IV SA/Wa 1441/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2015 r. w sprawie ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec kontynuowania czynności kontrolnych postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 grudnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1441/15 odrzucił skargę N. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniesioną na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec kontynuowania czynności kontrolnych. Na powyższe postanowienie Sądu w imieniu skarżącej Spółki profesjonalny pełnomocnik będący adwokatem, wniósł zażalenie, które Sąd postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 r. odrzucił, stwierdzając w uzasadnieniu, że od postanowienia z dnia 21 grudnia 2015 r. przysługiwała skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Na postanowienie z dnia 21 stycznia 2016 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OZ 394/16 oddalił zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że "Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że przedmiotowego pisma nie można było potraktować jako skargi kasacyjnej, lecz jako zażalenie, i w konsekwencji prawidłowo zastosował art. 178 p.p.s.a., odrzucając zażalenie na postanowienie z dnia 21 grudnia 2015 r., jako niedopuszczalne. To stanowisko potwierdzają tylko późniejsze czynności procesowe skarżącej Spółki, ponieważ wraz z przedmiotowym zażaleniem został złożony również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z pismem zatytułowanym "skarga kasacyjna".". Powyższy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej – o którym mowa w powyższym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego – od postanowienia z dnia 21 grudnia 2015 r. wniesiony został wraz ze skargą kasacyjną w dniu 19 lutego 2016 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego). Pełnomocnik skarżącej wniosek motywował tym, że z przyczyn niezależnych od mocodawcy Sąd nie potraktował skierowanego uprzednio pisma jako skargi kasacyjnej, które – jak podał – mylnie nazwał jako zażalenie, a z uwagi na wniesienie niewłaściwego środka odwoławczego Sąd uznał je za niedopuszczalne i odrzucił. Ponadto w uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podał, że siedmiodniowy termin od ustania przyczyny uchybienia terminu upływa dla skarżącej 19 lutego 2016 r., gdyż pełnomocnik odebrał postanowienie Sądu z dnia 21 stycznia 2016 r. odrzucające zażalenie w dniu 12 lutego 2016 r. Zatem, w ocenie pełnomocnika termin został zachowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 maja 2016 r. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jako spóźniony. Postanowienie to stało się przedmiotem zażalenia wniesionego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1271/16 uchylił zaskarżone postanowienie, stwierdzając w uzasadnieniu postanowienia, że "siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej upływał 19 lutego 2016 r., a nie jak nietrafnie wskazał Sąd pierwszej instancji w dniu 15 lutego 2016 r. Ponieważ przedmiotowy wniosek został złożony w dniu 19 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego), to zachowany został termin do dokonania tej czynności procesowej, a tym samym brak było podstaw do odrzucenia wniosku spółki.". Ponownie rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 190 in principio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z określenia "związany wykładnią prawa" należy wyprowadzić wniosek, że wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany oceną co do stanu faktycznego sprawy, albowiem ocena ta nie jest wykładnią przepisów prawa. Możliwość odstąpienia od zawartej w orzeczeniu wykładni prawa istnieje tylko wtedy, gdy stan faktyczny ustalony w wyniku ponownego rozpoznania sprawy uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego nie mają zastosowania przepisy wyjaśnione przez Naczelny Sąd Administracyjny lub po wydaniu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zmieni się stan prawny (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, str. 421). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odnosząc przedstawione wyżej rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy, nie stwierdził zaistnienia przesłanek umożliwiających odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej w wyżej przywołanym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1271/16. Mając na względzie przytoczoną argumentację Naczelnego Sądu Administracyjnego, która legła u podstaw rozstrzygnięcia z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1271/16, a w którym stwierdzono, że "siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej upływał 19 lutego 2016 r., a (...) ponieważ przedmiotowy wniosek został złożony w dniu 19 lutego 2016 r. (...), to zachowany został termin do dokonania tej czynności procesowej (...)", Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.