IV SA/Wa 1427/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia - oddala skargę - IV SA/Wa 1427/09 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] czerwca 2009 r. - zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - uchyliło decyzję Burmistrza M. z dnia [...] lipca 2008 r. odmawiającą określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia, polegającego na budowie Zakładu Termicznego Unieszkodliwiania Odpadów na działkach nr ew. [...] i [...] w M., pow. [...], woj. [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, iż w myśl art. 56 u. 1 ustawy z dnia 27.04.2001 prawo ochrony środowiska (t.j. D.U. 2006, nr 129, poz.902, dalej jako p.o.ś.), właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Podstawowym kryterium, przesądzającym o możliwości wydania pozytywnej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych jest zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego. Planowana inwestycja położona jest na obszarze objętym ustaleniem Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta M. Działka nr [...] znajduje się na terenach przemysłowych, przeznaczonych pod realizację budynków i budowli produkcyjnych magazynowych składowych o uciążliwościach nie wykraczających poza granice terenu inwestycji, zaś działka nr [...] położona jest na terenie przeznaczonym pod usługi i przemysł z możliwością utrzymania istniejących obiektów i budowy nowych budynków produkcyjnych. Obowiązkiem organu I instancji, wynikającym z art. 56 u.1 p.o.ś. jest stwierdzenie zgodności planowanej inwestycji w zakresie funkcji i sposobu zagospodarowania terenu, określonymi w planie zagospodarowania przestrzennego. Jak wynika z § [...] pkt [...] planu, określającego zasady i warunki zagospodarowania, wynikające z potrzeb ochrony środowiska przyrodniczego oddziaływanie prowadzonej inwestycji emisją gazów i w zakresie hałasu, drgań, zapylenia nie może przekracza granicy terenu, do którego właściciel posiada tytuł prawny oraz nie może przekraczać na tej granicy norm właściwych dla przeznaczenia terenów sąsiednich i dopuszczalnych w tym zakresie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że w oparciu o raport oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji nie można jednoznacznie stwierdzić, czy planowana inwestycja, polegająca na budowie Zakładu termicznego unieszkodliwiania odpadów spełnia ten wymóg planu. Sporządzony raport nie wskazuje w sposób jednoznaczny, czy projektowana inwestycja w zakresie emisji zanieczyszczeń i hałasu wykracza poza teren planowanej inwestycji, do którego wnioskodawca posiada tytuł prawny, lecz stwierdza wyłącznie, iż wielkość emisji zanieczyszczeń nie przekracza dopuszczalnych norm, a ponadto nie ustala zasięgu występowania zanieczyszczeń. Określając w raporcie zasięg emisji poszczególnych zanieczyszczeń ograniczono się wyłącznie do sporządzenia nieczytelnego wykresu, analogicznie w raporcie została ujęta kwestia poziomu hałasu. W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że raport oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji wymaga uzupełnienia poprzez wskazanie zasięgu oddziaływania projektowanej inwestycji w zakresie emisji zanieczyszczeń oraz hałasu w formie załączników mapowych z określeniem terenu inwestycji oraz sąsiednich nieruchomości. Okoliczność ta, zdaniem SKO, uzasadniała konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. i przekazania organowi I instancji do ponownego rozpoznania, aby organ I instancji wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia raportu i dopiero po uzupełnieniu raportu wydał rozstrzygnięcie w sprawie. Stowarzyszenie E. - w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] czerwca 2009r. - wniosło o stwierdzenie nieważności decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżonej decyzji zarzuciło naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 7, 8, 77 § 1 oraz art. 80 i 81 k.p.a. przez oparcie rozstrzygnięcia na fałszywym materiale dowodowym, niezapoznanie się z wnioskami dowodowymi skarżącego, przypisanie im odmiennej od rzeczywistej, treści, naruszenie art. 10 § 1, 11 i 107 § 3 k.p.a. poprzez niedostateczne uzasadnienie decyzji, niewyjaśnienie motywów nieuwzględnienia wniosków stowarzyszenia. Ponadto skarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 4 § 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez błędne przyjęcie, iż aktualne przeznaczenie ternu pozwala na sposób zagospodarowania zgodny z wnioskiem E., obrazę przepisu art. 56 u.1 p.o.ś. poprzez stwierdzenie zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz obrazę przepisów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta M. W uzasadnieniu skargi skarżący szczegółowo opisali stan faktyczny sprawy i szczegółowo odnieśli się do poszczególnych zarzutów W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. -zarzutami i wnioskami skargi Sąd uznał, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] czerwca 2009 r. nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym ją do wyeliminowania z obrotu prawnego. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że na terenie, objętym planowaną inwestycją, obowiązuje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Miasta M. Na wniosek Firmy Handlowo- Usługowej E. wszczęte zostało postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu termicznego unieszkodliwiania odpadów na działkach [...] i [...], położonych w M. Przedsięwzięcie wymaga sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Działka nr [...] znajduje się na terenach przemysłowych, przeznaczonych pod realizację budynków i budowli produkcyjnych magazynowych składowych o uciążliwościach nie wykraczających poza granice terenu inwestycji, a działka nr [...] położona jest na terenie przeznaczonym pod usługi i przemysł z możliwością utrzymania istniejących obiektów i budowy nowych budynków produkcyjnych. Z treści przepisu art. 56 u.1 p.o.ś. wynika konieczność stwierdzenia zgodności planowanej inwestycji w zakresie funkcji i sposobu zagospodarowania terenu, określonymi w planie zagospodarowania przestrzennego. Jak wynika z § [...] pkt [...] Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta M., określającego zasady i warunki zagospodarowania, wynikające z potrzeb ochrony środowiska przyrodniczego oddziaływanie prowadzonej inwestycji emisją gazów i w zakresie hałasu, drgań, zapylenia nie może przekraczać granicy terenu, do którego właściciel posiada tytuł prawny oraz nie może przekraczać na tej granicy norm właściwych dla przeznaczenia terenów sąsiednich i dopuszczalnych w tym zakresie. Prawidłowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że w oparciu o raport oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji nie można jednoznacznie stwierdzić, czy planowana inwestycja, polegająca na budowie zakładu termicznego unieszkodliwiania odpadów, spełnia ten wymóg planu. Sporządzony raport nie wskazuje w sposób jednoznaczny, czy projektowana inwestycja w zakresie emisji zanieczyszczeń i hałasu wykracza poza teren planowanej inwestycji, do którego wnioskodawca posiada tytuł prawny, lecz stwierdza wyłącznie, iż wielkość emisji zanieczyszczeń nie przekracza dopuszczalnych norm, a ponadto nie ustala zasięgu występowania zanieczyszczeń. Przepis § [...] pkt [...] Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta M., określającego zasady i warunki zagospodarowania, wynikające z potrzeb ochrony środowiska przyrodniczego stanowi, że oddziaływanie prowadzonej inwestycji emisją gazów i w zakresie hałasu, drgań, zapylenia nie może przekraczać granicy terenu, do którego właściciel posiada tytuł prawny oraz nie może przekraczać na tej granicy norm właściwych dla przeznaczenia terenów sąsiednich i dopuszczalnych w tym zakresie. Pamiętać trzeba, że planowana inwestycja położona jest na obszarze objętym ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta M. Działka nr [...] znajduje się na terenach przemysłowych, przeznaczonych pod realizację budynków i budowli produkcyjnych magazynowych składowych o uciążliwościach nie wykraczających poza granice terenu inwestycji, zaś działka nr [...] położona jest na terenie przeznaczonym pod usługi i przemysł z możliwością utrzymania istniejących obiektów i budowy nowych budynków produkcyjnych. Obowiązkiem organu I instancji, wynikającym z art. 56 u.1 p.o.ś., jest stwierdzenie zgodności planowanej inwestycji w zakresie funkcji i sposobu zagospodarowania terenu, określonymi w planie zagospodarowania przestrzennego. Prawidłowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że w oparciu o raport oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji nie można jednoznacznie stwierdzić, czy planowana inwestycja, polegająca na budowie Zakładu termicznego unieszkodliwiania odpadów spełnia ten wymóg planu. Sporządzony raport nie wskazuje bowiem w sposób jednoznaczny, czy projektowana inwestycja w zakresie emisji zanieczyszczeń i hałasu wykracza poza teren planowanej inwestycji, do którego wnioskodawca posiada tytuł prawny. Analiza raportu prowadzi do wniosków, że np. na s. [...] w ostatnim akapicie autorzy raportu stwierdzają wyłącznie, iż wielkość emisji zanieczyszczeń, oprócz tlenków azotu i dwutlenku siarki, wyczerpują poniżej 1% wartości dopuszczalnych stężeń średniorocznych. Nie wiadomo więc, jaki ma być poziom tlenków azotu i dwutlenku siarki, oraz czy nie przekracza dopuszczalnych norm. Na rysunkach [...]-[...], na których Autorzy ujęli zasięg zanieczyszczeń, brak jest skali oraz wyjaśnienia, w jakich wartościach wyrażono zasięg oddziaływania, tak więc wbrew obowiązkowi, nie ustalono zasięgu występowania zanieczyszczeń. Autorzy raportu ograniczyli się wyłącznie do sporządzenia nieczytelnych wykresów. Jeśli chodzi o poziom hałasu, na s.