IV SA/Wa 1406/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2013 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...]maja 2013 r. Nr. [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r.; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącego J. D. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. D. wniósł do Sądu skargę na decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymującą w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. Prezydenta Miasta W. w przedmiocie odmowy dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczącej funkcji budynku usytuowanego na działce ewidencyjnej numer [...] w obrębie [...] położonej przy ulicy [...] w W. (dzielnica [...]) i włączenie go do konturu budynku mieszkalnego. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie sprawy. Pismem z dnia 25 października 2012 r. J. D. wystąpił do organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków z wnioskiem o zmianę danych ewidencji gruntów i budynków polegającą na włączeniu budynku garażowego o powierzchni 20m2 do konturu budynku mieszkalnego. Do wniosku dołączył kopię mapy sytuacyjnej nieruchomości, dla której założona jest księga wieczysta [...] wraz z projektem podziału, przyjętą do państwowego zasobu geodezyjno – kartograficznego pod nr [...] oraz rzuty elewacji zewnętrznej budynku. Prezydent Miasta W. decyzją z dnia [...] marca 2013 r. odmówił dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczącej funkcji budynku wskazując, że podczas prac związanych z modernizacją operatu ewidencji gruntów i budynków dane ewidencyjne zostały uzupełnione o dane dla budynków. Wówczas zostały one zakwalifikowane ze względu na funkcję użytkową - zgodnie z § 65 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454) i ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...]. Ponadto w wyniku prac związanych z podziałem nieruchomości w 2012 r. geodeta dokonał aktualizacji danych ewidencyjnych budynków usytuowanych na przedmiotowej działce ewidencyjnej (dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numer [...]). W wyniku powyższej aktualizacji zmieniono powierzchnię zabudowy budynku mieszkalnego z 60 m 2 na 61 m2, budynku transportu i łączności z 20 m2 na 21 m2 oraz ujawniono nowy budynek o funkcji użytkowej "inny mieszkalny" o powierzchni zabudowy 5m2. Po rozpoznaniu odwołania J. D. od powyższej decyzji, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] maja 2013 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2013 r. Organ odwoławczy podniósł, że J. D. nie przedstawił organowi pierwszej instancji dokumentów, o jakich mowa w art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287 ze zm.), które uzasadniałyby dokonanie zmiany danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków odnośnie budynków usytuowanych na działce ewidencyjnej numer [...]. Dokumenty przedłożone przez stronę nie potwierdziły, że przedmiotowe budynki są jednym budynkiem o funkcji mieszkaniowej i organ nie uznał ich za dokumenty mogące stanowić podstawę do dokonania zmian w operacie ewidencyjnym w odniesieniu do budynku. Ponadto organ nie podzielił stanowiska strony, że w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinne odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.). Zdaniem organu wpływ przepisów tego rozporządzenia na zapisy ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do tego, że zgodnie z nimi ma być sporządzona dokumentacja architektoniczno – budowlana, na podstawie której będą dokonywane wpisy do ewidencji. Natomiast podstawę prawną wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków stanowi przepis § 46 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454). W ocenie organu brak jest jakiejkolwiek dokumentacji budowlano-architektonicznej dotyczącej budynku J. D., z której wynikałoby, ile budynków wybudowano na przedmiotowej działce. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł J. D. podnosząc, że jako nowy właściciel nieruchomości przy ul. [...] w W. położonej na działce oznaczonej numerem [...] w obrębie [...] zwrócił się o zmianę danych ewidencyjnych w zakresie budynków stojących na przedmiotowej nieruchomości. W ocenie skarżącego przedmiotowa nieruchomość zabudowana jest budynkiem jednorodzinnym, zgodnie z § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., a nie jak widnieje to w kartotece budynków - dwoma budynkami wolnostojącymi: budynek mieszkalny oraz budynek transportu i łączności. Skarżący stoi na stanowisku, że dokumentem potwierdzającym istniejącą zabudowę jest aktualna mapa sytuacyjna nieruchomości z projektu podziału z dnia 14 maja 