IV SA/Wa 1456/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 24 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi I. T. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej i wydaleniu z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Skarżący I. T. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek o prawo pomocy złożył wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej i wydaleniu z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podał, że 1) przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców, 2) otrzymuje świadczenie pieniężne (750 zł. miesięcznie) na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terytorium RP o którym mowa w art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 680),.3) ze środków tych opłaca wynajęcie mieszkania, 4) nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Stwierdzono, co następuje : Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie w całości. Na wstępie należy wyjaśnić, że Sąd (referendarz sądowy) rozstrzyga o zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy, biorąc pod uwagę aktualną, rzeczywistą sytuację majątkową i dochodową strony, która wystąpiła z wnioskiem o przyznanie tego prawa. We wniosku PPF (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 2 lipca 2012 r.) skarżący podał, że przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców. Jednocześnie wskazał, ze otrzymuje świadczenie na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terytorium RP. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, I. T. w toku trwania postępowania o nadanie statusu uchodźcy, przebywał w Ośrodku dla Cudzoziemców w L. (na ten adres zostały doręczone decyzje organów obu instancji), jednakże od lipca b.r. – przebywa w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców i Areszcie Śledczym w Celu Wydalenia w K. (vide: pismo Naczelnika Wydziału Ośrodka z dnia 4 lipca 2012 r. w aktach administracyjnych sprawy, pismo Przewodniczącej Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2012 r. – k. 30 akt sprawy). Okoliczność ta ma znaczące konsekwencje dla zasadności wniosku, albowiem z przepisu art. 70 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcowi ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2012 r., poz. 680) wynika, że cudzoziemiec, przebywający w strzeżonym ośrodku lub areszcie w celu wydalenia, nie otrzymuje pomocy socjalnej. W tej sytuacji należało więc uznać, że skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.