkt 2) zaliczył na poczet tego odszkodowania, odszkodowanie wypłacone przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] na rzecz Pani M. Z. na podstawie uchylonej decyzji Wojewody [...], znak: [...] z dnia [...].08.2014 r. w wys. [...] zł; w pkt 3) przyznał odszkodowanie na rzecz Pani M. Z. w kwocie [...] zł; w pkt 4) zobowiązał ZDW w [...] do wypłaty odszkodowania wys. ustalonej w pkt 3) jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stanie się ostateczna. Od powyższej decyzji odwołanie do Ministra Infrastruktury i Budownictwa wniosła Pani M. Z. W wyniku rozpatrzenia tego odwołania Minister Inwestycji i Rozwoju uchylił decyzję Wojewody [...] znak: [...] z dnia [...].04.2017 r. i orzekł co do istoty sprawy m. in. w ten sposób, że ustalił odszkodowanie na rzecz Pani M. Z. w kwocie [...] zł i zobowiązał ZDW w [...], do wypłaty odszkodowania w wys. jw. w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stanie się ostateczna. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż w ustalonym stanie faktycznym i prawnym nie znajduje uzasadnienia przyznanie na rzecz Pani M. Z. kwoty odszkodowania stanowiącej różnicę pomiędzy nowo ustalonym odszkodowaniem, a odszkodowaniem wypłaconym na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...].08.2014 r., Natomiast, wypłaconej w dniu [...].11.2014 r. przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] kwoty odszkodowania można dochodzić na drodze cywilnoprawnej, ewentualnie rozliczyć wypłaconą kwotę przy wypłacie aktualnego odszkodowania, poza postępowaniem admin istracyjnym. W ocenie skarżącego, stanowisko organu odwoławczego, nie znajduje wystarczającego oparcia w obowiązujących przepisach prawa i ustalonym stanie faktycznym sprawy, jak również pomija utrwalone orzecznictwo sądowe. W szczególności należy podnieść iż, organ drugiej instancji jest zobowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć wszelkie przesłanki ustalenia wysokości odszkodowania z tytułu przejęcia z mocy prawa własności nieruchomości przeznaczonej pod budowę drogi, a w zaskarżonej decyzji w sposób niedostateczny wyjaśniono, kluczową dla niniejszej sprawy, kwestię zasadności zaliczenia wypłaconego odszkodowania na poczet odszkodowania ustalonego w kolejnej decyzji administracyjnej wydanej w toku instancji. Istotne znaczenie powinna mieć przy tym dyspozycja art. 132 ust. 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz.121), który stanowi, że jeżeli decyzja, na podstawie której wypłacono odszkodowanie, została następnie uchylona lub stwierdzono jej nieważność, osoba, której wypłacono odszkodowanie, lub jej spadkobierca są zobowiązani do zwrotu tego odszkodowania. Z powyższego przepisu, który stanowi, co wymaga podkreślenia, normę materialnego prawa administracyjnego, w ocenie strony skarżącej, można wywodzić obowiązek organu do dokonania zaliczenia wypłaconego odszkodowania na poczet nowo ustalonego odszkodowania, jak to zostało uczynione w decyzji Wojewody [...] znak: [...] z dnia [...].04.2017 r. Za słusznością takiego rozwiązania przemawia także orzecznictwo Sądu Najwyższego. W wyroku z dnia 05.10.1995 r. sygn. akt III ARN 30/95, Sąd Najwyższy stwierdził, że decyzja organu ustalającego kwotę należnego odszkodowania z tytułu przejęcia na własność Państwa nieruchomości musi w swej treści uwzględniać (zawierać rozliczenie) kwoty wcześniej już wypłaconego odszkodowania z tego samego tytułu na podstawie wcześniejszej decyzji właściwego organu. W uzasadnieniu swojego orzeczenia Sąd Najwyższy zauważył w szczególności, co następuje. W ocenie Sądu obowiązujące przepisy nie dają takiej możliwości organowi administracyjnemu, by przy ponownym rozstrzyganiu sprawy mógł on pominąć okoliczność, iż na podstawie wcześniejszej decyzji właściwego organu, z tytułu odszkodowania za tę samą nieruchomość przejętą na własność Państwa, zostały już wypłacone określone kwoty. Sprawy tego typu powinny być więc w całości rozstrzygane w toku postępowania administracyjnego. Jakkolwiek bowiem sprawa dotycząca ustalenia odszkodowania może być rozpatrywana przez organy administracyjne i Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie, przy czym zapadające decyzje mogą mieć charakter ostateczny, a nawet mogą to być decyzje prawomocne, to jednak w sensie materialno-prawnym jest to ta sama sprawa, która w toku postępowania administracyjnego (administracyjno-sądowego) powinna być