IV SA/Wa 1409/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze z dnia [...] lipca 2010 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) M. G. działając przez profesjonalnego pełnomocnika adw. A. M. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie wymeldowania M. G. z pobytu stałego z budynku przy ulicy [...] w W. do czasu wydania prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przesłanki umożliwiające Sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy zatem samo wskazanie przepisu, lecz uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o istnieniu powyższych zagrożeń, co dopiero uzasadnić może wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. B. Dauter w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz", Zakamycze 2005, s. 168). Argumentacja wniosku o wstrzymanie musi być odpowiednia – tzn. w sposób przekonujący pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. Powyższego warunku przedmiotowy wniosek nie spełnia. Sąd, orzekając w granicach danej sprawy (art. 134 P.p.s.a.) stwierdził równocześnie, że z zaskarżonego aktu nie wynika w sposób oczywisty szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Należy bowiem zauważyć, że postępowanie w sprawie o wymeldowanie realizuje cele ewidencyjne. Ewidencja ludności służy zaś jedynie rejestracji danych o miejscu faktycznego pobytu osób. Nie jest natomiast uzależniona od legitymowania się tytułem prawnym do lokalu. Jednocześnie wymeldowanie jako czynność, nie przesądza o prawie zamieszkiwania w lokalu. Mając powyższe okoliczności na względzie – na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.