IV SA/Wa 1464/10

WyrokWSA w Warszawie2010-12-08

Skład orzekający: Łukasz Krzycki, Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Wanda Zielińska-Baran

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Głównego Geodety Kraju o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej upomnienia geodecie jest zgodna z prawem, gdy skarżący nie wskazał podstaw stwierdzenia nieważności i domaga się ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ma na celu wyłącznie badanie, czy decyzja jest dotknięta wadą określoną w art. 156 § 1 K.p.a., a nie ponowne merytoryczne rozpoznanie sprawy. Skarżący nie wskazał podstaw do stwierdzenia nieważności, a prawomocny wyrok WSA potwierdził prawidłowość decyzji, co wiąże organ. Wobec tego decyzja Głównego Geodety Kraju o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji jest zgodna z prawem.
Stan faktyczny
M. B. posiadający uprawnienia zawodowe w geodezji został zawieszony decyzją Głównego Geodety Kraju na okres jednego roku w 2005 roku. W 2008 roku otrzymał upomnienie, które zostało prawomocnie utrzymane przez WSA w Warszawie. W 2010 roku M. B. wniósł wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o upomnieniu, a następnie o ponowne rozpatrzenie sprawy, które zostały odrzucone przez Głównego Geodetę Kraju. Skarżący zaskarżył decyzję odmowną do WSA w Warszawie.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - oddala skargę - Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. Główny Geodeta Kraju, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 3 K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku M. B. z dnia [...] czerwca 2010 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Geodety Kraju z dnia [...] kwietnia 2010 r. w sprawie zawieszenia uprawnień zawodowych z dziedziny geodezji i kartografii utrzymał w mocy ww. decyzję Głównego Geodety Kraju. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym: Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. zawiesił M. B., posiadającemu świadectwo uprawnień zawodowych Nr [...], wykonywanie uprawnień zawodowych na okres jednego roku. Jednocześnie zezwolił mu na ich wykonywanie do dnia [...] maja 2005 r., tj. do dnia zakończenia rozpoczętych prac geodezyjnych. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Główny Geodeta Kraju decyzją wydaną w dniu [...] stycznia 2008 r. udzielił skarżącemu jedynie upomnienia. Na decyzję tę M. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 31 lipca 2008 r. o sygnaturze akt IV SA/Wa 705/08 ww. skargę oddalił. Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. M. B. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2008 r. Po rozpoznaniu ww. wniosku Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. odmówił stwierdzenia nieważności wspomnianej wyżej decyzji z dnia [...] stycznia 2008r. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. M. B. wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją Głównego Geodety Kraju z dnia [...] kwietnia 2010r. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Główny Geodeta Kraju decyzją wydaną w dniu [...] czerwca 2010 r. utrzymał mocy decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2010 r. W uzasadnieniu ww. decyzji organ podniósł, że w uzasadnieniu decyzji wydanej w dniu [...] kwietnia 2010 r. wskazano, że decyzja Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2010r., którą udzielono geodecie upomnienia, była przedmiotem kontroli prawnej dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Sąd ten ocenił, że materiał dowodowy zebrany w sprawie dawał podstawę do stwierdzenia, iż działalność zawodowa skarżącego jest obciążona nieprawidłowościami, a skarżący z własnej winy naruszył postanowienia art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.- dalej zwana ustawą geodezyjną). Ponadto Główny Geodeta Kraju wskazał, iż we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy skarżący nie podniósł żadnych nowych argumentów mogących mieć wpływ na zmianę sposobu rozstrzygnięcia sprawy. Wyraził jedynie przekonanie, iż "z zebranego materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że nigdy w swojej działalności nie naruszył przepisów art. 12 Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 16 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r." W ocenie organu zasadność tego twierdzenia podważa jednak materiał dowodowy, oceniony w sposób odmienny od skarżącego zarówno przez Głównego Geodetę Kraju, jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2010 r., wnosząc o jej uchylenie lub zmianę. W uzasadnieniu skargi M. B. podniósł m. in., że w wydanym w jego sprawie wyroku Sąd nie wskazał bezpośrednio Głównemu Geodecie Kraju jaką decyzję ma podjąć w przedmiotowej sprawie. Organ mógł zatem, pozostając stosownie do art. 153 P.p.s.a. związany oceną prawną zawartą w wyroku Sąd, zmienić decyzję w sprawie udzielenia skarżącemu upomnienia, uznając - stosownie do treści art. 42 ust. 3 ustawy geodezyjnej, że nie ma konieczności udzielenia skarżącemu upomnienia. Skarżący wskazał ponadto, iż jedynym zarzutem uzasadniającym naruszenie przez niego art. 42 ust. 3 ustawy geodezyjnej było stwierdzenie, że skarżący zalega z przekazywaniem prac geodezyjnych. Na tę okoliczność M. B. przedstawił zaświadczenia wydane w dniach [...] maja 2009 r. i [...] lutego 2010 r. przez Prezydenta Miasta G. - organ prowadzący Grodzki Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w G., z których treści wynika, że w latach 1997 - 2007, tj. przed dniem wydania decyzji z dnia [...] stycznia 2008 r. o udzieleniu upomnienia, wykonał ponad 557 różnych prac geodezyjnych, włączonych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a więc wykonanych zgodnie z prawem i zasadami wiedzy. Treść powyższych zaświadczeń postaje w sprzeczności z decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r., której wydanie uzasadniono przedstawioną informacją dotyczącą zaległości z grodzkiego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej w G. Skarżący podniósł ponadto, iż wydanie ww. zaświadczeń po dacie wydania decyzji o udzieleniu mu upomnienia nie ma żadnego wpływu na fakty w nich potwierdzone. Zatem twierdzenie w decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r., że zaświadczenia te potwierdzają fakty zaistniałe po wydaniu decyzji udzielającej skarżącemu upomnienia i nie mają w związku tym wpływu na rozstrzygnięcie sprawy jest - w ocenie skarżącego -błędne. W piśmie procesowym złożonym na rozprawie w dniu 8 grudnia 2010 r. M. B. