IV SA/Wa 1404/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozpatrzenia wniosku postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. J. P. wraz ze skargą na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] września 2014 r. w przedmiocie odmowy rozpatrzenia wniosku, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na wezwanie Sądu skarżący złożył urzędowy formularz PPf, w którym zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 244 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego jednego z wymienionych, tj. adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do regulacji art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, przy czym zgodnie z art. 243 p.p.s.a. może być ono przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Dodatkowo należy zaznaczyć, że w myśl art. 247 p.p.s.a, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J.P.Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2006, str. 508). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że cytowany art. 247 znajduje zastosowanie, w szczególności gdy są podstawy do odrzucenia skargi. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi. Przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] września 2014 r. w przedmiocie odmowy rozpatrzenia wniosku o ustanowienie adwokata w postępowaniu administracyjnym. Postanowienie to wydane zostało w toku postępowania w sprawie ekshumacji z grobu wojennego, a tym samym nie kończy postępowania administracyjnego, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Na postanowienie to, żadne przepisy prawa nie przyznają stronie możliwości jego zaskarżenia zażaleniem. Nie budzi zatem wątpliwości, że sprawa ta nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji Sąd uznał, że skoro skarga, w związku z którą J. P. wystąpił o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, to wystąpiły przesłanki określone w art. 247 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o odmowie przyznania prawa pomocy.