2012 r. Na mapie tej powierzchnię mieszkalną oznaczono symbolem m1, a powierzchnię garażową t1. Obie powierzchnie spoczywają na wspólnym fundamencie, połączone są wspólną ścianą, przez co nie mogą stanowić dwóch odrębnych budynków. Wnoszący skargę wskazał również, że organ w piśmie z dnia 7 listopada 2012 r. powołując się na § 65 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. nie rozważył, czy dwa budynki o różnej funkcji użytkowej są budynkami wolnostojącymi czy nie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), dalej "p.p.s.a." sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie zaś z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej ma stwierdzić, że doszło nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa dające podstawę do wznowienia postępowania. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie odmowy dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczącej funkcji budynku usytuowanego na działce ewidencyjnej numer [...] w obrębie [...] położonej przy ulicy [...] w W. (dzielnica [...]) i włączenia go do konturu budynku mieszkalnego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zarówno organ pierwszej instancji jak i organ odwoławczy, oparły swoje rozstrzygnięcia na: dokumentach przedłożonych przez skarżącego. tj. mapie sytuacyjnej nieruchomości [...] i rzuty elewacji budynku, oraz informacji z Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] Urzędu Miasta W. o braku dokumentacji architektonicznej, na podstawie której możliwa byłaby kwalifikacja przedmiotowych budynków do odpowiedniej funkcji użytkowej. Skarżący J. D. na rozprawie sądowej w dniu 8 listopada 2013 r. oświadczył, że budynek mieszkalny został wzniesiony w 1959 r., a jego legalizacja nastąpiła w późniejszym okresie i złożył do akt sądowych plan inwentaryzacyjny budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego w W. przy ul. [...]. Powyższe wskazuje na istnienie dokumentów w dniu wydania zaskarżonej decyzji, które nie były znane organowi, co należy zakwalifikować jako wystąpienie przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu, wznawia się postępowanie zakończone ostateczną decyzją, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Należy mieć na uwadze, że warunkiem wznowienia postępowania jest pojawienie się tylko takich dowodów, które są: po pierwsze nowe, po wtóre istniały w dniu wydania decyzji, po trzecie nie były one znane organowi administracyjnemu i są dla sprawy istotne. Zauważyć wypada, że kodeks postępowania administracyjnego nie wyjaśnia na czym polega "istotność" dowodu mimo, iż w do tej cechy dowodu wyraźnie nawiązuje nie tylko w przywołanym przepisie, ale również w art. 67 § 1 k.p.a., art. 86 k.p.a. art. 95 § 2 k.p.a. Przyjąć więc należy, że ocenę tej "istotności" kodeks postępowania administracyjnego pozostawia przede wszystkim organowi administracji, ale także i stronie, która również ma uprawnienia w tym zakresie. W ocenie Sądu ujawnione okoliczności i dowody tj. fakt legalizacji budynku w rozumieniu przepisów prawa budowlanego oraz istnienie planu inwetaryzacyjnego, dotyczą zagadnień, które wśród innych powinne stanowić przesłanki orzekania w niniejszej sprawie. Kwestia czy powyżej powołane okoliczności i dowody będą miały w istocie wpływ na wynik sprawy, będzie przedmiotem rozważań organu administracji, który uzupełni materiał dowodowy w niniejszej sprawie o dokumenty związane z pracami budowlanymi na przedmiotowej nieruchomości i ich legalizacją oraz zobowiąże skarżącego do przedłożenia planu inwentaryzacyjnego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w W. przy ul. [...]. Następnie organ oceni, czy dowody te mogą mieć znaczenie dla rozpatrzenia wniosku o zamianę w operacie ewidencji gruntów i budynków, po czym wyda rozstrzygnięcie w sprawie i uzasadni je zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. Wskazać należy - co wynika wprost z treści art. 146 § 2 k.p.a. - że ocena ujawnionych okoliczności bądź dowodów nie musi prowadzić do wydania odmiennego rozstrzygnięcia. Konieczne jest jednak ponownie rozważenie, co do meritum, czy przywołane przez skarżącego okoliczności lub dowody mogą wpłynąć na zmianę dokonanej wcześniej oceny, wobec innych przytaczanych już w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia okoliczności faktycznych sprawy. Wobec wystąpienia przesłanek wznowienia postępowania, nie jest celowe rozważanie czy doszło do naruszania przepisów prawa w kontekście zarzutów podniesionych w skardze. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b, art. 135 oraz art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.