IV SA/Wa 1411/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant J. D., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2007 r. sprawy ze skargi Spółdzielni B. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie uzyskania pozwolenia na emitowanie hałasu -oddala skargę- IVSA/Wal411/07 UZASADNIENIE Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia (...) 05.2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło zaskarżoną decyzję Prezydenta W. z dnia (...)02.2006 r. umarzającą z wniosku Spółdzielni postępowanie w sprawie uzyskania przez Spółdzielnię B. z siedzibą w W. pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska z instalacji wentylacyjnej budynku mieszkalnego przy ul. (...) w W. i w tym zakresie umorzyło postępowanie w sprawie wywołanej wnioskiem tej Spółdzielni o umorzenie postępowania w sprawie uzyskania pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska w związku z eksploatacją urządzeń wentylacyjnych na dachu przy ul. (...) w W. W decyzji umarzającej zaznaczono, iż do wniosku Spółdzielnia dołączyła sprawozdanie z wykonanych pomiarów wielkości emisji hałasu do środowiska zrealizowanych w porze dziennej i nocnej w dniu (...) 05.2005 r. Opracowanie to nie wskazało na występowanie przekroczeń dopuszczalnych wartości określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 29.07.2004 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. nr 178, poz. 1841). Stąd zbędne stało się wydanie decyzji w trybie art. 115a ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Zatem postępowanie to jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. We wniesionym odwołaniu L.T., w oparciu o której skargę wszczęte zostało postępowanie dotyczące ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu do środowiska z mechanicznych wentylatorów dachowych z przedmiotowego budynku mieszkalnego, zarzuciła Prezydentowi W. nie podjęcie żadnych działań zmierzających do zweryfikowania twierdzeń Spółdzielni i przedłożonych przez nią wyników. Zaznaczyła przy tym, że organ dysponował innymi badaniami wskazującymi na istnienie przekroczeń dopuszczalnego poziomu hałasu z tych urządzeń, przeprowadzonymi na jego zlecenie. Samorządowe Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i w tym zakresie umorzyło postępowanie w sprawie wywołanej wnioskiem Spółdzielni B. o umorzenie postępowania w sprawie uzyskania pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska w związku z eksploatacją urządzeń wentylacyjnych na dachu budynku przy ul. (...) w W. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono, że postępowanie dotyczące tej emisji zostało wszczęte w wyniku skargi L.T. w lipcu 2002 r. i dotychczas nie zostało zakończone. W jego wyniku Spółdzielnia została zobowiązana do przedłożenia wniosku o wydanie pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska postanowieniem Prezydenta W. z dnia (...)12.2002 r., wydanym na podstawie art. 231 ust. 1 w zw. z art. 230 ust. 1 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. nr 62, poz. 627). W sprawie tej toczyło się też postępowanie przed Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym w sprawie doprowadzenia poziomu hałasu emitowanego do lokalu L.T. podczas pracy wentylatorów do poziomu zgodnego z obowiązującymi normami. W ocenie Samorządowego Kolegium brak było podstaw do wszczęcia odrębnego postępowania w związku z wnioskami Spółdzielni. Wnioski te wraz z załączoną dokumentacją odnośnie emitowanego hałasu mają wyłącznie walor dowodowy, co wiąże się z koniecznością ich oceny w kategorii dowodu w postępowaniu administracyjnym. Organ odwoławczy zauważył nadto, że zaistniała zmiana przepisów prawnych mających zastosowanie w niniejszej sprawie. Z wejściem w życie ustawy z dnia 18.05.2005 r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 113, poz. 954), a więc z dniem 28.07.2005 r. uchylono przepisy, które stanowiły podstawę wydania postanowienia Prezydenta W. z dnia (...)12.2002 r., zobowiązującego Spółdzielnię do przedłożenia wniosku o wydanie pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska. Art. 20 ust. 2 ustawy zmieniającej stanowi o tym, że w niniejszym postępowaniu zastosowanie znajduje art. 115a ust. 1 