IV SA/Wa 1462/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Rząsa, asesor WSA Agnieszka Wąsikowska (spr.), Protokolant ref. staż. Anna Arendt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi T. R. i Z. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów dotyczących danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] po rozpatrzeniu odwołania [...] od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., znak [...] w sprawie odrzucenia zarzutów [...] i [...] dotyczących danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, ujawnionych w operacie modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębów ewidencyjnych: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], jednostki ewidencyjnej [...], powiatu [...], województwa [...], odnośnie własności działek ewidencyjnych numer [...] i [...], stanowiących własność [...], zapisanych w jednostce rejestrowej gruntów G359 oraz działki ewidencyjnej numer [...], stanowiącej własność [...], zapisanych w jednostce rejestrowej gruntów G112 położonych w obrębie ewidencyjnym [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w 2018 r. na terenie jednostki ewidencyjnej [...] - obręb ewidencyjny: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], powiat [...] została przeprowadzana modernizacja ewidencji gruntów i budynków ewidencyjnej. Projekt operatu opisowo-kartograficznego dotyczący modernizacji ewidencji gruntów i budynków ww. obrębów ewidencyjnych położonych na terenie gminy [...] został wyłożony do publicznego wglądu w terminie od 17 września 2018 r. do 5 października 2018 r. w siedzibie Starostwa Powiatowego w [...]. Tomasz [...] w wyznaczonym terminie złożył zastrzeżenie do ww. projektu o następującej treści: "Proszę o sprostowanie oznaczenia działki [...] gdyż jestem jej właścicielem, użytkownikiem. Błędnie wpisano oznaczenie [...]", a także [...] złożył uwagę do tego projektu następującej treści "Proszę o ponowne przeanalizowanie dokumentacji, gdyż jestem właścicielem i użytkuję działkę [...] (przed podziałem pod drogę [...]) a nie działkę [...]". Następnie zgodnie z art. 24a ust. 7 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne zgłoszone uwagi w dniu 9 października 2018 r. zostały rozpatrzone przez upoważnionego pracownika Starostwa Powiatowego w [...] przy udziale wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków. Pismem z dnia 15 października 2018 r., zainteresowani zostali powiadomieni, że uwagi nie zostały uwzględnione. Projekt operatu opisowo-kartograficznego z dniem 29 października 2018 r. stał się operatem ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym Starosta Powiatu [...] zamieścił w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Starostwa oraz w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] listopada 2018 r. pod poz. [...]. Uznając, że w sprawie ma zastosowanie art. 24a ust. 9 ustawy, Starosta Powiatu [...] pismem z dnia 23 listopada 2018 r., zawiadomił strony o wszczętym w związku z pismem [...] z dnia 29 października 2018 r. postępowaniu w sprawie zarzutu do danych ewidencyjnych wykazanych w operacie opisowo-kartograficznym z przeprowadzonej w 2018 r. modernizacji ewidencji gruntów i budynków, odnośnie działek ewidencyjnych numer: [...] i [...], powstałych z podziału działki numer [...], stanowiących własność [...] oraz działki ewidencyjnej numer [...], powstałej z podziału działki numer [...], stanowiącej własność [...] oraz o możliwości złożenia wyjaśnień, ewentualnych zastrzeżeń i posiadanych dokumentów w przedmiotowej sprawie w terminie 14 dnia do dnia otrzymania niniejszego zawiadomienia - osobiście lub przez pełnomocnika w siedzibie tut. urzędu. W związku z powyższym w piśmie, które wpłynęło do urzędu w dniu 10 grudnia 2018 r., [...] ustosunkował się następująco: " (...) Działka [...] o powierzchni 0,23 ha jest własnością [...]. Od strony zachodniej ww. działka graniczy z działką Pana [...], od strony wschodniej z działką Pana [...]. Po przejęciu części działki przez Skarb Państwa powierzchnia działki [...] wynosi 0,20 ha. W wyniku popełnionych błędów od roku 2017 za 0,07 ha działki [...] nie jest opłacany podatek gruntowy. Działka [...] o powierzchni 0,47 ha jest własnością [...] i graniczy z działką od strony zachodniej z działką Pana [...], a od strony wschodniej z działką Pana [...]. Skarb Państwa przejął pod budowę drogi [...] z działki [...] 