IV SA/Wa 1415/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy, wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, 2. ustanowić radcę prawnego z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.. L. K. wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Skarżąca wyjaśniła, że jest uchodźcą z [...]. Oświadczyła, że w RP przebywa wraz z dwójką małoletnich dzieci (ur. w 2007 i w 2011 r.). Rodzina mieszka poza ośrodkiem dla cudzoziemców. Skarżąca podała, że utrzymuje się z pomocy socjalnej w postaci świadczenia pieniężnego na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terytorium RP w wysokości podanej w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 listopada 2011 r. (Dz. U. Nr 261, poz. 1564), które w całości przeznacza na niezbędne utrzymanie swojej rodziny. Stwierdzono, co następuje: Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej, jako p.p.s.a., ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. L. K. domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu, a więc przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Powinna więc wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, że sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Odnośnie żądania wyznaczenia w charakterze pełnomocnika strony skarżącej osoby wskazanej przez nią z imienia i nazwiska (radcy prawnego T. D.) wyjaśnić należy, że wyznaczenie radcy prawnego wskazanego z imienia i nazwiska ma miejsce na etapie czynności podejmowanych przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w W.. Zgodnie z art. 253 p.p.s.a. o wyznaczenie radcy prawnego sąd zwraca się do właściwej (a więc "[...]", nie zaś "[...]") Okręgowej Izby Radców Prawnych. Zatem kompetencja sądu ogranicza się jedynie - oprócz samego przyznania prawa pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika - do zwrócenia się do rady okręgowej izby radców prawnych. Następnie to organ samorządu korporacyjnego wyznacza - w zgodzie z właściwymi dla niego regułami - określoną osobę do reprezentowania skarżącej. Z tej przyczyny na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postawiono jak w sentencji.