IV SA/Wa 1424/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. T. na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. S. T. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 25 maja 2015 r. oraz zaświadczenia Naczelnika Wydziału Udzielania Świadczeń Departamentu Pomocy Socjalnej Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2015 r. wynika, że skarżący ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Jedyne źródło jego utrzymania stanowi świadczenie pieniężne dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy w wysokości 25 zł dziennie. S. T. nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Stwierdzono, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze m.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Nie osiąga dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, a jedyne środki, będące w jego dyspozycji pochodzą ze świadczeń pieniężnych, stanowiących pomoc dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Biorąc pod uwagę aktualny poziom cen dób i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak mieszkanie, wyżywienie, czy ubranie, należy stwierdzić, że środki uzyskiwane w ramach pomocy socjalnej nie pozwalają na to, aby skarżący poczynił dodatkowe oszczędności, z których bez uszczerbku koniecznego utrzymania, mógłby ponieść koszty postępowania przed sądem. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.