0,06 ha. Obecnie w dokumentacjach istnieją niepoprawne dane dotyczące ww. działek. " Zawiadomieniem z dnia 15 grudnia 2018 r., powiadomiono strony postępowania, że zgodnie z art. 10 K.p.a. strona może zapoznać się z zebranym materiałem dowodowym. Strony nie skorzystały z tej możliwości. Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r., znak [...] orzekł o odrzuceniu zarzutów [...] i [...] dotyczących danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, ujawnionych w operacie modernizacji ewidencji gruntów i budynków, odnośnie własności działek ewidencyjnych numer [...] i [...], stanowiących własność [...], zapisanych w jednostce rejestrowej gruntów [...] oraz działki ewidencyjnej numer [...], stanowiącej własność [...], zapisanych w jednostce rejestrowej gruntów [...] położonych w obrębie ewidencyjnym [...], gdyż wpisy w rejestrze gruntów i budynków są zgodne z wydanymi i obowiązującymi dokumentami własności, dotyczącymi działek ewidencyjnych numer [...] ,[...] i [...], położonymi w obrębie ewidencyjnym [...]. W odwołaniu [...], podtrzymał pierwotne zarzuty dotyczące własności ww. działek ewidencyjnych, będące powtórzeniem z wcześniejszych pism złożonych do organu I instancji. Jednocześnie zarzucił niezgodną powierzchnię ww. działek znajdujących się na gruncie z powierzchnią ujawnioną w ewidencji gruntów. Następnie w dniu [...] lutego 2019 r. organ wydał postanowienie znak [...] dotyczące sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w ww. decyzji. Strony nie wniosły zażalenia. Postanowienie stało się ostateczne w dniu 19 lutego 2019 r. Rozpatrując sprawę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po dokonaniu analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie oraz przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy ustalił, że zgodnie § 37 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków wykonawca modernizacji do ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, wykorzystał metodę fotogrametryczną. Jedynie w sytuacjach gdy według zgodnych oświadczeń zainteresowanych właścicieli nieruchomości na gruncie istniały zachowane znaki i ślady graniczne, które nie odwzorowały się na zobrazowaniach lotniczych - wykonawca zobowiązany był uzupełnić pomiar fotogrametryczny pomiarem bezpośrednim na gruncie. W trakcie tej pracy zostały ustalone i pomierzone wszystkie granice nieruchomości położone na terenie, obrębu ewidencyjnego [...], które dotychczas nie były ustalone. Zostały spisane protokoły ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych oraz sporządzone szkice graniczne, stanowiące integralną część tych protokołów. O czynnościach ustalenia przebiegu granic zostali powiadomieni wszyscy właściciele nieruchomości. Na gruncie, po prawidłowym zawiadomieniu stawił się [...], właściciel działki numer [...], który podpisał protokół z dnia 14 czerwca 2018 r. i zgodził się na okazany przebieg granic, który został ustalony na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz zgodnego oświadczenia stron. Ustalenie przebiegu granic przedmiotowych działek nastąpiło przed wprowadzeniem w operacie ewidencji gruntów i budynków podziału tych działek pod inwestycję drogową, na podstawie ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "budowa drogi ekspresowej [...]..." dlatego w ww. protokole widniały obowiązujące jeszcze numery działek ewidencyjnych, lecz wykonawca modernizacji przyjął przebieg granic działki ewidencyjnej numer [...] oraz przebieg granicy pomiędzy działką numer [...] a działką numer [...] przed podziałem działka numer [...], a także przebieg granicy pomiędzy działką numer [...] a działką numer [...] /przed podziałem działka numer [...], w tym położenie punktów granicznych, na podstawie operatu geodezyjnego dotyczącego mapy z projektem podziału nieruchomości w związku z ww. inwestycją, przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] listopada 2016 r. pod numerem [...]. Natomiast przebieg granicy działek wnioskodawców od strony drogi, w tym położenie punktów granicznych ustalono opierając się na szkicu Nr [...] znajdującego się w operacie uwłaszczeniowym Nr [...]