w całości rozstrzygnięta w ramach tego właśnie postępowania. Za dowolny na tym tle należy uznać pogląd, iż brak jest podstaw prawnych do dokonywania potrącenia decyzją administracyjną oraz że tylko zgoda osoby zobowiązanej może sankcjonować potrącenie, zaś w razie jej braku roszczenie może być dochodzone w postępowaniu przed sądem powszechnym z zastosowaniem przepisu art. 410 i następnych kodeksu cywilnego. W istocie bowiem w analizowanym przypadku nie chodzi o dokonywanie potrącenia, zwłaszcza zaś potrącenia w rozumieniu art. 498 k.c., lecz 0 uwzględnienie przy ustalaniu ostatecznej wysokości odszkodowania (odliczenia) kwot, które wcześniej zostały już stronie wypłacone na mocy ostatecznej (ostatecznych) decyzji. Wynika to przy tym z istoty odszkodowania, które ustalane jest w wysokości odpowiadającej rozmiarowi szkody poniesionej przez dany podmiot [...] Wielkość tej szkody uległa odpowiedniej redukcji wraz z wypłaceniem [...] określonej kwoty (kwot) na mocy ostatecznej (ostatecznych) decyzji 1 wobec tego ustalane ponownie odszkodowanie może dotyczyć tylko tej części szkody, która nie została jeszcze wyrównana, gdy zaś wypłacone wcześniej odszkodowanie stanowi równowartość szkody łub ją przewyższa, to o istnieniu szkody nie może być mowy i wobec tego nie może tym samym być także mowy o ponownym ustaleniu odszkodowania, które miałoby być wypłacone stronie. W ocenie strony skarżącej nie ma przy tym istotnego znaczenia okoliczność, że odszkodowanie na podstawie decyzji Wojewody [...] znak: [...] z dnia [...].08.2014 r. zostało wypłacone zanim decyzja ta stała się ostateczna i tezy zawarte w przywołanym wyroku SN powinny być uwzględnione przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, a w szczególności w świetle przywołanego powyżej orzeczenia SN, zasadnym jest uchylenie zaskarżonej decyzji oraz w konsekwencji przywrócenie do obrotu prawnego decyzji Wojewody [...] znak: [...] z dnia [...].04.2017 r., która w ocenie strony skarżącej prawidłowo określała wysokość przeznaczonego do wypłaty odszkodowania na rzecz Pani M. Z. Skargę na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Zarząd Województwa [...] zaskarżając w decyzję w całości i zarzucając: 1. naruszenie przepisów procedury administracyjnej tj.: art. 6, art. 7, oraz art. 77 § 1 Kpa polegające na niedostatecznym i niepełnym ustaleniu i wyjaśnieniu przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej skarżącego, w określonej, w decyzji organu odwoławczego, wysokości, z tytułu przejęcia z mocy prawa na rzecz Województwa [...] prawa własności nieruchomości przeznaczonej pod budowę odcinka drogi wojewódzkiej; 2. naruszenie materialnego prawa administracyjnego, w szczególności błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 12 ust. 4a, 4f, i 5, art. 18 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U z 2017 r. poz. 1496) poprzez nieuwzględnienie przy ustalaniu wysokości odszkodowania faktu zapłaty na rzecz Pani M. Z., w dniu [...].11.2014 r., kwoty [...] zł, na podstawie decyzji Wojewody [...] znak: [...] z dnia [...].08.2014 r. o ustaleniu odszkodowania w wys. [...] zł, uchylonej decyzją Ministra Infrastruktury i Budownictwa znak: [...]([...]) z dnia [...].01.2017 r., a ponadto naruszenie art. 132 ust. 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 121) poprzez jego niezastosowanie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że stanowisko organu odwoławczego co do braku podstawy do przyznania na rzecz M. Z. kwoty odszkodowania stanowiącej różnicę pomiędzy nowo ustalonym odszkodowaniem, a odszkodowaniem wypłaconym na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...].08.2014 r., nie znajduje wystarczającego oparcia w obowiązujących przepisach prawa i ustalonym stanie faktycznym sprawy, jak również pomija utrwalone orzecznictwo sądowe. W szczególności skarżący podniósł, iż organ drugiej instancji jest zobowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć wszelkie przesłanki ustalenia wysokości odszkodowania z tytułu przejęcia z mocy prawa własności nieruchomości przeznaczonej pod budowę drogi, a w zaskarżonej decyzji w sposób niedostateczny wyjaśniono, kluczową dla niniejszej sprawy, kwestię zasadności zaliczenia wypłaconego odszkodowania na poczet odszkodowania ustalonego w kolejnej decyzji administracyjnej wydanej w toku instancji. Istotne znaczenie powinna mieć przy tym dyspozycja art. 132 ust. 