IV SA/Wa 1451/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przywrócenie terminu do złożenia odpisu skargi w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia odmówić przywrócenie terminu do złożenia odpisu skargi. Postanowieniem z dnia 1 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów, wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie jednego odpisu skargi. Postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 8 września 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 33 akt). Pismem z dnia 10 września 2014 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 12 września 2014 r.) skarżąca M. G. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia odpisu skargi i załączyła odpis skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w dniu 29 lipca 2014 r. odebrała przesyłkę sądową z dnia 21 lipca 2014 r, z szeregiem dokumentów, tj. wezwanie do uiszczenia wpisu, nadesłanie odpisów skargi, pouczenie i doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę. W pierwszej kolejności skoncentrowała się na obowiązku uiszczenia wpisu uiszczając go w terminie. Uwadze skarżącej umknęło jednak, że w kopercie może być jeszcze inne wezwanie. Zasugerowała się zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłki z dnia 21 lipca 2014 r., które w ocenie skarżącej było sformułowane niejednoznacznie i nie zawierało wskazania, że zawiera również wezwanie do nadesłania odpisu skargi. Skarżąca dodała, że nie ma wykształcenia prawniczego i nie posiada wiedzy z zakresu procedur sądowych. Skarżąca stanęła na stanowisku, że powyższe uzasadnia brak jej winy w uchybieniu terminu do nadesłania odpisu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej również jako "p.p.s.a.", sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia uwzględnienie wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego 11 grudnia 2012 r. II GSK 1721/12, te orzeczenie i orzeczenia powołanie poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii terminowości złożenia rozpatrywanego wniosku, Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Faktem jest, że skarżąca wraz z przedmiotowym wnioskiem dokonała czynności, której uchybiła w zakreślonym terminie - złożyła odpis skargi. W dalszej kolejności oceny Sądu wymaga przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego w literaturze zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 329). W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odpisu skargi nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżąca nie uprawdopodobniła, aby niedokonanie powyższej czynności procesowej w wyznaczonym terminie było następstwem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności. Z akt sprawy wynika, że pismami sądowymi z dnia 21 lipca 2014 r. zostały doręczone skarżącej: odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi, a także odpis odpowiedzi na skargę i tzw. pouczenie wstępne (pouczenie o treści art. 46, art. 47, art. 70 i art. 210 § 1 p.p.s.a.). Powyższa korespondencja została wysłana w jednej kopercie i skarżąca tego nie kwestionuje. Argumentacja skarżącej wskazująca na brak jej winy w uchybieniu terminu do nadesłania odpisu skargi sprowadza się natomiast do tego, że przesyłka sądowa zawierająca m.in. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierała zbyt dużą ilość pism jednocześnie, a zwrotne potwierdzenie odbioru było sformułowane niejednoznaczne. Następstwem tego, było niewykonanie wezwanie Sądu do nadesłania odpisu skargi przez skarżącą, która - jak podkreśla - nie ma wykształcenia prawniczego i wiedzy z zakresu procedur sądowych. W ocenie Sądu nie są to okoliczności uprawdopodabniające brak winy skarżącej M. G. w uchybieniu terminu do złożenia odpisu skargi. Okoliczności te wskazują bowiem na niedbalstwo w zapoznaniu się z korespondencją i ze swojej istoty nie mogą uzasadniać przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Bez znaczenia jest przy tym, że skarżąca pozostałe czynności wykonała prawidłowo. Nie sposób też, przyznać racji skarżącej, że jako osoba nie posiadająca wykształcenia prawniczego nie była w stanie wykonać wezwania. Sąd, stosownie do treści art. 6 p.p.s.a., udzielił skarżącej występującej w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczył ją o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. W świetle powyższego Sąd uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odpisu skargi i odmówił przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.