IV SA/Wa 1454/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2009 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie uzgodnienia warunków do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji postanawia zwolnić R. K. od kosztów sądowych. R. K. w skardze na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W nadesłanym do Sądu w dniu 25 września 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniosku o przyznanie prawa pomocy, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF skarżący podniósł , ze jako jedyny żywiciel rodziny (ma na utrzymaniu siebie, żonę i dwóch synów) nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stwierdził, iż jego firma istnieje tylko dzięki kredytowi, którego nie jest w stanie spłacić. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz dwoma synami, jest właścicielem domu o pow. ok. 40 m2, nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaciągnął kredyty wys. ok. 70.000,00 zł. Z działalności gospodarczej uzyskuje dochód w wysokości 1.800,00 zł. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku skarżący w dniu 14 października 2009 r. nadesłał pismo, w którym m. in. wskazał następujące wydatki ponoszone na bieżące utrzymanie: energia elektryczna – ok. 250 zł, gaz – 45 zł, woda i kanalizacja – 100 zł, telefon i Internet – 160 zł, opał – 300 zł, podatek od nieruchomości – 15 zł, żywność ok. 20 zł dziennie. Ponadto oświadczył, iż kredyt został zaciągnięty w celu zlikwidowania niedoboru finansowego i uregulowania drobnych długów i zaległych rachunków. Do pisma dołączył wyciągi z kont bankowych, umowy kredytów i pożyczek, oraz zaświadczenie z urzędu skarbowego o dochodach za rok 2008 – informując, iż w związku z tym, że rozlicza się z urzędem skarbowym na zasadzie księgi przychodów i rozchodów, nie posiada w tej chwili dokumentów stwierdzających tegoroczny dochód. Oświadczył jednak, ze tegoroczne dochody są ok. 25 % niższe od zeszłorocznych. . Rozpatrując wniosek R. K. należy wskazać, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do poniesienia kosztów postępowania. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy, gdy wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Podane przez skarżącego informacje oraz nadesłanie dokumenty pozwalają przyjąć, że poniesienie kosztów sądowych może narazić jego oraz jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Biorąc pod uwagę, wskazany przez wnioskodawcę fakt, iż dochód czteroosobowej rodziny stanowi kwota ok. 1800 zł, należało uwzględnić jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W tej sytuacji należy uznać za wiarygodne stwierdzenie, że zaciągnięte kredyty służą m. in. zmniejszeniu niedoborów finansowych i uregulowaniu zaległych rachunków. Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.