IV SA/Wa 1441/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędziowie sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda,, sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (spr.), Protokolant sekr. sąd. Robert Dudek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2016 r. sprawy ze skargi S. W. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę Przedmiotem skargi jest decyzja Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej (dalej: Prezes KZGW, organ odwoławczy) z dnia [...] kwietnia 2016 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] (dalej: Marszałek, organ I instancji) z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie udzielenia spółce [...] Spółka z o.o. z siedzibą w [...] pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód. Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 30 października 2015 r. [...] Spółka z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: skarżąca, spółka, strona) złożyła w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...] wniosek w sprawie udzielenia nowego pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do rzeki [...] w km 103+600 oczyszczonych ścieków komunalnych z istniejącej oczyszczalni ścieków w [...]. Jednocześnie spółka wniosła o stwierdzenie wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków komunalnych do rzeki [...] ze zmodernizowanej oczyszczalni ścieków w [...], udzielonego decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2013 r., znak: [...]. Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r., znak: [...] Marszałek Województwa [...] (dalej Marszałek, organ I instancji), działając na podstawie art. 37 pkt 2, art. 41, art. 122 ust. 1 pkt 1, art. 123 ust. 2, art. 127 ust. 1, 3, 6 i 7, art. 128, art. 131 ust. 1 i 2, art. 135 pkt 2, art. 138, art. 140 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. 2015, poz. 469 z późn. zm., zwanej dalej: P.w.), art. 9 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2014, poz. 850), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. 2014, poz. 1800, zwanego dalej: rozporządzeniem z 2014 r.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2013, poz. 267 z późn. zm., zwanej dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku spółki, orzekł w następujący sposób: I. Stwierdził wygaśnięcie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód polegające na wprowadzaniu do rzeki [...] istniejącym wylotem w km 103+600 oczyszczonych ścieków komunalnych ze zmodernizowanej mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków w [...], udzielonego decyzją Marszalka Województwa [...] z dnia [...] września 2013 r., znak: [...], na skutek zrzeczenia się spółki uprawnień ustalonych w tym pozwoleniu. II. Udzielił spółce pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód, polegające na wprowadzaniu do rzeki [...] w km 103+600 oczyszczonych ścieków komunalnych z istniejącej mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków w [...] (RLM 180 000), w ilości nieprzekraczającej: Qniavh = 2 450 m3/h Qird = 33 000 m3/h Qmaxr = 12 045 000 m3/rok III. W związku z pozwoleniem wodnoprawnym udzielonym w punkcie II niniejszej decyzji zobowiązał spółkę do: 1) Oczyszczania przyjętych ścieków tak, aby wskaźniki zanieczyszczeń zawarte w ściekach wprowadzanych do rzeki [...] nie przekraczały następujących wartości: BZT5 – 15 mg 02/l, ChZTCr -125 mg 02/l, zawiesiny ogólne -35 mg/l, azot ogólny- 10 mg N/l, fosfor ogólny - 1 mg P/l, substancje ekstrahujące się eterem naftowym - 50 mg/l, węglowodory ropopochodne - 15 mg/l; 2) W przypadku awarii urządzeń istotnych dla realizacji pozwolenia wodnoprawnego najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń mogą być podwyższone w stosunku do wartości podanych w punkcie III.1. niniejszej decyzji, maksymalnie do 50 %, przez czas nie dłuższy niż 48 godzin. 3) Prowadzenia pomiarów i rejestracji zrzutów awaryjnych z oczyszczalni ścieków oraz ograniczenia zrzutów z poszczególnych przelewów burzowych do 10 w ciągu roku. 4) Dokonywania pomiarów i rejestracji ilości ścieków dopływających do oczyszczalni oraz wprowadzanych do rzeki [...], zgodnie z przepisami szczególnymi w tym zakresie. 5) Pobierania próbek oraz wykonywania pomiarów jakości ścieków dopływających do oczyszczalni oraz wprowadzanych do wód rzeki [...], we wskaźnikach określonych w punkcie III.1 niniejszej decyzji, zgodnie z przepisami szczególnymi w tym zakresie, przy czym: a) dla wskaźników zanieczyszczeń: BZT5, ChZTcr, zawiesiny ogólne, azot ogólny oraz fosfor ogólny – liczba pobranych średnich dobowych próbek ścieków nie może być mniejsza niż 24 próbki w ciągu roku; b) dla wskaźników zanieczyszczeń: substancje ekstrahujące się eterem naftowym oraz węglowodory ropopochodne - pobieranie próbek ścieków powinno być dokonywany; z częstotliwością nie mniejszą niż raz na dwa miesiące. 6) Prowadzenia pomiarów jakości wód rzeki [...] powyżej i poniżej miejsca zrzutu ścieków, z częstotliwością nie mniejszą niż dwa razy w roku, we wskaźnikach określonych w punkcie III.1 niniejszej decyzji. 7) Przechowywania wszystkich wyników pomiarów ścieków oraz wód płynących - do wglądu właściwym organom kontrolnym ochrony środowiska. 8) Przekazywania organowi ochrony środowiska - właściwemu do wydania pozwolenia wodnoprawnego - sprawozdań z prowadzonych pomiarów ilości i jakości ścieków oraz jakości wód powierzchniowych. 9) Prowadzenia książki eksploatacji oczyszczalni ścieków. 10) Utrzymywania w należytym stanie technicznym urządzeń służących do oczyszczał] i odprowadzania ścieków. 11) Niezwłocznego powiadamiania Inspekcji Ochrony Środowiska o sytuacjach awaryjnych, mogących mieć wpływ na zanieczyszczenie wód rzeki [...]. 12) Prowadzenia prawidłowej gospodarki odpadami powstałymi w wyniku oczyszczania ścieków, zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym zakresie. IV. Ustalił termin obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego udzielonego w punkcie II niniejszej decyzji - od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia 31 grudnia 2025 roku. W uzasadnieniu decyzji Marszałek wskazał, że mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia ścieków w [...] składa się z linii ściekowej, w której ścieki oczyszczane są w pierwszym etapie - mechanicznie, a następnie w drugim etapie - biologicznie, a także z linii przeróbki osadu, w której prowadzona jest stabilizacja (beztlenowa) i odwadnianie osadów powstających w oczyszczalni. Technologia oczyszczania ścieków zakłada także możliwość stosowania chemikaliów do wspomagania procesu biologicznego oczyszczania ścieków. Ponadto, przedmiotowa oczyszczalnia ścieków posiada instalację do zagospodarowania produkowanego biogazu. Ponadto, na podstawie przedłożonych pism organ I instancji ustalił, że spółka jest w trakcie realizacji doposażenia oczyszczalni w system N/DN regulujący proces nitryfikacji i denitryfikacji w czasie rzeczywistym oraz planuje modernizację systemu napowietrzania łącznie z wymianą wszystkich dyfuzorów. Realizowane i planowane doposażenie przedmiotowej oczyszczalni ścieków wynika z potrzeb w zakresie ilości ścieków doprowadzanych z aglomeracji [...] o RLM 180 000 oraz możliwości redukcji ładunku zanieczyszczeń wprowadzanych na oczyszczalnię do wartości wynikających z nowego rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. 