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] kwietnia 2010 r. Wskazał ponadto na naruszenie art. 10 K.p.a. który odnosiłby się wyłącznie do nadzwyczajnego trybu odwoławczego podnosząc, iż z treści zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia [...] marca 2010 r. wynika, iż organ informując skarżącego o wszczęciu postępowania jednoznacznie wyznaczył końcowy termin do dnia [...] kwietnia 2010 r. do udziału w sprawie. Wywodzić z tego należy, iż od początku M. B. został pobawiony czynnego udziału w sprawie. Pierwszej decyzji wydanej w postępowaniu o stwierdzenie nieważności zarzuci również naruszenie art. 77 oraz art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie przez organ całego materiału dowodowego, w szczególności pisma z dnia [...] maja 2007 r. dołączonego do wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Natomiast decyzji utrzymującej w mocy decyzję która odmówiła stwierdzenie nieważności skarżący postawił zarzut utrzymania w mocy decyzji, która naruszała art. 77 i art. 107 § 3 K.p.a. W konsekwencji zarzucił organowi naruszenie art. 7 K.p.a. poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności w sytuacji, gdy norma wynikająca z art. 12 ustawy geodezyjnej nie określa żadnego terminu do przekazywania powstałych materiałów lub informacji o nich po zakończeniu prac, a termin zakończenia prac określa zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępniania tych baz (Dz. U. z 2001 r., Nr 78, poz. 837- dalej zwane Rozporządzeniem). W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p. p. s. a.). Oceniając wydane w sprawie decyzje w oparciu o powyższe kryteria Sąd rozpoznający niniejszą sprawę doszedł do przekonania, że zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja z dnia [...] kwietnia 2010 r. - nie naruszają prawa. Skarżący w niniejszej sprawie domagał się od Głównego Geodety Kraju stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2008 r. udzielającej skarżącemu kary dyscyplinarnej upomnienia podnosząc we wniosku, iż organ nieprawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, a zebrany w sprawie materiał dowodowy ocenił z naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącego z zebranego materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że nigdy w swojej działalności nie naruszył przepisów art. 12 Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 16 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. W ocenie Sądu powyższe stanowisko nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący domagając się stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2008r. nie wskazał na żadną z ustawowych podstaw uzasadniających stwierdzenie nieważności decyzji określonych w art.156§ 1 k.p.a., a okoliczności na które powołuje się skarżący mają na celu ponowne merytoryczne rozpoznanie sprawy co na etapie postępowania nieważnościowego nie jest możliwe. Należy bowiem zwrócić uwagę, iż postępowanie nieważnościowe, ma na celu zbadanie czy kontrolowane orzeczenie jest dotknięte wadą wskazaną w art. 156 § 1 k.p.a. i żadne inne okoliczności nie mogą być przedmiotem badania przez organ. W szczególności postępowanie to nie ma na celu ponownego, merytorycznego rozpoznania sprawy, a jedynie wyjaśnienie kwalifikowanej niezgodności z prawem. Tym samym za bezzasadny uznać należy zarzut skarżącego M. B., iż organ w ramach postępowania nieważnościowego zobowiązany był uwzględnić zaświadczenia dotyczące terminowości wykonywanych przez niego prac geodezyjnych. Jeżeli w ocenie skarżącego dysponuje on nowymi dowodami istniejącymi w dniu wydania decyzji z dnia [...] stycznia 2008r., które nie były znane organowi, który wydał tę decyzję, stanowi to podstawę do wznowienia postępowania zwykłego. Najistotniejszy w przedmiotowej sprawie jest jednak fakt, iż decyzja z dnia [...] stycznia 2008r. oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] kwietnia 2005r. były przedmiotem kontroli prawnej dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Sąd ten ocenił, że materiał dowodowy zebrany w sprawie dawał podstawę do stwierdzenia, iż działalność zawodowa skarżącego jest obciążona nieprawidłowościami, a skarżący z własnej winy naruszył postanowienia art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.- dalej zwana ustawą geodezyjną). Sąd nie stwierdził również, aby decyzje te były dotknięte jedną z kwalifikowanych wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Rację ma zatem Główny Geodeta Kraju, iż ocena prawna zawarta w powołanym prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wiąże ten organ. W tej sytuacji zatem Główny Geodeta Kraju powinien odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2008r. Zdaniem Sądu uchybienie to nie miało jednak wpływu na wynik sprawy, pomimo bowiem błędnej sentencji treść uzasadnienia zaskarżonych decyzji wskazuje, iż organ sprawę rozstrzygnął prawidłowo. Za nieuzasadniony w ocenie Sądu uznać należy zarzut skarżącego, iż został on pozbawiony czynnego udziału w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] stycznia. Zauważyć należy, iż pismem z dnia [...] marca 2010r. skarżący został zawiadomiony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i został poinformowany, iż po dniu [...] kwietnia 2010r. zostanie wydana decyzja w sprawie. W sprawie nie podejmowano żadnych czynności procesowych z pominięciem skarżącego, zatem zarzut naruszenia przez organ art. 10 k.p.a. uznać należy za bezpodstawny. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło