IV SA/Wa 145/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-01-27
Skład orzekający: Monika Stępkowska-Bigiej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie ubiegającej się o status uchodźcy, znajdującej się w trudnej sytuacji materialnej, należy przyznać prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu?Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym, zwalniając skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanawiając mu pełnomocnika, ponieważ wykazał on, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania z powodu trudnej sytuacji materialnej, co mogłoby skutkować pozbawieniem prawa do sądu.Stan faktyczny
A. K. złożył skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z listopada 2013 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy. Skarżący wraz z rodziną przebywa w ośrodku dla cudzoziemców, nie posiada majątku i otrzymuje świadczenia w łącznej wysokości 1840 zł miesięcznie na siedem osób. Wraz ze skargą złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.Rozstrzygnięcie
Postanowiono zwolnić A. K. od kosztów sądowych oraz ustanowić dla niego adwokata jako pełnomocnika z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1) zwolnić A. K. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla A. K. adwokata.
A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. Wraz ze skargą skarżący złożył do Sądu wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. We wniosku podniósł, że wraz z rodziną (żoną i pięciorgiem małoletnich dzieci) przebywa w ośrodku dla cudzoziemców. Nie posiada żadnego majątku. Skarżący oraz jego żona otrzymują kwoty po 70 zł a dzieci po 340 zł jako świadczenia w procedurze uchodźczej.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że nie posiada zasobów pieniężnych, majątku. Skarżący oraz jego rodzina uzyskują jedynie pomoc od państwa w ramach tzw. procedury uchodźczej w łącznej wysokości 1840 zł miesięcznie (na siedem osób). Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych (na obecnym etapie postępowania jest to wpis od skargi w wysokości 300 zł) oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do sądu.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło