IV SA/Wa 1441/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 4 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N. C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. N. C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Sądu skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym podniósł, że uprawdopodobnione w treści skargi uchybienia organów orzekających w sprawie uzasadniają udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej. Wskazał również, że po powrocie do [...] ponowny przyjazd do Polski byłby poważnie utrudniony, a nawet niemożliwy ze względu na niekorzystne warunki społeczno-polityczne panujące w [...]. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu zaskarżona decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu, a jej skutkiem jest brak nabycia określonego prawa w sferze administracyjnej. Natomiast z ostrożności procesowej wskazał, że w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu nie została wykazana żadna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Powyższy przepis wskazuje na dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, a mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog tych przesłanek jest zamknięty i na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Podkreślenia wymaga, że strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do uzasadnienia w przekonujący sposób, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Oczywiście, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd powinien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi wymogu formalnego, lecz jest materialnoprawną argumentacją wniosku. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, natomiast jest oceniana z punktu widzenia zasadności wniosku. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które pozwalałyby przyjąć, że wykonanie zaskarżonego aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Konieczność powrót do kraju pochodzenia ([...]) i trudności z powrotem do Polski nie są okolicznościami, które pozostają w związku z zaskarżoną decyzją i będą nią wywoływane. Bezpośrednim skutkiem odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP nie jest bowiem obowiązek opuszczenia terytorium RP lub wydalenie skarżącego z Polski. Może to nastąpić dopiero wskutek rozstrzygnięć podejmowanych w odrębnych postępowaniach. Podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowią również wskazane w skardze uchybienia popełnione w toku postępowania administracyjnego. Skarżący, żądając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na tkwiące w niej wady, w istocie kwestionuje zaskarżoną decyzję i przedstawia argumenty wymagające od Sądu oceny legalności zaskarżonego aktu administracyjnego. Na tym etapie postępowania jest to niedopuszczalne. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał, w jaki sposób wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zagwarantuje stronie ochronę przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.