IV SA/Wa 1434/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej cały uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych. Skarżąca Fundacja [...] z siedzibą w K. w dniu 22 lipca 2011 r. (data wpływu do Sądu) wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 20 lipca 2011 r. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] kwietnia 2011 r., którym to odmówiono wszczęcia postępowania w trybie ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. z 2007 r. Nr 75, poz. 493, z późn. zm.), w sprawie bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku w gatunkach chronionych i chronionych siedliskach przyrodniczych w związku ze spodziewanym rozpoczęciem eksploatacji żwiru i piasku ze złoża naturalnego "C." w miejscowości C., gmina N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie w pierwszej kolejności należało ustalić, czy wniesienie przez Fundację [...] z siedzibą w K. skargi do Sądu nastąpiło z zachowaniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.). Stosownie bowiem do art. 53 § 1 i 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 22 czerwca 2011 r. zawierając przy tym prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął zatem w dniu 22 lipca 2011 r. Tymczasem skarżąca złożyła skargę w dniu 21 lipca 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), jednak zamiast do organu administracji skierowała ją bezpośrednio do Sądu. Data wysłania skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie może jednak zostać uznana za datę złożenia skargi. Od dnia 1 stycznia 2006 r. nie obowiązuje już bowiem art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zgodnie z którym termin do wniesienia skargi był także zachowany w przypadku złożenia skargi w wojewódzkim sądzie administracyjnym lub nadania jej w urzędzie pocztowym na adres sądu – w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a. W obecnie obowiązującym stanie prawnym, jak wskazano powyżej, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Zgodnie natomiast z art. 83 § 3 P.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W niniejszej sprawie za datę wniesienia skargi należy zatem uznać datę nadania jej w urzędzie pocztowym do właściwego organu, tj. do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Jak wynika z akt sprawy skarga Fundacji [...] z siedzibą w K. wpłynęła do Sądu w dniu 22 lipca 2011 r. i dlatego pismem z dnia 28 lipca 2011 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 29 lipca 2011 r., na podstawie art. 54 § 1 P.p.s.a. Sąd przekazał przedmiotową skargę do organu, o czym poinformował również skarżącą (pismo z dnia 28 lipca 2011 r. k. 22). Przedmiotowa skarga została zatem wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do dokonania tej czynności, dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. i art. 232 § 1 pkt 1 orzeczono jak w sentencji postanowienia.