IV SA/Wa 1450/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2011 r. sprawy ze skargi B. Z. na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przekazania wniosku o wznowienie postępowania - uchyla zaskarżone postanowienie - Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., w związku z art. 127 § 3 i art. 144 K.p.a. uchylił swoje postanowienie z dnia [...] kwietnia 2011 r., w przedmiocie przekazania wniosku p. B. Z. według właściwości. W uzasadnieniu postanowienie wskazano, iż w związku ze zmiana art. 65 § 1 K.p.a. ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18), zwaną dalej "nowelą", aktualnie przekazanie sprawy nie jest już dokonywane w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Obecnie przekazanie sprawy następuje pismem, na które nie przysługuje zażalenie. Organ administracji, rozpoznając środek odwoławczy, bierze pod uwagę stan prawny na dzień orzekania, pomimo, iż Strona została powiadomiona o możliwości wniesienia środka odwoławczego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano również, iż w ocenie organu uprzednie rozstrzygnięcie w sprawie było trafne (sprawę należało przekazać według właściwości). W skardze p. B. Z. zwróciła uwagę, iż zażalenie wniosła zgodnie z pouczeniem. Skutkiem uchylenia poprzedniego orzeczenia uniemożliwiono Stronie dochodzenie jej praw. Powstała dla niej patowa sytuacja. W odpowiedzi na skargę Prezes RZGW podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Sąd administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie tylko z przyczyn w niej podniesionych. Sąd w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. Trafnie organ wskazał regułę związania organu odwoławczego stanem prawnym na dzień orzekania. Zauważył również, iż na ten dzień nie obowiązywała już regulacja, w myśl której, przekazanie sprawy administracyjnej według właściwości następowało w drodze postanowienia, na które służyło zażalenie. Nie wyciągnął stąd jednak prawidłowych wniosków, co do skutku zmiany regulacji. Pominął okoliczność, iż na dzień orzekania na przysługiwały środki odwoławcze od postanowienia wydanego uprzednio – w związku z treścią art. 141 § 1 K.p.a., zmianą art. 65 § 1 K.p.a. (wyeliminowanie instytucji zażalenia) i brakiem przepisów przejściowych, statuujących w jakimkolwiek zakresie zasadę stosowania regulacji dotychczasowych. W tej sytuacji rozpatrzenie zażalenia było niedopuszczalne, a wyłącznie w takim przypadku byłoby możliwe orzeczenie w granicach art. 138 § 1 w zw. z art. 144 K.p.a., w tym uchylenie uprzedniego postanowienia. Zażalenie zostało wniesione pismem z dnia 5 maja 2011 r., a więc niewątpliwie już po dniu wejścia w życie noweli, co miało miejsce w dniu 11 kwietnia 2011 r. Brak środków odwoławczych na dzień ich wniesienia obligował organ do wydania postanowienia, w myśl art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. Powodowałoby to pozostanie w obrocie postanowienia w przedmiocie przekazania sprawy według właściwości, którego skutki prawne należałoby oceniać, jako analogicznie do pisma w przedmiocie przekazania sprawy - w myśl aktualnych regulacji. Naruszanie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż prowadziło do wyeliminowania z obrotu aktu, co do którego brak było w aktualnym porządku prawnym środków zaskarżenia. Natomiast nie zasadne są zarzuty skargi, jakoby wydanie orzeczenia uniemożliwiało całkowicie dochodzenie Skarżącej jej praw czy "stawiało ją w sytuacji patowej". Z treści kwestionowanego aktu wynikało wprost, iż skutkiem orzeczenia będzie w przyszłości rozpatrzenie sprawy przez inny organ administracji. Bez znaczenia jest również kwestia, iż zażalenie zostało wniesione zgodnie z pouczeniem, gdyż samo pouczenie nie może stanowić materialnoprawnej podstawy procedowania przez organ odowalwczy. Wobec okoliczności, iż według stanu prawnego na dzień wydania zaskarżonego orzeczenia nie było instytucji zażalenia w kwestii przekazania sprawy według właściwości, zagadnienia merytoryczne - zasadność przekazania wniosku - nie mogą być przedmiotem zaskarżenia w ramach skarg na postanowienia w tym przedmiocie (zakres kontroli wyznaczony art. 3 §. 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Stąd zasadność przekazania sprawy według właściwości pozostaje poza oceną Sądu w niniejszej sprawie. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.