. Ustalenia te nastąpiły w trybie § 39 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Na podstawie pomiarów wykonanych w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków oraz pomiarów dotychczasowych obliczono powierzchnie poszczególnych działek oraz powierzchnie użytków gruntowych i ich klas w działkach. Powierzchnie działek numer [...] i [...], do czasu przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków były wykazane w ewidencji gruntów i budynków z dokładnością zapisu do 1 ara. Po protokólarnym ustaleniu wszystkich granic przedmiotowych działek obliczono współrzędne punktów granicznych a następnie powierzchnie działek, które wykazano z precyzją zapisu do 0,0001 ha. Działka numer [...] zmieniła powierzchnię z 0,13 ha dotychczas wykazanej w ewidencji gruntów i budynków, na nową powierzchnię 0,2561 ha oraz działka numer [...] z powierzchni 0,44 ha, na nową powierzchnię 0,3535 ha, gdyż na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "budowa drogi ekspresowej [...]..." została wprowadzona zmiana podmiotowa w stosunku do działek numer [...] ,[...] ,[...] ,[...] o następującej treści: działka numer [...] o pow. 0,23 ha została podzielona na działki numer: [...] o pow. 0.0503 ha, [...] o pow. 0,0331 ha, [...] o pow. 0,0141 ha i [...] o pow. 0,13 ha, działka numer [...] o pow. 0,23 ha została podzielona na działki numer: [...] o pow. 0,0270 ha, [...] o pow. 0,0003 ha i [...] , o pow. 0,20, działka numer [...] o pow. 0,23 ha została podzielona na działki numer: [...] o pow. 0,0275 ha i [...] o pow. 0,20 oraz działka numer [...] o pow. 0,47 ha została podzielona na działki numer: [...] o pow. 0,0305 ha i [...] o pow. 0,44 ha. Z dokumentacji znajdującej się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym prowadzonym przez Starostę Powiatu [...] wynika, że w rejestrze gruntów z 1964 r. figuruje działka numer [...] o powierzchni 1,16 ha. Z operatu technicznego sporządzonego dla potrzeb uregulowaniu własności gospodarstw rolnych Nr [...] wynika, że w 1977 r. działka ewidencyjna numer [...] o powierzchni 1,16 ha została podzielona na działki numer [...] o pow. 0,23 ha, [...] o pow. 0,23 ha, [...] o pow. 0,23 ha i [...] o pow. 0,47 ha. Szkic Nr [...] znajdujący się w ww. operacie wykazuje, że działka numer [...] od północy graniczy z działką numer [...] a od strony południowej graniczy z działką numer [...], natomiast działka numer [...] sąsiaduje od północy z działką numer [...] a od strony południowej z działką numer [...]. Natomiast brak jest jakiejkolwiek informacji o sporządzeniu i przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji technicznej z rozgraniczenia, które zostało wszczęte postanowieniem Urzędu Gminy i Miasta [...] z dnia [...] lutego 1994 r., znak [...] w sprawie wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działkami ewidencyjnymi numer [...] i [...] położonymi w obrębie ewidencyjnym [...], gminy [...] oraz działkami ewidencyjnymi numer [...] i [...] oraz działkami numer [...] i [...] położonymi w tym samym obrębie, dołączonym przez skarżącego. Brak jest również innych adnotacji, w tym dotyczącej rezygnacji z wykonania niniejszej pracy geodezyjnej zarejestrowanej w papierowym rejestrze robót pod poz. [...], Nr [...]. Dodatkowo Urząd Miasta i Gminy [...] w piśmie [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. poinformował tutejszy organ, że w aktach sprawy brak jest informacji o zakończeniu postępowania rozgraniczeniowego. Obecny stan wykazany w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego [...], gminy [...] jest zgodny z wydanymi i obowiązującymi dokumentami własności, dotyczącymi działek ewidencyjnych numer [...] i [...] aktualnie numery [...], [...] i [...], a obecnie wykazany przebieg granic oraz ich powierzchnia zgodnie z dokumentami geodezyjnymi przyjętymi do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] i [...] powyższej decyzji zarzucili naruszenie prawa materialnego – art. 24a ust. 9 u.p.g.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie zarzutów zgłoszonych przez Skarżących do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym dotyczących działek [...] i [...] stanowiących własność [...] oraz działki nr [...] stanowiącej własność [...] w sytuacji gdy w świetle zebranego materiału dowodowego zarzuty te należało uznać za uzasadnione. W uzasadnieniu skargi wskazano, że pierwotna działka nr [...] o pow. 1,16 ha została podzielona w 1964 r. w wyniku czego powstały działki nr [...] o pow. 23 ha, [...] o pow. 23 ha, [...] o pow. 0,232 ha, [...] o pow. 0,47 ha. Zgodnie ze starymi mapami położenie działek przebiegało w ten sposób, że działka nr [...] graniczyła z działką [...] i [...], która graniczyła z działką nr [...]