IV SA/Wa 1452/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1362/07 odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg Stowarzyszenia R. z siedzibą w R., J. H., Z. S., I. G., , E. D., A. W., B. K., W. K. i W. P. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji drogi krajowej postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2007 r. Pismem z dnia 17 lipca 2009 r. Z. S., reprezentowana przez adwokata, wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1362/07, którym odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2007 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi krajowej dla inwestycji polegającej na budowie obwodnicy miasta R.. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż Z. S. wraz z synami utrzymuje się m. in. z gospodarstwa o pow. ok. [...] ha znajdującego się na terenie przeznaczonym pod lokalizację drogi krajowej. Nadto wykonana już przez inwestora prace doprowadziły do spiętrzenia rzeki W. i zalania ich nieruchomości. Również zdaniem skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji leży w interesie społecznym, gdyż podjęcie dalszych kroków celem realizacji inwestycji – według jej oceny wadliwie ustalonej lokalizacji drogi będzie wiązało się z bardzo dużymi nakładami inwestycyjnym, które okażą się bezużyteczne w sytuacji uchylenia przed sąd zaskarżonych decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał wniosek wraz z aktami sprawy do rozpoznania sądowi I instancji. Sąd zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności Sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Zatem warunkiem wskazanej zmiany postanowienia jest zmiana takich okoliczności, które warunkowały jego podjęcie, tj. były analizowane przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 grudnia 2007 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż decyzja o ustaleniu lokalizacji zawiera jedynie wymagania dotyczące planowanej inwestycji, natomiast nie zatwierdza dokładnego i ostatecznego projektu budowlanego drogi. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2008r., sygn. akt II OZ 391-397/08 oddalił wniesione zażalenia od postanowienia Sądu I instancji. W uzasadnieniu swojego orzeczenia NSA wskazał m.in. iż decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi ma szczególny charakter ze względu na ważny interes społeczny i gospodarczy. Wstrzymanie tej decyzji byłoby istotnym zaburzeniem tego procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej, a zatem ocena przesłanek z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinna być dokonana szczególnie wnikliwie że zagwarantowanie prawa własności nie oznacza bynajmniej, że jest ono nienaruszalne. Mogą bowiem zaistnieć sytuacje, w których niezbędne jest ograniczenie tego prawa. Wynikłe z wykonania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej szkody podlegają uwzględnieniu w trybie art. 18 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych. Odszkodowanie przewidziane za przejście nieruchomości na własność, m.in. Skarbu Państwa, wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, co jest jednym z warunków udzielenia ochrony tymczasowej. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni popiera wyrażony przez Sąd II instancji pogląd i wskazuje, iż nie stracił on nic na swojej aktualności. Jak już wskazano za wynikłe z wykonania decyzji szkody, skarżącej będzie przysługiwało odszkodowanie. Wobec tego przyznane odszkodowanie powinno zrekompensować stratę spowodowaną przejęciem części nieruchomości lub umożliwić zakup nowej – gdzie skarżąca dalej będzie mogła prowadzić działalność rolniczą. Wobec tego niezasadny jest podnoszony zarzut, iż skarżąca zostanie pozbawiona źródła utrzymania. Nie może wpłynąć także na zmianę postanowienia podnoszona okoliczność, iż już wykonane prace wpłynęły na podniesienie rzeki i zalewanie pól. Należy pamiętać, iż przedmiotem skargi w postępowaniu sądowym jest decyzja lokalizacyjna, a ta jest dopiero pierwszym etapem do ewentualnego rozpoczęcia prac budowlanych. Skoro zatem skarżąca żąda wstrzymania prac budowlanych powinna czynić to w innym postępowaniu dotyczącym zezwolenia na rozpoczęcie prac budowlanych. Również zarzut, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji leży w interesie społecznym nie zasługuje na uwzględnienie z tego powodu, iż przesłanki dotyczące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków powinna dotyczyć skarżącego składającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienia NSA z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 838/08 Lex nr 480200). Również nie stanowi zmiany okoliczności w sprawie fakt, iż Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalający pierwotnie wniesioną skargę. Nie można na tym etapie postępowania przesądzać jaki wyrok zapadnie w wyniku ponownego rozpoznania sprawy. Reasumując należy stwierdzić, iż w sprawie nie nastąpiła "zmiana okoliczności", która skutkowałaby koniecznością zmiany lub uchylenia poprzedniego postanowienia o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wobec tego na podstawie art. 61 § 4 i § 5 powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.