[...] raportu stwierdzono, że w porze dziennej "izofona 50 dB (A) nie wykracza poza teren należący do Zakładu, jednakże w punktach obserwacji, zlokalizowanych w odległości ok. 200 m od granic obszaru, zajmowanego przez Zakład przekraczają 35 dB (A)". Wynika z powyższego, że poziom hałasu przekracza teren Zakładu, lecz z raportu nie wiadomo, jak daleko. Jeżeli chodzi o poziom hałasu z porze nocnej, to raport na s. [...] stwierdza, że "izofona 50 dB (A) nie wykracza poza teren należący do zakładu jedynie od strony północnej, północno- zachodniej i południowo- wschodniej, izofona 45 dB (A) wykracza na 15-20 m. poza teren zajmowany przez Zakład; wielkości immisji hałasu w punktach obserwacji zlokalizowanych w odległości ok. 200 m od granic obszaru zajmowanego przez Zakład nie przekraczają 30 dB (A)". Zatem z treści powyższego (a contrario) wywodzić należy, że izofona 50 dB (A) wykracza poza teren należący do zakładu od strony północno- wschodniej, południowej i południowo- zachodniej; oraz że poziom hałasu wykracza poza teren zakładu, skoro w odległości 200 m od zakładu osiąga poziom do 30 dB (A). Nie wiadomo jednak, jak daleko w rzeczywistości sięga poziom hałasu. Wątpliwości tych nie rozwiewa zamieszczony na s. [...] raportu rysunek: wynika z niego przekroczenie poziomu hałasu poza teren zakładu, lecz nie wiadomo jak daleko od terenu zakładu hałas będzie sięgał. Za prawidłowe należy zatem uznać stwierdzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że raport oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji wymaga uzupełnienia poprzez wskazanie zasięgu oddziaływania projektowanej inwestycji w zakresie emisji zanieczyszczeń oraz hałasu w formie załączników mapowych z określeniem terenu inwestycji oraz sąsiednich nieruchomości. Dopiero wówczas możliwe będzie bowiem dokonanie oceny zgodności zamierzenia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Okoliczność ta, zdaniem Sądu, uzasadniała konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji przez SKO decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. i przekazania organowi I instancji do ponownego rozpoznania , aby organ I instancji wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia raportu i dopiero po uzupełnieniu raportu wydał rozstrzygnięcie w sprawie. W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uznało, że raport oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji wymaga uzupełnienia poprzez wskazanie zasięgu oddziaływania projektowanej inwestycji w zakresie emisji zanieczyszczeń oraz hałasu w formie załączników mapowych z określeniem terenu inwestycji oraz sąsiednich nieruchomości. W tej chwili, przed sporządzeniem niebudzącego wątpliwości raportu, przedwczesna i niemożliwa do przeprowadzenia jest wszelka analiza zasięgu oddziaływania inwestycji na środowisko. Obowiązkiem organu I instancji, wynikającym z art. 56 u.1 p.o.ś. jest stwierdzenie zgodności planowanej inwestycji w zakresie funkcji i sposobu zagospodarowania terenu, określonymi w planie zagospodarowania przestrzennego. Jak wynika z § [...] pkt [...] planu, określającego zasady i warunki zagospodarowania, wynikające z potrzeb ochrony środowiska przyrodniczego oddziaływanie prowadzonej inwestycji emisją gazów i w zakresie hałasu, drgań, zapylenia nie może przekracza granicy terenu, do którego właściciel posiada tytuł prawny oraz nie może przekraczać na tej granicy norm właściwych dla przeznaczenia terenów sąsiednich i dopuszczalnych w tym zakresie. Porównanie cytowanych przepisów prowadzi do wniosku, bez dokonania prawidłowego raportu, nie jest możliwa analiza wpływu inwestycji na środowisko, a przez to niemożliwe jest ustalenie zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Trzeba również pamiętać o tym, że każda ze stron postępowania ma prawo oczekiwać wydania w sprawie prawidłowego i wolnego od wad rozstrzygnięcia. Jeżeli rozstrzygnięcia organów będą wadliwe, zawsze któraś ze stron, będzie mogła wnieść środek zaskarżenia i doprowadzić do wyeliminowania decyzji z porządku prawnego. Jakkolwiek więc skarżącemu zależy na tym, aby w sprawie została decyzja odmawiająca określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizacje przedsięwzięcia E., to jednak decyzja SKO, jako zmierzająca do usunięcia wad decyzji organu I instancji, nie jest jednak niekorzystna dla skarżącego. Gdyby bowiem SKO utrzymało w mocy decyzje organu I instancji, bez wątpienia skargę wniosłoby E., co bynajmniej nie przyspieszyłoby uzyskania prawidłowego i ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli chodzi o pozostałe zarzuty skargi, dotyczące naruszenia przepisów postępowania, to zdaniem Sądu, biorąc pod uwagę podstawową i szeroko wyżej omówioną przesłankę uchylenia decyzji organu I instancji, argumenty skarżącego nie mogły spowodować uchylenia decyzji SKO. Podstawową przyczyną uchylenia decyzji była bowiem wadliwość raportu, uniemożliwiająca ocenę zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i Sąd orzekający w sprawie miał na uwadze wpływ decyzji SKO na sytuację prawną i faktyczna w sprawie. Zdaniem Sądu w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów art. 7, 8, 77 § 1 oraz art. 80 i 81 k.p.a.: rozstrzygnięcie nie zostało oparte na fałszywym materiale dowodowym. Jakkolwiek SKO w uzasadnieniu decyzji błędnie potraktowało pismo skarżącego jako pismo E., jednak nie miało to wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie sąd nie uznał też za uzasadniony zarzut naruszenie art. 10 § 1, 11 i 107 § 3 k.p.a., albowiem uzasadnienie decyzji jest dostateczne i wystarczające dla dokonania jego oceny przez Sąd. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.