2014, poz. 1800). Zgodnie z ww. rozporządzeniem, niniejsza decyzja zobowiązuje spółkę do prowadzenia pomiaru ilości oraz jakości ścieków dopływających do oczyszczalni oraz wprowadzanych do rzeki [...] (w zakresie wskaźników: BZT5, ChZTcr, zawiesiny ogólne, azot ogólny, fosfor ogólny, substancje ekstrahujące się eterem naftowym, węglowodory ropopochodne), co jest zgodne z przedłożonym wnioskiem. Z uwagi na fakt, że spółka odstąpiła od zamiaru modernizacji (przebudowy i rozbudowy) komunalnej oczyszczalni ścieków w [...], zrzekła się uprawnień ustalonych w pozwoleniu wodnoprawnym, udzielonym decyzją Marszałka z dnia [...] września 2013 r., a także złożyła wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia tego pozwolenia, Marszałek orzekł jak w punkcie I decyzji. Dalej organ I instancji wskazał, że z przedłożonej dokumentacji wynika, że zrzut oczyszczonych ścieków komunalnych będzie miał niewielki wpływ na zmianę przepływu wody w rzece [...], gdyż założona średnia dobowa ilość odprowadzanych ścieków (33 000 m³/d) stanowić będzie około 2,36 % przepływu średniego niskiego (SNQ = 16,213 m3/s). Niewielki wzrost stężeń zanieczyszczeń nie powinien mieć znaczącego wpływu na jakość wód rzeki [...]. Niemniej, w celu monitorowania wpływu wprowadzanych ścieków na jakość wód powierzchniowych, w punkcie III.6 niniejszej decyzji zobowiązano spółkę do prowadzenia pomiarów jakości wód rzeki [...] powyżej i poniżej miejsca zrzutu ścieków, z częstotliwością nie mniejszą niż dwa razy w roku, co jest zgodne z zaproponowanym przez stronę zakresem i częstotliwością wykonywanych analiz. Marszałek ustalił, że przyjęta technologia oczyszczania ścieków oraz prawidłowa eksploatacja instalacji i urządzeń oczyszczających, a także zastosowanie szczelnych rurociągów i kanałów zewnętrznych oraz zbiorników podziemnych – powinno stanowić zabezpieczenie dla wód powierzchniowych i podziemnych przed zanieczyszczeniami. Ponadto, jednym z rozwiązań minimalizującym negatywny wpływ przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, w tym na jakość wód powierzchniowych, jest wyposażenie oczyszczalni ścieków w instalację zagospodarowania wytwarzanego biogazu, co stanowi alternatywne źródło energii cieplnej oraz elektrycznej, pozwalające na zapewnienie nieprzerwanej pracy urządzeń oczyszczali na wypadek braku zasilania zewnętrznego w energię elektryczną. Od decyzji Marszałka odwołanie wniosła skarżąca spółka, żądając uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, ewentualnie zmianę decyzji poprzez nadanie punktowi III.4. nowego brzmienia: "4. Dokonywania pomiarów i rejestracji ilości ścieków wprowadzanych do rzeki [...], zgodnie z przepisami szczególnymi w tym zakresie." W uzasadnieniu odwołania skarżąca zarzuciła, że żaden przepis przywołanego przez organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji rozporządzenia z 2014 r. nie daje podstaw do nałożenia obowiązku dwukrotnego dokonywania pomiarów i rejestracji ilości ścieków. Przywołała przepis § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym "pobieranie próbek ścieków bytowych, komunalnych, bytowych z oczyszczalni ścieków w aglomeracji oraz ścieków komunalnych innych niż bytowe, dopływających i wprowadzanych do wód lub do ziemi z oczyszczalni ścieków bytowych albo komunalnych, albo z oczyszczalni ścieków w aglomeracji, w zakresie najwyższych dopuszczalnych wartości wskaźników zanieczyszczeń, określonych odpowiednio w załączniku nr 2 albo w załączniku nr 3 do rozporządzenia, oraz pomiary ich ilości i jakości powinny być dokonywane: 1/ w regularnych odstępach czasu w ciągu roku; 2/ stale w tym samym miejscu, w którym ścieki dopływają do oczyszczalni ścieków bytowych albo komunalnych albo do oczyszczalni ścieków w aglomeracji albo są wprowadzane do wód lub do ziemi, a jeżeli to konieczne - w innym miejscu reprezentatywnym dla ilości i jakości tych ścieków". W związku z powyższym spółka uznała, iż użycie w wyżej przywołanym przepisie słowa "albo" daje podstawy do twierdzenia, że organ może nałożyć obowiązek dokonywania pomiarów i rejestracji ilości ścieków w jednym z miejsc, tzn. w miejscu dopływu ścieków lub w miejscu ich odprowadzania. Prezes KZGZ decyzją z [...] kwietnia 2016 r. Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 122 ust. 1 pkt 1 , art. 127 ust. 3, art. 135 pkt 2 P.w., orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, organ odwoławczy wskazał, że skarżąca wniosła o udzielenie nowego pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do wód rzeki [...] ze względu na potrzebę aktualizacji zakresu i warunków korzystania z wód, wynikających z rozporządzenia z 2014 r. Organ ten ustalił na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że oczyszczalnia ścieków w [...] (aglomeracja [...]) oczyszcza ścieki komunalne, w skład których wchodzą ścieki bytowe oraz ścieki przemysłowe podczyszczone pochodzące: z zakładów napraw pojazdów i maszyn, myjni pojazdów, stacji demontażu pojazdów, z piekarni i ciastkarni oraz zakładów gastronomicznych. Obciążenie oczyszczalni wyrażone równoważną liczbą mieszkańców wynosi 180 000 RLM. Prezes KZGW, dokonując analizy zaskarżonej decyzji, uznał, że organ I instancji prawidłowo ustalił parametry zanieczyszczeń, określając najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń, stosownie do § 3 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia z 2014 r. Ponadto nałożył na stronę szereg obowiązków wynikających wprost z ww. rozporządzenia, m.in. wskazał na potrzebę dokonywania pomiarów i rejestracji ilości ścieków dopływających do oczyszczalni oraz wprowadzanych do rzeki [...]. Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem skarżącej, iż żaden przepis rozporządzenia z 2014 r. nie daje podstaw do nałożenia obowiązku dwukrotnego dokonywania pomiarów i rejestracji ilości ścieków. Wskazał, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie miał przepis § 5 ust. 3 rozporządzenia z 2014 r., zgodnie z którym, jeżeli w pozwoleniu wodnoprawnym na wprowadzanie ścieków bytowych albo komunalnych do wód lub do ziemi są określone najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń, to pobieranie próbek ścieków dotyczy ścieków dopływających do oczyszczani ścieków bytowych albo komunalnych oraz wprowadzanych do wód lub do ziemi z oczyszczalni ścieków bytowych albo komunalnych. Prezes KZGW podniósł, że nie może dokonać zmiany punktu III.4 zaskarżonej decyzji, ponieważ obowiązek dokonywania pomiarów i rejestracji ilości ścieków dopływających do oczyszczalni oraz wprowadzanych do rzeki [...] wynika wprost z w cyt. przepisu § 5 ust. 3 rozporządzenia. Od powyższej decyzji skarżąca wniosła skargę do sądu administracyjnego, zarzucając organom naruszenie przepisów: 1) art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. polegające na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy; 2) § 5 ust. 3 rozporządzenia z 2014 r. przez błędne przyjęcie, że przepis ten zobowiązuje do dwukrotnego dokonywania pomiaru ilości ścieków, tj. ilości ścieków dopływających do oczyszczalni ścieków oraz ilości ścieków wprowadzanych do wód, podczas gdy w/w przepis zobowiązuje jedynie do dokonywania pomiarów ilości ścieków dopływających do oczyszczalni lub odprowadzanych z oczyszczalni, czyli jednokrotnego dokonywania pomiaru ilości ścieków. W związku z powyższym wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Prezesa KZGW oraz częściowe uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w zakresie określonym w punkcie III.4 , nakładającej na stronę obowiązek dokonywania pomiarów i rejestracji ilości ścieków dopływających do oczyszczalni. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że ze względu na rodzaj przedmiotowej oczyszczalni (przepływowa), dokonywanie pomiaru ilości ścieków jest niecelowe i nieracjonalne, bowiem z dużą dokładnością można przyjąć, że ilość ścieków dopływających na oczyszczalnię jest równa ilości ścieków dopływających na oczyszczalnię jest równa ilości ścieków odprowadzanych z oczyszczalni. Spółka nie posiada urządzeń pomiarowych na kolektorze doprowadzającym ścieki do oczyszczalni; pomiar ilości ścieków spółka prowadzi na kanale otwartym odprowadzającym oczyszczone ścieki do wód. Stworzenie warunków technicznych do pomiaru ścieków surowych (dla tej wielkości oczyszczalni) to koszt najprawdopodobniej ponad 500 tysięcy złotych. Pomiar na kanale otwartym będzie związany z emisją odorów, a pomiar na kanale zamkniętym będzie awaryjny (może nawet dojść do zniszczenia