. Natomiast działka nr [...] graniczyła z działką [...]. Działka nr [...] stanowiła własność [...], a działka nr [...] stanowiła własność [...]. Strona zwróciła uwagę, że taki stan utrzymywał się przez kolejne lata i do błędnego umiejscowienia działek na mapie najprawdopodobniej doszło w wyniku podziału nieruchomości i wydzielenia ich części pod drogę "[...]". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedawnioną w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 30 sierpnia 2019 r. żadna ze stron się nie stawiła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Powołana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w obecnie rozpoznawanej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2019 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z [...] stycznia 2019 r. orzekającą o odrzuceniu zarzutów [...] i [...] dotyczących danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, ujawnionych w operacie modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2019 r. poz. 725 ze zm.; dalej "ustawa") przez ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) rozumie się system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Jedną z zasad prowadzenia ewidencji gruntów i budynków jest zasada aktualności, zgodnie z którą starostowie są zobowiązani do utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. W przypadku stwierdzenia, że ewidencja gruntów i budynków stała się nieaktualna, organy administracji geodezyjnej i kartograficznej zobowiązane są podjąć działania niezbędne do jej zaktualizowania. Przepisy ustawy oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2019 r. poz. 393) wyraźnie precyzują, kiedy i pod jakimi warunkami aktualizacja operatu jest możliwa, a brak wymaganej prawem dokumentacji, na podstawie której właściwy organ dokonuje aktualizacji operatu ewidencyjnego, musi prowadzić do odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym. W art. 20 ustawy ustawodawca określił rodzaje informacji o gruntach (art. 20 ust. 1 pkt 1 oraz ich właścicielach (art. 20 ust. 2), które obejmuje ewidencja gruntów. Informacje te mają charakter, zarówno przedmiotowy, jak i podmiotowy. W odniesieniu do gruntów informacje o charakterze przedmiotowym dotyczą ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty (art. 20 ust. 1 pkt 1). Informacje podmiotowe (art. 20 ust. 2 pkt 1) dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Informacje o gruntach, budynkach i lokalach (zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe) zawiera operat ewidencyjny, którego zawartość określa art. 24 ust. 1 ustawy. Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów i wprowadzania w niej zmian reguluje ww. rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Aktualizacja operatu ewidencyjnego może nastąpić wyłącznie przez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Sąd podkreśla, że ewidencja gruntów i budynków ma charakter techniczno - deklaratoryjny, ujawnianie w niej określonych praw do gruntu spełnia tylko funkcję informacyjną. Wpis w ewidencji gruntów i budynków nie kreuje zatem stanu prawnego nieruchomości (tj. np. nie przyznaje nikomu prawa własności), a jedynie potwierdza ten stan prawny. Oznacza to, że organ ewidencyjny jedynie rejestruje w ewidencji gruntów i budynków te stany prawne, które zostały ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające i wynikają z potwierdzających je dokumentów. Nie jest on natomiast uprawniony do rozstrzygania sporów dotyczących tego, komu przysługuje prawo własności do określonej działki ewidencyjnej, jeśli nie jest to możliwe do ustalenia na podstawie przedłożonych dokumentów. Należy zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżących podważając legalność zaskarżonej decyzji, nie wskazał żadnych dowodów, które potwierdziłyby wątpliwości przez niego przedstawione. Wprawdzie na organie administracyjnym ciąży obowiązek realizacji zasady prawdy obiektywnej, niemniej jednak strona w realizacji tej zasady powinna współdziałać z nim, wskazując mu np. środki dowodowe na poparcie swoich twierdzeń, czy podając do wiadomości organu wszystkie istotne okoliczności sprawy i dopilnowując ich utrwalenia w dokumentach. Powinność współdziałania strony z organem w realizacji obowiązku wyczerpującego