IV SA/Wa 1454/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś – Rosińska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R.K. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2010r., sygn. akt IV SA/Wa 1454/09 w sprawie ze skargi R.K. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2009r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: - odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2010r., sygn. akt IV SA/Wa 1454/09 Wnioskiem z dnia 18 marca 2010r. skarżący R.K. wniósł o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2010r. wydanego w sprawie z jego skargi na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2009r, nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącego na stronie 2 uzasadnienia wyroku omyłkowo stwierdzono, że "Marszałek Województwa [...] wydał w przedmiocie umorzenia postępowania decyzję, a nie postanowienie (...) Organ podkreślił że nie uchyla się jednak tej decyzji(...)". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpni. 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W doktrynie i orzecznictwie powszechnie przyjęty jest pogląd, iż oczywistość omyłki musi jednoznacznie wynikać z treści orzeczenia w sposób pozwalający na natychmiastowe jej rozpoznanie. Pojęcie oczywistej omyłki nie dotyczy więc ani przeoczenia, jakiego sąd się dopuścił przy rozstrzygnięciu sprawy, ani niezgodności sentencji z następnie sporządzonym uzasadnieniem (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz, J. P. Tarno, LexisNexis, Warszawa 2006, s. 341). Tryb sprostowania, nie może również prowadzić do zmiany ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd w sprawie. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż wniosek złożony przez skarżącego nie mógł być uwzględniony, gdyż nie dotyczy on sprostowania uzasadnienia mającego polegać na korekcie dostrzeżonych w nim oczywistych omyłek czy błędów pisarskich, ale ma na celu wpisanie do treści uzasadnienia wyroku dodatkowych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy. Taka zaś modyfikacja treści uzasadnienia wyroku, wykraczałaby w ocenie Sądu poza wyznaczone ww. przepisem granice sprostowania orzeczenia, które ze swej istoty służy jedynie wyeliminowaniu z wyroku bądź jego uzasadnienia błędów o charakterze czysto technicznym (np. oczywistych pomyłek w pisowni nazwisk) jakie mogły powstać w trakcie jego sporządzania. Skoro zaś wniosek R.K. nie dotyczy sprostowania tego rodzaju błędów lub omyłek pisarskich to oznacza, że nie ma on usprawiedliwionych podstaw. Jednocześnie wyjaśnić należy, że sąd w uzasadnieniu wyroku przedstawia m.in. stan faktyczny sprawy (art. 141 § 4 p.p.s.a.), to znaczy relacjonuje dotychczasowy przebieg postępowanie w sprawie do rozprawy przed sądem administracyjnym. Natomiast wyjaśnienie powziętego rozstrzygnięcia (w tej sprawie stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji) ma miejsce w dalszej części uzasadnienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.