IV SA/Wa 1414/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W. K. w dniu 22 sierpnia 2012 r. złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, wskazując, że posiadane przez nią środki i uzyskiwane dochody nie pozwalają na poniesienie tego rodzaju wydatków. Z treści złożonego wniosku wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z wnukiem – P. N., dla którego jest rodziną zastępczą. Jedynym źródłami utrzymania dwuosobowej rodziny jest emerytura skarżącej w wysokości 883,85 zł miesięcznie, renta rodzinna po zmarłej matce P. N. w wysokości 691,25 zł oraz dodatek z tytułu bycia rodziną zastępczą w wysokości 313 zł. Wnioskodawczyni poza domem o pow. 110 m2 nie posiada żadnego innego majątku, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych. Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, iż samotnie wychowuje wnuka, bowiem matka P. N. zmarła w 2002 r., natomiast ojciec został pozbawiony praw rodzicielskich. Dziecko jest pod stałą opieką wielu lekarzy- specjalistów, ponieważ w 2010 r. zachorowało na [...]. Sama skarżąca jest również osobą schorowaną, leczy się na serce i oczy. Po opłaceniu comiesięcznych rachunków, dokonaniu zakupu niezbędnych lekarstw i podręczników do szkoły dla małoletniego wnuka, skarżącej pozostaje kwota 200 zł na wydatki związane z bieżącym utrzymaniem. Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje: Przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.). Z dyspozycji art. 243 § 1, oraz art. 245 §§ 1-3 p.p.s.a. wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony, złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawczynię, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie. Analiza sytuacji materialnej skarżącej pozwoliła stwierdzić, że uiszczenie wpisu od skargi oraz poniesienie innych, dodatkowych wydatków związanych z postępowaniem sądowym, w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, leży poza możliwościami skarżącej. W istocie bowiem łączny dochód dwuosobowej rodziny skarżącej to 1887,11 zł. Od tego trzeba odjąć koszty bieżącego utrzymania się (wydatki na energię elektryczną, opał, odprowadzanie ścieków itp.). Skarżąca określiła poziom tych wydatków na kwotę 800 zł. Dodatkowo należy mieć na uwadze, iż skarżąca ponosi koszty leczenia pozostającego na jej utrzymaniu małoletniego wnuka dla którego jest rodziną zastępczą. Dziecko z powodu złego stanu zdrowia wymaga stałej opieki lekarskiej. Mając na uwadze aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie należy stwierdzić, że miesięczny dochód skarżącej, tj. ok. 950 zł na osobę, przy uwzględnieniu dodatkowych wydatków związanych z leczeniem samej skarżącej oraz pozostającego pod jej opieką niepełnosprawnego wnuka, nie pozawala poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia niezbędnych kosztów utrzymania. Nie dysponując w tej sytuacji ani zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Tak ukształtowana sytuacja materialna skarżącej pozwala na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.