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz.121), który stanowi, że jeżeli decyzja, na podstawie której wypłacono odszkodowanie, została następnie uchylona lub stwierdzono jej nieważność, osoba, której wypłacono odszkodowanie, lub jej spadkobierca są zobowiązani do zwrotu tego odszkodowania. Z powyższego przepisu, który stanowi, co wymaga podkreślenia, normę materialnego prawa administracyjnego, w ocenie strony skarżącej, można wywodzić obowiązek organu do dokonania zaliczenia wypłaconego odszkodowania na poczet nowo ustalonego odszkodowania, jak to zostało uczynione w decyzji Wojewody [...] znak: [...] z dnia [...].04.2017 r. Za słusznością takiego rozwiązania przemawia także orzecznictwo Sądu Najwyższego. W wyroku z dnia 05.10.1995 r. sygn. akt III ARN 30/95, Sąd Najwyższy stwierdził, że decyzja organu ustalającego kwotę należnego odszkodowania z tytułu przejęcia na własność Państwa nieruchomości musi w swej treści uwzględniać (zawierać rozliczenie) kwoty wcześniej już wypłaconego odszkodowania z tego samego tytułu na podstawie wcześniejszej decyzji właściwego organu. W ocenie strony skarżącej nie ma przy tym istotnego znaczenia okoliczność, że odszkodowanie na podstawie decyzji Wojewody [...] znak: [...] z dnia [...].08.2014 r. zostało wypłacone zanim decyzja ta stała się ostateczna i tezy zawarte w przywołanym wyroku SN powinny być uwzględnione przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, a w szczególności w świetle przywołanego powyżej orzeczenia SN, zasadnym jest uchylenie zaskarżonej decyzji oraz w konsekwencji przywrócenie do obrotu prawnego decyzji Wojewody [...] z dnia [...].04.2017 r., która w ocenie strony skarżącej prawidłowo określała wysokość przeznaczonego do wypłaty odszkodowania na rzecz M. Z.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W ocenie sądu skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja Ministra Inwestycji i Rozwoju z [...] kwietnia 2018r. narusza przepisy prawa materialnego i procesowego w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że nieruchomość oznaczona jako działki nr [...] o pow. 0,0371 ha i nr [...] o pow. 0,0202 ha z obrębu M. – B. przeszła z mocy prawa na własność Województwa [...] z dniem, w którym decyzja Wojewody [...] z [...] marca 2014r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pod nazwą "Budowa odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] od węzła autostrady [...] do skrzyżowania z drogą gminną nr [...]. Modernizacja drogi wojewódzkiej nr [...] K. – B.. Etap I" stała się ostateczna. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 2031, tj. zwanej dalej specustawą). Zgodnie z treścią art. 12 ust. 4a i 5 ustawy do ustalenia i wypłaty odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 18. Przepis ten w ust. 1 stanowi, że wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania. Z kolei, stosownie do treści art. 130 i art. 134 ustawy o gospodarce nieruchomościami, odszkodowanie ustala się według wartości rynkowej nieruchomości na podstawie opinii rzeczoznawcy majątkowego. W sprawie niniejszej, podstawę dla ustalenia odszkodowania za wyżej opisaną nieruchomość stanowił operat szacunkowy z dnia [...] lutego 2017r., sporządzony przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego T. B.. Oceniając ten operat, organy orzekające w niniejszej sprawie uznały, że ustalona w nim wartość nieruchomości przejętej na rzecz Województwa [...] jest ustalona w sposób wymagany przez prawo i ocenę taką, sąd orzekający w niniejszej sprawie, w pełni podziela. Wobec powyższego mógł on stanowić podstawę do określenia wysokości należnego odszkodowania, co zasadnie uznały organy orzekające w rozpatrywanej sprawie. Wynikająca z opracowanego na potrzeby tego postępowania operatu szacunkowego wartość nieruchomości, ani wartość dowodowa operatu nie stanowi przedmiotu sporu, bowiem nie są kwestionowane przez stronę skarżącą. Przedmiotem sporu w przedmiotowej sprawie jest kwestia zasadności określenia w decyzji ustalającej wysokość odszkodowania za odebrane prawo własności zobowiązania strony skarżącej do wypłaty odszkodowania w pełnej wysokości mimo, że strona skarżąca w toku postępowania wypłaciła już na rzecz byłej właścicielki nieruchomości kwotę [...] zł ustaloną na podstawie uchylonej decyzji Wojewody [...] z [...] sierpnia 2014r., którą to decyzją została zobowiązana