IV SA/Wa 1427/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: zwolnić M. D. od kosztów sądowych M. D. (dalej "wnioskodawczyni"), po wezwaniu jej do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł, zwróciła się do sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 16 czerwca 2015 r. wynika, że wnioskodawczyni wraz z mężem i trojgiem małoletnich dzieci przebywa w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Jedyne środki pieniężne, jakimi dysponuje pięcioosobowa rodzina pochodzą z pomocy socjalnej przyznawanej w ramach procedury uchodźczej. Łączna kwota otrzymywanych świadczeń wynosi 1.160 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni, jej mąż i dzieci nie dysponują nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze m.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawczyni ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Nie osiąga dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Przebywając wraz z mężem i dziećmi w ośrodku dla cudzoziemców, znajduje się na utrzymaniu państwa polskiego. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wnioskodawczyni nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.