zebrania materiał dowodowego, jest o tyle uzasadniona i konieczna, że to strona może ponieść negatywne konsekwencje braku współdziałania z organem w tym zakresie. Stosownie do art. 24a ust. 1 ustawy, starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. Zgodnie natomiast z art. 24a ust. 9 i 10 ustawy środkiem prawnym służącym do kwestionowania danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo kartograficznym, przez osoby, których interesu prawnego dotyczą te dane, są zarzuty. O uwzględnieniu lub odrzuceniu tych zarzutów, starosta rozstrzyga w drodze decyzji (ust. 10 art. 24a Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. Starosta [...] orzekł o odrzuceniu zarzutów skarżącego. Skarżący natomiast w toku postępowania administracyjnego, jak i w skardze jednie podnosił, że organ naruszył art. 24a ust. 9 ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a przy tym nie wskazał jednocześnie, z czego takie wnioski wywodzi powołując się na konkretne dowody. Sąd nie podziela zarzutów skarżącego. W ocenie Sądu organy uwzględniły wszystkie istotne okoliczności dla rozstrzygnięcia tej sprawy. Skarżący ogólnie podnosił w toku postępowania, że wskazane w ewidencji działki są nieprawidłowo umiejscowione i stanowią własność innych osób, ale w tym zakresie nie uprawdopodobnił swoich twierdzeń. Organ natomiast zgromadził w sposób wyczerpujący materiał dowodowy, mapy i inne akty, które były istotne dla wyjaśnienia sprawy. W tej sytuacji nie można zarzucić organowi, że działał niezgodnie z zasadami postępowania. Poza tym organ podał i wyjaśnił tryb swoich działań, jak i wskazał dowody, na których oparł swoje rozstrzygnięcie. W aktach sprawy znajduje się szkic, na którym zaznaczone zostały numery kwestionowanych działek i ich powierzchnia (szkic nr [...] do operatu [...], k. 9 akt admin.), historia działki [...] (k.20), która powstała z podziału działki [...]. Z mapy nr [...] wynika dokładnie, które działki graniczą z którymi. Ustalenia te skarżący kwestionował w toku postępowania, jednak do tej mapy w żaden sposób się nie ustosunkował i nie podważył jej wiarygodności. Nie można zatem zarzucić organom nieprawidłowych bądź dowolnych ustaleń. Tryb i dokumenty, na podstawie których wykazuje się przebieg granic określa § 36 – § 39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Z przepisów tych wynika, że podstawą przeprowadzenia modernizacji są dane przyjęte do zasobu geodezyjnego i tylko w oparciu o nie może być takie postępowanie prowadzone. Dlatego też do przeprowadzenia modernizacji przyjęto jako podstawę dane uwidocznione w dokumentach geodezyjnych. Nie znajdują też żadnego potwierdzenia zarzuty skargi dotyczące "błędnego wskazania podziału działki nr [...]". Jak już wyżej wskazano organ ewidencyjny jedynie rejestruje w ewidencji gruntów i budynków te stany prawne, które zostały ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające i wynikają z potwierdzających je dokumentów. Nie jest on natomiast uprawniony do rozstrzygania sporów dotyczących tego, komu przysługuje prawo własności do określonej działki ewidencyjnej (na co zwracał uwagę pełnomocnik skarżącego w niniejszej sprawie), jeśli nie jest to możliwe do ustalenia na podstawie przedłożonych dokumentów. Dokumentacja urzędowa powinna być utrzymywana w stałej aktualności, nie tylko co do stanu faktycznego, ale i prawnego. Tak więc w niniejszej sprawie organy ewidencyjne prawidłowo zarejestrowały jedynie stan prawny ustalony w innym trybie i przez inne organy orzekające (ten kierunek wykładni potwierdza także Naczelny Sąd Administracyjny - II SA 566/99, Lex 46217; II SA 810/98, Lex 41304). Strona w toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie podważyła w sposób przekonywujący już dokonanych przez organ ustaleń, ponieważ argumentacja wskazana w skardze, nie została potwierdzona żadnymi dokumentami/dowodami, a także nie została uzupełniona - z uwagi na nieobecność strony - na rozprawie. Wskazanie w skardze, że "do błędnego umiejscowienia działek na mapie najprawdopodobniej doszło w wyniku podziału nieruchomości i wydzieleniu ich części pod drogę "[...]"." – nie znajduje żadnego potwierdzenia w materiale zgromadzonym w sprawie. Wobec nie zakwestionowania w sposób przekonywujący podjętych działań przez organ, zarzuty skargi nie mogą zostać uwzględnione. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.