do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja zezwalająca na realizację inwestycji stanie się ostateczna. Organ odwoławczy ocenił, że należy zobowiązać skarżącego do wypłaty odszkodowania ustalonego w zaskarżonej decyzji, a więc w pełnej wysokości (tj. w kwocie [...] zł) odpowiadającej wartości przejętej na własność Województwa [...] nieruchomości uznając, że brak jest podstawy do przyznania kwoty odszkodowania stanowiącej różnicę pomiędzy na nowo ustalonym odszkodowaniem, a odszkodowaniem już wypłaconym. Co istotne organ odwoławczy ocenił, że kwota odszkodowania ustalona na podstawie decyzji nieostatecznej i wypłacona przez płatnika w dniu [...] listopada 2014r. stanowiła świadczenie nienależne, którego strona skarżąca może ewentualnie dochodzić na drodze cywilnoprawnej. W ocenie sądu stanowisko organu jest błędne i wynika z nieprawidłowej wykładni przepisów prawa materialnego tj. art. 12 ust. 4, ust. 4a i ust. 5 oraz art. 18 ust. 1 w zw. z art. 18 ust. 1b ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Z uwagi na treść art. 12 ust. 4, ust. 4a i 4f tej ustawy nie może być wątpliwości, że w związku z przejściem nieruchomości z mocy prawa na własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, z dniem w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna, dotychczasowemu właścicielowi (użytkownikowi wieczystemu oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe) przysługuje odszkodowanie. Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Oznacza to, że podstawą do ustalenia odszkodowania jest istnienie w obrocie prawnym decyzji zezwalającej na realizację inwestycji. Postępowanie o ustalenie odszkodowania jest odrębnym postępowaniem wszczynanym po dniu, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub po dniu, w którym nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności. Nie ma racji organ odwoławczy twierdząc, że wypłacona na podstawie nieostatecznej decyzji w toku postępowania o ustalenie odszkodowania kwota jest świadczeniem nienależnym, które z tego powodu nie może być zaliczone na poczet odszkodowania ustalonego zaskarżoną do sądu decyzją. Niewątpliwie według zasady wynikającej z art. 132 ust. 1a ugn w sprawach, w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu, zapłata odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni, od dnia w którym decyzja o ustaleniu odszkodowania stanie się ostateczna. Zasada ta stanowi jednak gwarancję dla osoby uprawnionej do odszkodowania do możliwie szybkiego uzyskania rekompensaty za utracone prawo do nieruchomości, nie zaś podstawę do uznania wypłaconej na poczet ustalanego w toku postępowania kwoty jako świadczenia nienależnego. Wypłacona na podstawie nieostatecznej decyzji część odszkodowania mimo, że decyzja ta została następnie uchylona, nadal ma związek z toczącym się postępowaniem dotyczącym tej samej sprawy administracyjnej, której przedmiotem jest ustalenie odszkodowania. W ramach tego postępowania, w toku którego organy mogą wydać kilka decyzji, realizowane jest roszczenie uprawnionej osoby do wypłaty należnego odszkodowania za utracone prawo do nieruchomości. Dopóki w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja zezwalająca na realizację inwestycji, wypłacona w toku postępowania kwota na poczet ustalanego odszkodowania, o ile nie będzie wyższa aniżeli wysokość tego odszkodowania, nie może być uznana za świadczenie nienależne. Należy zauważyć, że częściowe świadczenie dane na poczet świadczenia przyszłego głównego jest w istocie zaliczką, która powinna być uwzględniona przy ustalaniu ostatecznej wysokości odszkodowania, które powinno zostać wypłacone osobie uprawnionej. Z treści art. 5a ustawy wynika, że na wniosek osoby uprawnionej do otrzymania odszkodowania, za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, wypłaca się zaliczkę w wysokości 70% odszkodowania ustalonego przez organ pierwszej instancji w decyzji ustalającej wysokość odszkodowania, o której mowa w ust. 4g. Wypłata zaliczki następuje jednorazowo w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku. W ocenie sądu to, że w przedmiotowym przypadku kwota wpłacona na poczet ustalanego w postępowaniu administracyjnym odszkodowania była kwotą wyższą, aniżeli 70% odszkodowania ustalonego uchyloną następnie decyzją, jak też, że osoba uprawniona nie zgłosiła takiego żądania nie powoduje, że kwota ta nie była kwotą należną, ani nie miała charakteru