IV SA/Wa 1460/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Gminy J. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: - zwolnić W. S. od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, jakiego domaga się uczestnik postępowania- W. S., następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść pełny kosztów. W nadesłanym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy W. S. wskazał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawca jest emerytem, w stosunku do którego orzeczono umiarkowany stopień niepełnosprawności. Waldemar Ślusarski jest osobą schorowaną, po dwóch zawałach serca, wszczepionym stymulatorze serca oraz dwóch stentach na tętnicach. Jedynym dochodem wnioskującego o przyznanie prawa pomocy jest emerytura w wysokości 1320 zł. Uzyskiwany dochód, według oświadczenia wnioskodawcy, nie wystarcza mu nawet na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania oraz niezbędnych lekarstw. Z nadesłanego formularza PPF wynika ponadto, iż wnioskodawca oprócz domu o pow. 140 m2 nie posiada żadnego innego majątku oraz przedmiotów wartościowych. Mając na uwadze powyższe dane stwierdzono, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Pokrycie przez niego pełnych kosztów mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia jego niezbędnych potrzeb życiowych. Należy mieć bowiem na uwadze, iż miesięczne dochody wnioskodawcy w wysokości 1320 złotych służą do pokrycia nie tylko kosztów bieżącego utrzymania ale również kosztów stałego leczenia oraz pomocy osób trzecich. Orzeczenie w stosunku do wnioskodawcy umiarkowanego stopnia niepełnosprawności oznacza iż został on zaliczony do osób o naruszonej sprawności organizmu, wymagających w celu pełnienia ról społecznych częściowej lub okresowej pomocy innej osoby w związku z ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Powyższa okoliczność ma zatem wpływ na ocenę zasadności przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawca, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, nie ma zatem realnych możliwości uzyskania dodatkowych dochodów, a tym samym pokrycia pełnych kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Oceniając wniosek W. S. o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wykazał on, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.