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska. Dzieje się tak jednakże tylko wówczas, gdy zachodzą przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. W razie braku takich przekroczeń nie jest konieczne wydawanie decyzji na podstawie art. 115a ust. 1 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska. Uchylenie przepisów, które zobowiązywały określone podmioty do uzyskania zezwolenia na emitowanie hałasu do środowiska odebrało możliwość wydania decyzji w tym przedmiocie na wniosek emitującego, a więc przedmiotowej Spółdzielni. W znowelizowanej ustawie Prawo ochrony środowiska postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu jest postępowaniem wszczynanym z urzędu, a nie na wniosek strony. Mając na względzie zmianę regulacji prawnych w tym zakresie Samorządowe Kolegium stwierdziło, że wnioski Spółdzielni nie mogły skutecznie zainicjować odrębnego postępowania w tym zakresie. Brak więc było podstaw prawnych do wszczęcia takiego postępowania w związku z wnioskami Spółdzielni B. umorzenie postępowania, a w konsekwencji również podstaw prawnych do wydania zaskarżonej decyzji. Wnioski te winny być oceniane w kategorii dowodu zgłoszonego przez stronę w postępowaniu o wydanie zezwolenia na emitowanie hałasu, które to postępowanie należy prowadzić z odpowiednim zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska w brzmieniu nadanym jej ustawą zmieniającą z dnia 18.05.2005 r. Samorządowe Kolegium zaznaczyło przy tym, że prowadzone postępowanie może zostać umorzone w trybie art. 105 § 2 Kpa na wniosek strony, ale tylko wówczas gdy wszczęte zostało na jej wniosek, o ile nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym. We wniesionej skardze Spółdzielnia B. zarzuciła organowi odwoławczemu błędną interpretację art. 105 § 1 Kpa, co stanęło na przeszkodzie utrzymaniu kontrolowanego rozstrzygnięcia w mocy. Podniosła przewlekłość postępowania wynikłą z zaskarżonej decyzji oraz podniosła bezzasadne uznanie L.T. za stronę tego postępowania. W ocenie strony skarżącej rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji uchylono z powodu drobnych uchybień proceduralnych, które nie miały żadnego wpływu na merytoryczną stronę całego zagadnienia. Takie rozstrzygniecie przeczy zasadzie szybkiego załatwiania spraw, tak by strony nie pozostawały długo w niepewności co do swej sytuacji prawnej. Nieprzekraczanie dopuszczalnych emisji hałasu winno skutkować umorzeniem tego postępowania. Rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji niepotrzebnie przedłuża sprawę. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nie naruszyła przepisów postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie doszło przy tym także do naruszenia przepisów prawa materialnego. Na wstępie należy zauważyć, że nie jest trafny zarzut strony skarżącej jakoby L.T. nie posiadała przymiotu strony w niniejszym postępowaniu administracyjnym. Jej mieszkanie, narażone było na emisje hałasu powstałego w związku z eksploatacją urządzeń wentylacyjnych na dachu budynku przy ul. (...) w W., należącego do Spółdzielni B. w W.. To właśnie jej interwencja w 2002 r. zainicjowała przeprowadzenie pomiarów kontrolnych emitowanego hałasu i stała się przyczynkiem do wydania przez Prezydenta (...) W. postanowienia z dnia (...)12.2002 r., zobowiązującego Spółdzielnię do przedłożenia wniosku o wydanie pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska. L.T. uznana została za stronę tego postępowania i owo postanowienie jako taka otrzymała, który to fakt uwidoczniono w rozdzielniku tego postanowienia. Niezależnie od tego toczyło się postępowanie przed Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w W., w wyniku którego na stronę skarżącą nałożono obowiązek doprowadzenia poziomu hałasu przenikającego do pomieszczenia mieszkalnego należącego do L.T.- nr (...), przy ul. (...) w W. powstałego przy pracy wentylatorów mechanicznych na dachu sąsiedniego budynku do poziomu hałasu zgodnego z obowiązującą normą. W uzasadnieniu stwierdzono, że emisja ta może stanowić dla jej rodziny poważną uciążliwość. Przesądzono zatem, że mieszkanie L.T. znajduje się w strefie negatywnego oddziaływania tych urządzeń wentylacyjnych zainstalowanych przez skarżącą Spółdzielnię. Zostały one bowiem usytuowane na dachu budynku niższego, a lokal skarżącej znajduje się w sąsiednim budynku wyższym i jest usytuowany ponad owym dachem. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. ((...)02.2003 r.). L.T. uznana została za stronę tego postępowania. Zważywszy, iż Spółdzielnia nie wykonywała nałożonego na nią obowiązku Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia (...) 09.2003 r. ustalił jej termin usunięcia naruszenia w postaci nieposiadania pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska do dnia 31.12.2003 r. Rozstrzygnięcie to doręczono L.T. do wiadomości. Należy mieć na względzie, iż wnioski Spółdzielni o umorzenie niniejszego postępowania poparte przeprowadzonymi pomiarami miały zmierzać do ustalenia, iż emisja ta obecnie, po zainstalowaniu stosownych tłumików i dokonanej regulacji pracy wentylatorów nie przekracza norm dopuszczonych obowiązującymi przepisami prawa. Wynik takiego postępowania niewątpliwie ma wpływ na sytuację prawną skarżącej, której mieszkanie dotychczas znajdowało się w ponadnormatywnym oddziaływaniu tej emisji. Posiada więc ona interes prawny, a nie jedynie faktyczny w dokonaniu prawidłowych ustaleń w tym zakresie. Była zatem legitymowana do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, który umorzył postępowanie w przedmiocie uzyskania przez Spółdzielnię B. z siedzibą w W. pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska z instalacji wentylacyjnej budynku mieszkalnego przy ul. (...) w W. Art. 115a ust. 1 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska po jej nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 18.05.2005 r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 113, poz. 954), która weszła w życie z dniem 28.07.2005 r. przewiduje wydanie decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu, jeżeli poza zakładem, w wyniku jego działalności przekroczone są dopuszczalne poziomy hałasu. Jak stanowi ust. 5 art. 115a postępowanie takie wszczyna się z urzędu. W myśl art. 20 ust. 2 ustawy zmieniającej Poś do postępowań w sprawie wydania pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska wszczętych, a niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem 28.07.2005 r. zastosowanie znajduje art. 115a ust. 1 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska, jako przepis dotyczący wydawania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu (po przeprowadzonej nowelizacji). Nadmienić także należy, że uchylono przepisy, które stanowiły podstawę wydania postanowienia Prezydenta (...)W. z dnia (...)12.2002 r., zobowiązującego Spółdzielnię do przedłożenia wniosku o wydanie pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska, a mianowicie art. 230 i 231 Poś. W zaistniałym stanie prawnym trafnie zauważyło Samorządowe Kolegium, iż brak było podstaw do wszczęcia postępowania zmierzającego do umorzenia przedmiotowego postępowania na wniosek skarżącej Spółdzielni. Dołączone do tego wniosku analizy emitowanego hałasu, sporządzone na zlecenie Spółdzielni mogły jedynie stanowić materiał dowodowy, podlegający weryfikacji organu w postępowaniu prowadzonym z urzędu. Brak było natomiast podstaw do wszczęcia odrębnego postępowania w tym zakresie z wniosku Spółdzielni. Przedłożone dowody winny więc być oceniane w niezakończonym postępowaniu prowadzonym z urzędu o wydanie zezwolenia na emitowanie hałasu, prowadzonym z uwzględnieniem obecnie obowiązujących regulacji w tym zakresie. Rozstrzygnięcie zaskarżone uznać należy zatem za odpowiadające prawu, jako nakazujące załatwienie tej sprawy administracyjnej we właściwym trybie procesowym. Z uwagi więc na treść art. 20 ust. 2 ustawy zmieniającej Poś, a co za tym idzie art. 115a ust. 5 Poś umorzenie tego postępowania nie mogło nastąpić na wniosek Spółdzielni. Na marginesie jedynie należy zauważyć, że umorzenie postępowania z art. 105 § 2 Kpa pozostawione jest uznaniu organu administracyjnego, o ile inne strony tego postępowania nie zgłoszą sprzeciwu. W niniejszym postępowaniu sprzeciw taki wyraziła L.T. wnosząc odwołanie. W tym stanie rzeczy brak było podstaw do uwzględnienia wniesionej skargi. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.