zaliczki. Przepis ten również ma jedynie charakter gwarancyjny i zabezpieczający interes osób uprawnionych. A zatem skoro nie ma wątpliwości, że odszkodowanie, którego wysokość nie została jeszcze ustalona przysługiwało uczestniczce i przyjęła ona częściową wpłatę, ma ona charakter zaliczki. Zaliczka zaś podlega zaliczeniu na poczet ustalanego odszkodowania, bowiem zwrotowi podlega wyłącznie w przypadku jeżeli decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej została zmieniona, uchylona w całości lub w części dotyczącej tej osoby, lub stwierdzono jej nieważność (ust. 5b). Z istoty odszkodowania wynika, że ustalane jest w wysokości odpowiadającej rozmiarowi poniesionej szkody, a zatem skoro po wypłaceniu kwoty [...] zł została ona w znaczącym stopniu zrekompensowana, przyznane do wypłaty odszkodowanie może dotyczyć jedynie tego zakresu szkody, który nie został jeszcze wyrównany. Potwierdzenie takiego stanowiska wynika z art. 18 ust.1 i 1b ustawy. Jak wskazano już wcześniej według art. 18 ust. 1 ustawy wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania. Stosownie do treści art. 18 ust. 1b suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których mowa w ust. 1e i 1f, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie użytkowania wieczystego nie może przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego. Oznacza to, że zaprezentowana przez organ odwoławczy wykładnia przepisów jest nieprawidłowa, bowiem przysługujące dotychczasowemu właścicielowi odszkodowanie nie może przekroczyć wartości nieruchomości. Nieuwzględnienie zaś przez organ w decyzji o ustaleniu odszkodowania i zobowiązaniu do jego wypłaty kwoty wypłaconej uczestniczce w toku postępowania oznacza, że organ przyznał dotychczasowej właścicielce odszkodowanie znacząco przewyższające wartość nieruchomości. Dotychczasowa właścicielka w toku postępowania administracyjnego dotyczącego ustalenia odszkodowania uzyskała już kwotę w wysokości [...] zł, a na podstawie zaskarżonej decyzji dodatkowo kwotę [...] zł w sytuacji, gdy wartość nieruchomości została określona na kwotę [...] zł. Należy zauważyć, że kwota do której wypłaty została zobowiązana strona skarżąca o ile nie zostałaby wypłacona w terminie podlegałaby egzekucji administracyjnej, zaś odzyskanie wcześniej uiszczonej kwoty mogłoby wymagać dochodzenia w postępowaniu cywilnym. Na marginesie tylko należy zauważyć, że wypłata części odszkodowania przez stronę skarżącą nastąpiła w wyniku wykonania zobowiązania nałożonego decyzją z [...] sierpnia 2014r., w której została nieprawidłowo zobowiązana przez organ do uiszczenia odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym stanie się ostateczna decyzja zezwalająca na realizację inwestycji. Dokonana przez organ odwoławczy wykładnia przepisów prawa materialnego spowodowała, że organ ten nie ustalił w sposób prawidłowy stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie, co doprowadziło do zastosowania obowiązujących przepisów prawa do niewłaściwego stanu faktycznego, w którym nie uwzględniono okoliczności wypłaty na rzecz dotychczasowej właścicielki nieruchomości przeważającej części odszkodowania dokonanej w toku postępowania administracyjnego mającego za cel ustalenie wysokości należnego odszkodowania. W ocenie sądu zasługuje więc na uwzględnienie zarzut naruszenia przez organ odwoławczy przepisów postępowania, bowiem organ nie podjął niezbędnych czynności do wyjaśnienia istotnej kwestii dla rozstrzygnięcia sprawy i nie ocenił wystarczająco materiału dowodowego, by ustalić stan faktyczny i wydać rozstrzygnięcie ten stan uwzględniające. Tym samym organ naruszył obowiązki wynikające z art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni przedstawioną ocenę prawną i na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego ustali przysługujące uczestniczce odszkodowanie, które nie przekroczy wartości nieruchomości i określi zasady jego zapłaty przy uwzględnieniu kwoty wypłaconej już wcześniej na poczet tego odszkodowania. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. i 205 § 2 P.p.s.a przy uwzględnieniu, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 października 2016 r., sygn. akt I OPS 1/16 od skargi na decyzje o ustaleniu odszkodowania za wywłaszczenie własności nieruchomości wydanej na podstawie art. 129 ust. 5 u.g.n. pobiera się wpis stosunkowy, o którym mowa w art. 231 p.p.s.a.