urządzenia pomiarowego) i obarczony bardzo dużym błędem pomiarowym ze względu na napływające zanieczyszczenia mineralne i o większych gabarytach, a usunięcie awarii urządzenia lub oczyszczenie kanału będzie bardzo problematyczne przy przepływie ścieków 33000 m3/d. Według skarżącej, organ odwoławczy nie uzasadnił, czemu takie podwójne opomiarowanie miałoby służyć, pomimo tego, że organ ma obowiązek dokładnego zbadania i wyjaśnienia stanu faktycznego oraz podania w uzasadnieniu decyzji motywów jakimi się kierował, nakładając na stronę określony obowiązek. Skarżąca kwestionuje zasadność wskazanej przez organ odwoławczy podstawy prawnej w postaci § 5 ust. 3 rozporządzenia z 2014 r., ponieważ w jej ocenie przepis ten dotyczy jedynie dokonywania pomiarów jakości, a nie ilości ścieków, a więc nakłada obowiązek podwójnego dokonywania pomiarów tylko jakości ścieków. Taki obowiązek organ I instancji nałożył na skarżącą w punkcie III.5 pozwolenia wodnoprawnego. Skarżąca nie kwestionuje tego obowiązku, ale kwestionuje obowiązek podwójnego dokonywania pomiarów ilości ścieków, który został określony w punkcie III.4 decyzji. Strona pobiera bowiem próbki ścieków w celu badania ich jakości, zarówno w odniesieniu do ścieków dopływających do oczyszczalni, jak i próbki ścieków wprowadzanych do wód. Zdaniem skarżącej, poprzez "pobieranie próbek ścieków" można zbadać jedynie jakość, a nie ilość ścieków. Przepis ten nie zawiera zatem zobowiązania do badania ilości ścieków i nie może stanowić podstawy do nałożenia takiego obowiązku. Dlatego, w ocenie skarżącej, zaskarżona decyzja w zakresie punktu III.4 jest sprzeczna z prawem. Prezes KZGW w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi przez uchylenie zaskarżonej decyzji w całości lub części następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 p.p.s.a. Badając zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję pod kątem legalności Sąd stwierdził, że nie zachodzą przesłanki do ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Zgodnie z treścią art. 128 ust. 1 pkt 9 P.w., w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się sposób i zakres prowadzenia pomiarów ilości i jakości ścieków wprowadzanych do wód lub do ziemi, o ile wykraczają one poza wymagania wynikające z przepisów, o których mowa w art. 45 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 P.w., albo wynikają z przepisów odrębnych. Zasady poboru próbek ścieków oraz sposób analizy i oceny, czy ścieki odpowiadają wymaganym warunkom, szczegółowo precyzują przepisy wykonawcze do art. 45 ust. 1 pkt 1 i 3 P.w., czyli przepisy rozporządzenia z 2014 r. W decyzji organu I instancji, którą udzielono pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód, organ w punkcie III.1 ustalił parametry zanieczyszczeń, określając najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń, stosownie do regulacji § 4 ust. 3 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia z 2014 r., jak również nałożył na spółkę szereg obowiązków. Jak wynika z pozwolenia wodnoprawnego, w punkcie III.4 organ wskazał na potrzebę dokonywania pomiarów i rejestracji ilości ścieków dopływających do oczyszczalni oraz wprowadzanych do rzeki [...]. Obowiązek nałożony na spółkę w ww. punkcie decyzji wynika z § 5 ust. 3 rozporządzenia z 2014 r., zgodnie z którym jeżeli w pozwoleniu wodnoprawnym na wprowadzanie ścieków bytowych albo komunalnych do wód lub do ziemi są określone najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń, to pobieranie próbek ścieków dotyczy ścieków dopływających do oczyszczalni ścieków bytowych albo komunalnych oraz wprowadzanych do wód lub do ziemi z oczyszczalni ścieków bytowych albo komunalnych. Zdaniem skarżącej, przepis § 5 ust. 3 ww. rozporządzenia dotyczy tylko i wyłącznie dokonywania pomiarów jakości, a nie ilości ścieków, co wynika ze sformułowania "pobieranie próbek ścieków" oraz nałożenia na spółkę w punkcie III.5 decyzji obowiązku wykonywania pomiarów jakości ścieków dopływających do oczyszczalni oraz wprowadzanych do wód rzeki [...]