IV SA/Wa 141/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy M. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej Gminie M. kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Sanitarny uchylił w całości postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] sierpnia 2008 r. i stwierdził nieważność postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. z dnia [...] maja 2008 r. odmawiającego uzgodnienia w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przedmiotowe postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2009 r. złożył Wójt Gminy M. wnosząc o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż w niniejszej sprawie Wójt Gminy M. nie posiada legitymacji do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 50 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ppsa, Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot, którym według §1 omawianego przepisu jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawowo przyznano takie uprawnienie (art. 50 §2 ppsa). Analiza treści art. 50 §1 ppsa prowadzi do wniosku, iż o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Tak więc istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, która można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to konkretny podmiot jest wprawdzie zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz dla którego z przepisu prawa materialnego nie wynikają żadne uprawnienia lub obowiązki. Podmiot taki nie posiada zatem uprawnień lub obowiązków chronionych przepisami prawa. W sprawie niniejszej Wójt Gminy M. pismem z dnia 18 lipca 2007 r, wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. o uzgodnienie, na etapie uzyskiwania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, warunków realizacji przedsięwzięcia inwestycyjnego. W postępowaniu tym Wójt Gminy M. nie występował w charakterze strony, ale organu zwracającego się o uzgodnienie projektu decyzji. Wójt Gminy M. jako organ posiadający kompetencje do władczego rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej i wydania decyzji administracyjnej w pierwszej instancji w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, w niniejszej sprawie występuje jedynie jako organ występujący o uzgodnienie w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych własnego projektu decyzji. Należy wskazać, że postanowienia wydawane w trybie art. 106 kpa, do których należą postanowienia uzgadniające, stanowią merytoryczny element przyszłej decyzji administracyjnej, co oznacza, że w przypadku gdy uzgodnienie takie jest wiążące i obowiązkowe, mamy do czynienia ze współdecydowaniem organu uzgadniającego. Oznacza to, że materie rozstrzygnięte w postanowieniu uzgadniającym są już przesądzone i organ prowadzący postępowanie główne jest nimi związany. Dlatego też, nie można uznać za dopuszczalne kwestionowanie przez organ główny postanowienia uzgadniającego, którym jak wskazano organ główny jest związany i którego rozstrzygnięcie stanowi element przyszłej decyzji administracyjnej wydawanej przez organ główny. Oznacza to, iż nie ma on interesu prawnego do wniesienia przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego, nie posiada zatem legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu. Jak podkreślono powyżej charakter postępowania sądowoadministracyjnego nie daje bowiem możliwości uruchomienia tego postępowania przez organ administracji publicznej, który występuje o uzgodnienie własnego projektu decyzji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ppsa., orzekł jak w sentencji postanowienia.