IV SA/Wa 1412/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji w sprawie ze skargi T. O. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy udzielania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. znak: [...]. T. O., reprezentowana przez adwokata, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. znak: [...], którą odmówiono jej udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu skargi storna nie wskazała okoliczności mających uzasadniać żądanie zastosowania wobec niej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjym. Doręczonym pełnomocnikowi w dniu 23 lipca 2013 r. pismem z dnia 10 lipca 2011 r. (karty nr 41 i nr 42 akt sprawy) wezwano skarżącą do wykazania w terminie siedmiu dni, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Wezwanie pozostaje bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest bowiem stanem niepożądanym niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych, a prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to, że o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Należy podkreślić, iż obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji leży po stronie skarżącego. Wykładnia przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach, stanowiących materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej i utrzymanej nią w mocy decyzji, w związku z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może charakteryzować się automatyzmem i prowadzić do tego, że bez względu na okoliczności wskazane we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony sąd administracyjny wstrzyma wykonanie takiej decyzji. Tylko w odniesieniu do takich cudzoziemców, którzy w przypadku wydalenia mogą być narażeni na ryzyko nieludzkiego lub poniżającego traktowania, sprzecznego z art. 3 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, co do zasady ochrona tymczasowa musi być zagwarantowana "automatycznie", ze względu na wysokie ryzyko wyrządzenia szkody (zob. wyrok Wielkiej Izby Europejskiego Trybunału Praw Człowiek z [...] grudnia 2012 r. w sprawie [...], § 82). W sprawach dotyczących zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielenie cudzoziemcowi ochrony tymczasowej zależy więc od wykazania przez wnioskodawcę spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). W tego rodzaju sprawach istnienia tych przesłanek nie można domniemywać (zob. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 8 maja 2013 r. sygn. akt II OZ 270/13. Niepublikowane. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie, działająca przez pełnomocnika T. O., żądając wstrzymania wykonania zaskarżonej i utrzymanej nią w mocy decyzji, nie podała na czym miałaby polegać ewentualna znaczna szkoda, wiążąca się z wykonaniem decyzji. Nie wskazała też, jakie trudne do odwrócenia skutki spowodować mogłoby ich wykonanie. Strona nie wykazała okoliczności uzasadniających orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji, także pomimo upływu terminu wyznaczonego w wezwaniu z dnia 10 lipca 2013 r. Również uzasadnienie skargi, w którym skarżąca, kwestionując legalność decyzji, szczegółowo uzasadnia postawione zarzuty, nie pozwala na przyjęcie, że uprawdopodobniono okoliczności uzasadniające orzeczenie na podstawie art. 61 § 3 powoływanej ustawy. Także Sąd, rozpoznając przedmiotowy wniosek nie stwierdził, aby okoliczności sprawy dawały podstawę do ustalenia, że uzasadnione jest w przedmiotowej sprawie zastosowanie ochrony tymczasowej. Wobec powyższego, mając na uwadze rygorystyczne kryteria, jakie ustawodawca wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji należy uznać, że brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 powoływanej ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.