. Sąd podziela stanowisko organów i wykładnię przepisów tego rozporządzenia odnośnie do rozumienia znaczenia "pobieranie próbek ścieków". W ocenie Sądu, ww. sformułowanie obejmuje ich pomiar ilościowy i jakościowy. Przepisy rozporządzenia z 2014 r. należy czytać łącznie, a nie wyrywkowo, mając na uwadze ich wykładnię funkcjonalną. Z treści § 4 ust. 5 w związku z ust. 3 tego rozporządzenia wynika, że ścieki komunalne wprowadzane do wód nie powinny przekraczać najwyższych dopuszczalnych wartości wskaźników zanieczyszczeń, co ocenia się na podstawie pomiarów ilości i jakości ścieków. Z kolei § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia dotyczy ogólnej zasady pobierania próbek ścieków w zakresie najwyższych dopuszczalnych wartości wskaźników zanieczyszczeń, określonych w załączniku nr 2 i 3 do rozporządzenia oraz precyzuje częstotliwość i metodykę pomiarów ich ilości i jakości. Przepis ten mówi, że próbki takie powinny być pobierane w regularnych odstępach czasu w ciągu roku, stale w tym samym miejscu, w którym ścieki te dopływają do oczyszczalni ścieków komunalnych albo do oczyszczalni w aglomeracji albo są wprowadzane do wód lub ziemi, a jeżeli to konieczne, w innym miejscu reprezentatywnym dla ilości i jakości tych ścieków. Natomiast § 5 ust. 3 rozporządzenia z 2014 r. dotyczy sytuacji, kiedy w pozwoleniu wodnoprawnym na wprowadzanie ścieków bytowych albo komunalnych do wód lub do ziemi są określone najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń (tak jak w przedmiotowej sprawie), to wówczas pobieranie próbek ścieków dotyczy ścieków dopływających do oczyszczalni ścieków bytowych albo komunalnych oraz wprowadzanych do wód lub do ziemi z oczyszczalni ścieków bytowych i komunalnych. Z tego przepisu jednoznacznie wynika, że pobieranie próbek ścieków (w zakresie ilości i jakości, o czym mowa w § 5 ust. 1) dokonywane jest w odniesieniu zarówno do ścieków dopływających do oczyszczalni, jak i ścieków wprowadzanych do wód (w dwóch miejscach). Taki też obowiązek dokonywania pomiarów i rejestracji ilości ścieków dopływających do oczyszczalni oraz wprowadzanych do rzeki został nałożony na skarżącą w decyzji w punkcie III.4. W tym miejscu należy zauważyć, że przepis § 5 ust. 3 rozporządzenia z 2014 r. obowiązuje od 1 stycznia 2016 r. (na podstawie § 30 tegoż aktu), co oznacza, że obecnie wymóg w nim zawarty obejmuje już wszystkie oczyszczalnie komunalne, niezależnie od miejsca ich położenia. Niezasadny jest więc zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organy § 5 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia z 2014 r. w zakresie nałożenia na spółkę obowiązku w punkcie III.4 pozwolenia wodnoprawnego. Niewątpliwie przepisy omawianego rozporządzenia zobowiązują organy do uwzględniania w pozwoleniach wodnoprawnych, w których określono najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń, obowiązku pomiarów ilości i jakości ścieków dopływających do oczyszczalni oraz wprowadzanych do wód. Stanowisko skarżącej co do niecelowości i nieracjonalności nałożonego na spółkę obowiązku nie ma uzasadnienia w przepisach rozporządzenia z 2014 r. stanowi jedynie polemikę z warunkami pozwolenia wodnoprawnego w części punktu III.4. Organ odwoławczy nie naruszył wskazanych przez skarżącą przepisów prawa procesowego: art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., bowiem decyzja została wydana na podstawie dokumentów złożonych przez stronę wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego oraz w oparciu o przepisy rozporządzenia z 2014 r. Twierdzenia skarżącej co do wysokich kosztów stworzenia w przedmiotowej oczyszczalni warunków technicznych do pomiaru ilości ścieków są bez znaczenia dla oceny zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem ich legalności. W związku z powyższym na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.